Run, Olga, Run!!!

Aυτό τον καιρό, κάνω ότι λέει και ο τίτλος... Τρέχωωω! Ανελλιπώς! Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν από άποψη δουλειάς καθότι στις αρχές Μάρτη η εταιρία που εργάζομαι συμμετέχει σε μία έκθεση και πρέπει να συντονίσω όλο το στήσιμο της σχεδόν! Θα τα καταφέρω όμως! Απλά έχω λίγο λιγότερο ελεύθερο χρόνο!

Παρόλα αυτά για άλλη μία φορά κατάφερα να "κλέψω" ένα τριημεράκι και να πάω στην πανέμορφη Νάουσα για να κάνω σκι στα 3-5 Πηγάδια!
Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω την ομορφιά του τοπίου και την απίστευτη ζεστασιά και φιλοξενία των ανθρώπων της Νάουσας!
Η πόλη μικρή, μία γλυκιά γειτονιά, όπου όλοι σου χαμογελούν και σε κάνουν να νιώθεις "σαν στο σπίτι σου"!

Ο ξενώνας που έμενα είναι ότι πιο όμορφο έχω συναντήσει στην Ελλάδα.. Ονομάζεται Παλιά Πόλη και βρίσκεται μέσα στην Νάουσα! Η ζεστασιά και η αρχιτεκτονική του είναι απίθανη! Τα δωμάτια τόσο γλυκά και προσεγμένα, ο χώρος του εστιατορίου παραμυθένιος και το τζάκι με τους καναπέδες μπορούν να σε κρατήσουν εκεί για ώρες πίνοντας κρασάκι και συζητώντας ή διαβάζοντας! Η δε κουζίνα τους ΑΠΙΘΑΝΗ! ΜΑ το πιο σημαντικό από όλα είναι οι άνθρωποι! Η ιδιοκτήτες του ξενώνα, η Λένα και ο Άκης είναι απίστευτοι άνθρωποι, γλυκύτατοι και ζεστοί! Και έχουν και το πιο χαριτωμένο σκυλάκι του κόσμου, ένα κόκερ Σπανιελ, τη Μπόνι, η οποία σε καλωσόρίζει κουνώντας την ουρά της, σε συνοδεύει μέχρι το δωμάτιο και σου κάνει χαρές κάθε φορά που σε βλέπει αν τις δείξεις ότι την αγαπάς! Είναι τόοοοσο ήσυχη και χαδιάρα!

Για το βουνό τι να πω! Απίθανο!! Μας έκανε και καλοκαιρία και ευχαριστηθήκαμε σκι! Το τοπίο χιονισμένο, τα δέντρα και η φύση μαγευτικά! Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα παιδάκια! Έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά της Ελλάδας, πρώτη φορά βλέπω ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά παιδάκια στο χιονοδρομικό να κάνουν σκι! Και μιλάμε για ηλικίες που ίσα έχουν μάθει να περπατούν! Και όμως ήταν πανω σε πέδιλα! Ένας εκπληκτικός κύριος - λιφτιέρης στον εναέριο αναβατήρα μου εξήγησε πως στη Νάουσα κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον από ένα πρωταθλητή! Είναι παράδοση! Τα παιδάκια εκεί μόλις μάθουν να περπατούν αμέσως ξεκινούν να κάνουν σκι... Έτσι εξηγείται που έβλεπα να με προσπερνούν κάτι 12 χρονα με ταχύτητα του φωτός! Οκ, το πήρα απόφαση.. Αν δεν προπονηθώ, στα Πηγάδια δεν ξαναπάω! Παθαίνεις άνετα κόμπλεξ κατωτερότητας!!Χαχα!!
Τα παιδιά εκεί ζουν στο βουνό και στη φύση!
Ο κύριος αυτός μου είπε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό που του έτυχε πριν κάποια χρόνια.. Μια οικογένεια από την Αθήνα, προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί της στην επιστροφή από το χιονοδρομικό προς Νάουσα, γιατί δεν είχε αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Η οικογένεια είχε δύο μικρά παιδάκια.. Στο δρόμο βλέπουν ένα κτήμα με αγριογούρουνα! Και πετάγεται το ένα παιδάκι και λέει στη μαμά του: " Kοίτα μαμά, ένας μεγάλος κουμπαράς!!!" Aπίστευτο και όμως αληθινό!!
Πραγματικά για μία ακόμη φορά νιώθω την ανάγκη να ζήσω στην επαρχία! Η Αθήνα πλέον με χαλάει!! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε!
Ααααα, δεν σας είπα!! Στα τέλη του Μάρτη, θα έχουμε και παρέα! Έναν γλυκύτατο κοκερούνο!! Έχω χαρεί τόοοοσο πολύ! Μου είχε λείψει να έχω ένα χαδιάρικο σκυλούνι στο σπίτι και επιτέλους αποφασίσαμε να πάρουμε ένα!! Σκεφτόμαστε να τον ονομάσουμε Πλούτο, που είναι πολύ αστείο όνομα και ταιριάζει με τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα του! Αν έχετε καμιά συμβουλή για την εκπαίδευση του ή για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, όπως επίσης και για την διαμονή του στο διαμέρισμα μας, θα ήταν παραπάνω και από καλοδεχούμενη! Βλέπετε είχα σκυλάκια και στο παρελθόν, αλλά έμενα σε μονοκατοικία!

Μου λείψατε πολύ όλοι, θα περάσω για καλησπέρες από τα μπλογκοσπιτάκια σας!!

Να έχετε μία πολύ γλυκιά και ροζ εβδομάδα!

Xαρούμενη λευκή Πρωτοχρονιά!!

Επειδή κλασικά ό,τι θυμάμαι χαίρομαι, θυμάστε που σας είχα πει ότι φέτος στόλισα ένα πολύ πρωτότυπο δεντράκι, επειδή το κλασικό (ψεύτικο) έλατο δεν χωρούσε?? Και φυσικά δεν χωρούσε διότι το σαλόνι μας, δεν είναι ένα απλό σαλόνι, αλλά το μέγαρο μουσικής σε heavy metal version..! Oρίστε λοιπόν μία φωτογραφία από το δεντράκι μου.. (νωρίς το θυμήθηκα σε λίγο ξεστολίζει ο κόσμος, αλλά είπαμε εγώ στην (ροζ) κοσμάρα μου!!)

Το δεντράκι μου, παρέα με την κιθάρα
το ένα μπάσο, το τουμπελέκι και τη μισή
drums!

Η χρονιά φέτος ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς! Και μιας και το τραγουδάκι λέει Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά, Χαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά, είπα να του κάνω μία παράφραση και να περάσω μία ΠΟΛΥ χαρούμενη- λευκή - Πρωτοχρονιά! Φέτος δεν είχε κλασικά ρεβεγιόν, φαγητό μέχρι τελικής πτώσης, χαρτιά και ποτά, αλλά ΣΚΙ και πάλι ΣΚΙ!!
Η ημέρα ήταν καταπληκτική, ούτε παραγγελία να είχα κάνει.. Απίστευτη ηλιοφάνεια, πολύ ζέστη...και το κερασάκι στην τούρτα - άδειο χιονοδρομικό..! Διότι ποιος τρελός ανεβαίνει για σκι μετά από ξενύχτι και κρεπάλη?? ΕΓΩ η ροζ τρελή!!
Φόρεσα τα ροζ σκουφιά μου (αν και μετά από λίγο τα έβγαλα - έκανε ζέστη, απίστευτο και όμως αληθινό!), τα (ροζ) πέδιλα μου και όλα τα παρελκόμενα και ανέβηκα στον κατάλευκο Παρνασσό.. Γενικά δεν συνηθίζω να πηγαίνω εκεί, αν και είναι κοντά στην Αθήνα, επειδή πάντα γίνεται πανικός και πρέπει να περιμένεις πολύ ώρα στους αναβατήρες.. Όμως Πρωτοχρονιά είναι πάντα άδειο το βουνό..Λίγοι και καλοί τρελαμένοι που περιμένουν πως και πως να χιονίσει.. (Η τρέλα πάει στα βουνά που λένε - ε, και εγώ μαζί της!)

H μέρα ξεκίνησε με ένα καλό πρωινό και ένα γρήγορο καφεδάκι, διότι οι πιστούλες φώναζαν να τις κατέβω..Μετά από ένα σχεδόν χρόνο αναμονή, απλά ανυπομονείς..
Η διαδρομή προς το χιονοδρομικό χιονισμένη, αλλά ηλιόλουστη!

Ανάβαση στο χιονοδρομικό στις 9π.μ.

Μετά την πρώτη χαλαρή βόλτα, πήρα φόρα, το σκι είναι σαν το ποδήλατο, ποτέ δεν ξεχνάς ότι έχεις μάθει.. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω τις εικόνες, τις χιονισμένες κορυφές, την καταπληκτική ημέρα.. Και επειδή μία εικόνα, ίσον χίλες λέξεις...Enjoy...

Στον τετραπλό αναβατήρα "Ηρακλή" περίπου
στη 1μ.μ. όπου έχει λίγο κόσμο, αλλά είναι
ελάχιστος σε σχέση με Κ.Σ.

Στην κορυφή του "Ηρακλή" έτοιμη για κατάβαση

Ένα μικρό μπαράκι, άνοιξε φέτος στη μέση της
πίστας, όπου μπορείς να κάνεις pit stop για
καφεδάκι και ζεστή σοκολατίτσα!

Χωρίς σχόλια!

Περιφερειακή διαδρομή από τα Κελάρια
στη Φτερόλακα!

Συνδετικό lift από Κελάρια σε Φτερόλακα

Πάνω στον αναβατήρα, στο κάτω μέρος
διακρίνεται η πίστα 7 της Φτερόλακας

Χιονισμένη πίστα μέσα στα έλατα!

Απογευματινό τοπίο, με τα σύννεφα
να κάνουν παιχνίδια με το φως

Τελευταία κατάβαση της ημέρας, στις 5μ.μ.

Φεύγοντας από το χιονοδρομικό..Εκπληκτικό
τοπίο, το οποίο δεν αποτυπώθηκε όπως του έπρεπε
διότι οι φωτό είναι από το κινητό...

Ειλικρινά δεν έχω περάσει πιο όμορφη Πρωτοχρονιά! Πιο γεμάτη από εικόνες και συναισθήματα!Και χαμόγελα - ροζ χαμόγελα! Το βουνό ήταν πιο όμορφο και πιο άδειο από ποτέ..
Και φυσικά να μην παραλείψω και τα highlights!
- Πεντάχρονα πιτσιρίκια να με προσπερνάνε από δίπλα και να τρώω τη σκόνη τους! Σε αυτό το σημείο σκέφτηκα, να τα παρατήσω και να πάω να πλύνω κανά πιάτο!! Οκ, μια χαρά κατεβαίνω τα πιστόνια, δεν έχω παράπονο, αλλά υπάρχουν κάτι μικροσκοπικά πρωταθλητάκια που είναι όλα τα λεφτά! Πραγματικά τα χαίρομαι αυτά τα παιδιά.. Πολλά μπράβο στους γονείς τους!

- Η ζεστή σοκολατίτσα που ήπια στο μικρό μπαράκι που άνοιξε φέτος πάνω στην πίστα! Καθισμένη στο χιόνι και αγναντεύοντας το απίθανο λευκό τοπίο!

- Απίστευτο σκηνικό το οποίο διαδραματίστηκε στην είσοδο του χιονοδρομικού.. Η ώρα είναι 6 το απόγευμα και έχω κατέβει με τα σκι μου από τις πίστες στα παρκινκγ για να φύγουμε. Περιμένω το φίλο μου να φέρει το αυτοκίνητο που ήταν λίγο πιο μακριά παρκαρισμένο, διότι με είχαν χτυπήσει ολίγον οι μπότες (τι να κάνουν και αυτές λύσσαξα όλη μέρα στις καταβάσεις, κάπως έπρεπε να διαμαρτυρηθούν!).. Ξαφνικά βλέπω ένα ζευγάρι γύρω στα 30 να βγαίνει από το χιονοδρομικό... Ο τύπος με κουστούμι και σκαρπίνια και η τύπισσα με φούστα μίνι και γόβα στιλέτο!! (ω, ναι μέσα στα χιόνια) Είναι πιασμένοι αγκαζέ και καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια.. Η κυριούλα, χαροπαλεύει, κάθε βήμα και γλίστρα, ο κυριούλης προσπαθεί να την συγκρατήσει, ο κόσμος γελάει και το προσωπικό του χιονοδρομικού έχει βγει έξω να απολαύσει το θέαμα! Τελικά λίγο πριν φτάσουν στο αυτοκίνητο τους έφαγαν μία καλή τούμπα! Θεαματικότατη! Που πάτε ρε Καραμήτροι στα χιόνια με αμφίεση μπουζουκίων?? Έλεος!!

- Το γεύμα που επακολούθησε στο Λιβάδι σε ένα τέλειο εστιατόριο, όλο ξύλο και γυαλί, με εκπληκτικά πιάτα και φοβερά γλυκά (Από τα καλύτερα cheesecake ever!!) Έφαγα μέχρι σκασμού, ήπια και τα ρακομελάκια μου και ήρθα στα ίσια μου!!

Μπιφτεκάκι και φιλετούνι με μανιτάρια
(η σαλάτα και τα ορεκτικά έχουν ήδη καταβροχθιστεί)

Ελπίζω αυτή η χρονιά να είναι τόοοοοσο χαρούμενη και ροζ όσο ήταν η Πρωτοχρονιά! Καλή μας χρονιά λοιπόν και καλή αρχή χιονοδρομικής περιόδου για μας τους τρελούς σκιερ.. Οι μέχρι τώρα προβλέψεις πάντως δείχνουν ότι θα είναι μία χιονισμένη χρονιά! Τρελαίνομαιιιιιιιιιιιι!!!!!! (Ήδη ετοιμάζω τον εξοπλισμό για την επόμενη εξόρμιση!)

Καλή χρονιά με πολλά ροζ χαμόγελα!! Χιονισμένες μου πιστούλες σας έρχομαιιιιι!!!

Τετάρτη βραδάκι, σε λίγο υποδεχόμαστε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, μια λίγο αλλιώτικη παραμονή για μένα φέτος..
Ανυπομονώ να δω και να ακούσω παιδικές φατσούλες με κοτσίδια και σκουφιά να μου λένε τα κάλαντα!! Και το μεσημεράκι...arrivederci!

Πριν λίγο έφυγαν από το σπίτι δύο τρελές φιλενάδες μου, η Ειρήνη και η Δάφνη που είχαν έρθει για επίσκεψη.. Τελικά πρέπει να έχουμε παιδικά απωθημένα - δεν εξηγείται αλλιώς.. Αφού λιώσαμε στον καναπέ, (σ.σ. όποιος κάθεται σε αυτό τον καναπέ δεν ξανασηκώνεται, είναι ο απόλυτος καναπές για χουχούλιασμα) κλασικά κουτσομπολέψαμε παρέα με τα χρυσά φτυάρια μας, τιμήσαμε δεόντως το φαγητό από τα χεράκια μου και κάτι σούπερ ντούπερ γλυκά με φύλλο και σοκολάτα και αρχίσαμε όοοπως πάντα τις ότι - να - 'ναι καταστάσεις! Η Ειρήνη που πάντα κουβαλάει φωτογραφική μηχανή έκανε την αρχή και σταματημό δεν είχαμε.. Κατεβάσαμε τα μουσικά όργανα του φίλου μου από τον τοίχο (ω, ναι στο σαλόνι μας εκτός των άλλων έχουμε και δύο μπάσα, μία κιθάρα, μία ηλεκτρονική drums και ένα τουμπερλέκι - μόνο το πιάνο μας λείπει και κάνουμε συναυλία άμα λάχει!!) και το παίζαμε ροκ σταρ, με ανάλογο ύφος και φυσικά μετά κουνήματος του κεφαλιού και των μαλλιών, αλά heavy metal συγκροτήματος! Ούτε παιδάκια του νηπιαγωγείου να είμασταν! Ακόμη γελάω! Βέβαια από στιγμή σε στιγμή περιμένω να στείλει την αστυνομία κάποιος αγανακτισμένος γείτονας ή το χαρτί της έξωσης κάτω από την πόρτα!

Μόλις συνειδητοποίησα ότι άλλο ξεκίνησα να γράφω και άλλα έγραψα..κλασικά!! Έλεγα λοιπόν, ότι αποφάσισα φέτος να κάνω ένα λίγο διαφορετικό ρεβεγιόν.. Δεν θα βγω έξω σε κάποιο μαγαζί να γίνω άλλη μία φορά σαρδέλα παστή, δεν θα πήξω στην κίνηση, ούτε θα παίξω χαρτιά! Θα πάω για σκι! :)))
Eπιτέλους εδέησε να χιονίσει και θα θα περάσω την παραμονή και την Πρωτοχρονιά μου σε χιονοδρομικό κέντρο κάνοντας όοοοοολη μέρα σκι! Από το καλοκαίρι περιμένω και εγώ και τα πεδιλάκια μου, οι μπότες μου, τα (ροζ) σκουφάκια μου και όλα τα παρελκόμενα να χιονίσει! Οπότε μιας και όλοι θα ξενυχτήσουν την παραμονή και θα κοιμούνται μέχρι το μεσημέρι της επόμενης η μικρή ροζ μπουμπού θα κατεβαίνει πίστες όλο χαμόγελα! Δεν συγκρίνεται με τίποτα αυτή η αίσθηση, αυτή η ομορφιά των χιονισμένων βουνών.. Σε πιάνει δέος! Και στο τέλος της ημέρας, απλά κάθεσαι μέσα σε ένα κουκλίστικο σαλέ, πίνοντας καφέ και ζεστή σοκολάτα, κουρασμένος, αλλά γεμάτος όμορφες εικόνες! Ανυπομονώωωωω!!

Εύχομαι σε όλους καλή χρονιά, και να είναι το 2009 γεμάτο υγεία, χαμόγελα και ροζ συννεφάκια! Να περάσετε πολύ πολύ όμορφα, μαζί με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, να χαλαρώσετε, να διασκεδάσετε και πάνω απ 'όλα να χαμογελάσετε! Διότι τελευταία παρατηρώ όλο και περισσότερα σκυθρωπά και αγέλαστα πρόσωπα! Ξέρω πως υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, δεν ζω στον κόσμο μου - και ας δείχνω το αντίθετο, όμως ένα ζεστό χαμόγελο και λίγη θετική ενέργεια είναι μία καλή αρχή για να γίνουν όλα ομορφότερα!

Να είστε όλοι καλά... I will be hitting the slopes!!!:))))))