Run, Olga, Run!!!

Aυτό τον καιρό, κάνω ότι λέει και ο τίτλος... Τρέχωωω! Ανελλιπώς! Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν από άποψη δουλειάς καθότι στις αρχές Μάρτη η εταιρία που εργάζομαι συμμετέχει σε μία έκθεση και πρέπει να συντονίσω όλο το στήσιμο της σχεδόν! Θα τα καταφέρω όμως! Απλά έχω λίγο λιγότερο ελεύθερο χρόνο!

Παρόλα αυτά για άλλη μία φορά κατάφερα να "κλέψω" ένα τριημεράκι και να πάω στην πανέμορφη Νάουσα για να κάνω σκι στα 3-5 Πηγάδια!
Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω την ομορφιά του τοπίου και την απίστευτη ζεστασιά και φιλοξενία των ανθρώπων της Νάουσας!
Η πόλη μικρή, μία γλυκιά γειτονιά, όπου όλοι σου χαμογελούν και σε κάνουν να νιώθεις "σαν στο σπίτι σου"!

Ο ξενώνας που έμενα είναι ότι πιο όμορφο έχω συναντήσει στην Ελλάδα.. Ονομάζεται Παλιά Πόλη και βρίσκεται μέσα στην Νάουσα! Η ζεστασιά και η αρχιτεκτονική του είναι απίθανη! Τα δωμάτια τόσο γλυκά και προσεγμένα, ο χώρος του εστιατορίου παραμυθένιος και το τζάκι με τους καναπέδες μπορούν να σε κρατήσουν εκεί για ώρες πίνοντας κρασάκι και συζητώντας ή διαβάζοντας! Η δε κουζίνα τους ΑΠΙΘΑΝΗ! ΜΑ το πιο σημαντικό από όλα είναι οι άνθρωποι! Η ιδιοκτήτες του ξενώνα, η Λένα και ο Άκης είναι απίστευτοι άνθρωποι, γλυκύτατοι και ζεστοί! Και έχουν και το πιο χαριτωμένο σκυλάκι του κόσμου, ένα κόκερ Σπανιελ, τη Μπόνι, η οποία σε καλωσόρίζει κουνώντας την ουρά της, σε συνοδεύει μέχρι το δωμάτιο και σου κάνει χαρές κάθε φορά που σε βλέπει αν τις δείξεις ότι την αγαπάς! Είναι τόοοοσο ήσυχη και χαδιάρα!

Για το βουνό τι να πω! Απίθανο!! Μας έκανε και καλοκαιρία και ευχαριστηθήκαμε σκι! Το τοπίο χιονισμένο, τα δέντρα και η φύση μαγευτικά! Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα παιδάκια! Έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά της Ελλάδας, πρώτη φορά βλέπω ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά παιδάκια στο χιονοδρομικό να κάνουν σκι! Και μιλάμε για ηλικίες που ίσα έχουν μάθει να περπατούν! Και όμως ήταν πανω σε πέδιλα! Ένας εκπληκτικός κύριος - λιφτιέρης στον εναέριο αναβατήρα μου εξήγησε πως στη Νάουσα κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον από ένα πρωταθλητή! Είναι παράδοση! Τα παιδάκια εκεί μόλις μάθουν να περπατούν αμέσως ξεκινούν να κάνουν σκι... Έτσι εξηγείται που έβλεπα να με προσπερνούν κάτι 12 χρονα με ταχύτητα του φωτός! Οκ, το πήρα απόφαση.. Αν δεν προπονηθώ, στα Πηγάδια δεν ξαναπάω! Παθαίνεις άνετα κόμπλεξ κατωτερότητας!!Χαχα!!
Τα παιδιά εκεί ζουν στο βουνό και στη φύση!
Ο κύριος αυτός μου είπε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό που του έτυχε πριν κάποια χρόνια.. Μια οικογένεια από την Αθήνα, προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί της στην επιστροφή από το χιονοδρομικό προς Νάουσα, γιατί δεν είχε αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Η οικογένεια είχε δύο μικρά παιδάκια.. Στο δρόμο βλέπουν ένα κτήμα με αγριογούρουνα! Και πετάγεται το ένα παιδάκι και λέει στη μαμά του: " Kοίτα μαμά, ένας μεγάλος κουμπαράς!!!" Aπίστευτο και όμως αληθινό!!
Πραγματικά για μία ακόμη φορά νιώθω την ανάγκη να ζήσω στην επαρχία! Η Αθήνα πλέον με χαλάει!! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε!
Ααααα, δεν σας είπα!! Στα τέλη του Μάρτη, θα έχουμε και παρέα! Έναν γλυκύτατο κοκερούνο!! Έχω χαρεί τόοοοσο πολύ! Μου είχε λείψει να έχω ένα χαδιάρικο σκυλούνι στο σπίτι και επιτέλους αποφασίσαμε να πάρουμε ένα!! Σκεφτόμαστε να τον ονομάσουμε Πλούτο, που είναι πολύ αστείο όνομα και ταιριάζει με τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα του! Αν έχετε καμιά συμβουλή για την εκπαίδευση του ή για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, όπως επίσης και για την διαμονή του στο διαμέρισμα μας, θα ήταν παραπάνω και από καλοδεχούμενη! Βλέπετε είχα σκυλάκια και στο παρελθόν, αλλά έμενα σε μονοκατοικία!

Μου λείψατε πολύ όλοι, θα περάσω για καλησπέρες από τα μπλογκοσπιτάκια σας!!

Να έχετε μία πολύ γλυκιά και ροζ εβδομάδα!

Καλοκαιρινές διακοπές Part 1 Βωβούσα και Βάλια Κάλντα

Μπήκε ο Δεκέμβριος και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Καλό μήνα σε όλους και καλές γιορτές να έχουμε..
Κάποιοι θα αναρωτιούνται..Μα καλά πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι αυτή η κουλή που μέσα στο χειμώνα αναρτά κείμενα και φωτογραφίες από το καλοκαίρι?
Είμαι λίγο στον κόσμο μου, η αλήθεια είναι.. Όμως μιας και τακτοποιώ το τεραστίων διαστάσεων φωτογραφικό υλικό μου, ταξιδεύω πίσω στο καλοκαιράκι και είπα να σας πάρω μαζί μου σε αυτό το ταξίδι...
Όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι και πολύ φαν των συμβατικών διακοπών.. Για τη μάζα καλοκαίρι = θάλασσα και μπανάκια, για μένα όχι απαραίτητα..
Έτσι λοιπόν το καλοκαίρι που μας πέρασε είπα να επισκεπτώ το Ανατολικό Ζαγόρι και συγκεκριμένα ένα χωριό της Βάλια Κάλντα, τη Βωβούσα...
Πανέμορφο χωριό, το οποίο διασχίζεται από ένα ποταμάκι με ένα πανέμορφο πέτρινο τοξοτό γεφύρι! Στο ποτάμι μπορείς να κολυμπήσεις αν αντέχεις το κρύο νερό.. Διότι μπορεί να πήγα Αύγουστο - όμως το βραδάκι είχε 16 βαθμούς (ενώ όλη η χώρα είχε 40 βαθμούς και άνω) και χρειαζόζουν οπωσδήποτε ζακετούλα για να κάνεις βόλτα..
Το χωριό πολύ μικρό, με ελάχιστους μόνιμους κάτοικους, ένα ταβερνάκι και ένα καφενείο.. Τα απαραίτητα δηλαδή..Η πρώτη ευχάριστη ανακάλυψη μου ήταν ότι το κινητό μου δεν είχε σήμα!! Απέραντη ευτυχία!!
Όμως τιποτα δεν συγκρίνεται με το πρωινό καφεδάκι στη βεράντα, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση.. Πολύ πράσινο, πολλά δέντρα, όλα στο πολύ..!
Την επόμενη μέρα, τα παιδιά που είχαμε πάει μαζί για τετραήμερο με ενημέρωσαν ότι η σημερινή μέρα περιελάμβανε βόλτα στη Βάλια Κάλντα, πεζοπορία και μπάνιο σε ένα εκπληκτικό σημείο.. Φόρεσα τα αθλητικά μου παπούτσια και ήμουν πανέτοιμη...
Καμιά περιγραφή όμως δεν ήταν αρκετή, μπροστά σε αυτό που αντίκρυσα...Πανέμορφη φύση, πανύψηλα δέντρα, με ολόισιους κορμούς που έφταναν και τα 30 μέτρα.. Κοιτούσα σαστισμένη και εκστασιασμένη.. Τέτοιο θέαμα δεν είχα ξαναδεί..Μετά από δύο ώρες φτάσαμε στο σημείο που θα κάναμε μπάνιο, έπρεπε να περάσουμε πρώτα όμως από το ποτάμι, που σε αυτό το σημείο έφτανε περίπου στη μέση της γάμπας... Έκανα δυο βήματα, εβαλα τα πόδια μου στο νερό και ΣΟΚ..Το νερό ήταν καταπαγωμένο.. Το θέαμα όμως που αντίκρυσα με έκανε να προχωρήσω.. Στο σημείο που ονομάζεται αρκουδόρεμα, υπάρχει ένας μικρός καταρράκτης ο οποίος πέφτει με ορμή και σχηματίζει μία φυσική πισινούλα...Απίστευτη ομορφιά...
Φτάσαμε και καθίσαμε στα βράχια.. Οι υπόλοιποι με παρότρυναν να μπω στο νερό.. Η μικρή μου βαπτηστήρα που ήταν μαζί μας (έκανε 2 ωρες πεζοπορία το θηρίο, χωρίς να πει κουβέντα - γιατί ήθελε να είναι με τη νονά, αρνούνταν πεισματικά να μείνει πίσω στο σπίτι με τη μαμά της), μόλις έβαλε το ποδαράκι της στο νερό άρχισε να τσιρίζει ...Μπρρλλλ, κλύυυυο...αλλά μετά της άρεσε και έκανε βουτιά και φυσικά επακολούθησε πιτσίλισμα με νερό προς εμένα και γελάκια..
Βούτηξα, και κόντεψα να πάθω 30 ανακοπές μαζί, αλλά ήταν υπέροχα.. Όταν συνήθιζες τη θερμοκρασία, δεν μπορούσες - δεν σου έκανε καρδιά να βγεις από το κρυστάλλινο νερό.. έμεινα πολύ ώρα μέσα εκεί δίπλα στον καταρράκτη...
Λίγο πριν αρχίζει να βραδιάζει, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.. Κουρασμένοι αλλά γεμάτοι όμορφες εικόνες, ήχους και χρώματα!
Όσοι δεν έχετε πάει, σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!

Δείτε και μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες...

Πέτρινο τοξοτό γεφύρι πάνω από
το ποτάμι στη Βωβούσα

Σκατζοχοιράκος πάνω στο γεφύρι

Παράθυρο στο χωριό

Βόλτα στο χωριό

Μεταλλική γέφυρα που περνά
πάνω από το ποτάμι
Μονοπάτι στη Βάλια Κάλντα

Πανύψηλα δέντρα

Απέραντη φύση

Μονοπάτι ανάμεσα στα δέντρα

Φυσικές λιμνούλες
Μικρός καταράκτης και φυσική πισινούλα
για κρύο μπανάκι