Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Ελλάς το μεγαλείο σου - Άρτος και θεάματα!

Σήμερα το πρωι σηκώθηκα και είχα διάθεση να πάω να δω την παρέλαση στην περιοχή που μένω τα τελευταία δύο χρόνια... Δεν έχει τύχει να δω άλλη φορά την παρέλαση εδώ, διότι πάντα με παίρνει ο ύπνος και ξυπνάω μεσημέρι (εμότικον ντροπής - με κόκκινα μάγουλα!)
Κατάφερα να σηκωθώ και να σούρω τον αγουροξυπνημένο φίλο μου μέχρι την πλατεία - ο οποίος χασμουριόταν συνέχεια και έκανε και στάση στα "Αστεροδολλάρια" για τοστάκι..

Και να ' μαστε στην πλατεία, ευτυχώς η παρέλαση δεν είχε τελειώσει ακόμη.. Το ευτυχώς βέβαια το αναθεωρώ γιατί αυτά που είδα με έκαναν και έφριξα..

Με τι έφριξα?? Μα με την αμφίεση των αγοριών και κυρίως των κοριτσιών του Λυκείου.. Τα αγόρια με σκισμένα τζιν, πουκάμισα απέξω από το παντελόνι και γυαλιά ηλίου, λες και πήγαιναν για καφέ - περπάτημα τύπου βαριέμαι που ζω, άντε θα τελειώσει ποτέ αυτή η διαδρομή και χαχανητά ανευ προηγουμένου...

Οι κοπέλες δε, απογοήτευση για να μην πω ντροπή.. Δεν φαντάζεστε τι είδαν τα ματάκια μου.. Δερμάτινες μίνι (πιο μίνι δεν γίνεται ειλικρινά!!!) φούστες, δεκάποντες peep toe γόβες που δεν μπορούσαν καν να περπατήσουν, πουκάμισα μεσάτα που εβγαινε ΟΛΗ η κοιλιά έξω και όλο το στήθος φυσικά, μακιγιάζ πίστας, κόκκινα κραγιόν και δεν συμμαζεύεται... Από συμπεριφορά δε, απαράδεκτες.. Η μία έστελνε φιλάκια στο γκόμενο που την κοιτούσε περήφανος, η άλλη έπαιρνε πόζες με το σήμα της νίκης σε φίλες της που την έβγαζαν φωτογραφίες, μια άλλη περπατούσε ωσάν τη γαζέλα στα catwalk της μόδας, μια άλλη μασούσε τσίχλα και με το χέρι της έκανε σχέδια, τι να πρωτοθυμηθώ και τι να ξεχάσω...

Ειλικρινά θύμωσα πολύ..Εκεί έχει φτάσει η κατάντια? Καλά οι γονείς δεν βλέπουν τα παιδιά τους πως φεύγουν από το σπίτι ντυμένα να πάνε να κάνουν παρέλαση? Οι καθηγητές δεν τα βλέπουν? Πως επιτρέπουν αυτην την ξεφτίλα!???
Και για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλώ για το καθημερινό ντύσιμο των παιδιών, μιλώ αυστηρά και μόνο για την εμφάνιση τους στην παρέλαση!! Διότι αν δεν απατώμαι, με δίδαξαν πως η παρέλαση γίνεται προς τιμή όλων αυτών των ανθρώπων που πολέμισαν για την ΔΙΚΗ μας ελευθερία.. Είναι αυτό το θέαμα τιμή?? Δεν ξέρω, εγώ πάντως απογοητεύτηκα...

Σας πήρα μονότερμα ε? Ενεκα η σύγχηση... Φυσικά μετά έκανα τη βόλτα μου στον ήλιο, όπου απόλαυσα στιγμές άπειρου κάλλους μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι μαλλιοτραβιούνταν για μία θέση στην καφετέρια, στην ταβέρνα, στο εστιατόριο διότι ΠΡΕΠΕΙ να πιουν καφέ και ΠΡΕΠΕΙ να φάνε έξω - μέρα που είναι!!

Να θυμηθώ να μην ξαναθυσιάσω τον ύπνο μου - μέρα που είναι!!!!

Σας φιλώ όλους!

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Mη με ξυπνάς απ΄ τις 6!!!

Tις τελευταίες μέρες δεν κοιμάμαι καθόλου καλά. Αυτό οφείλεται στο ότι κάποιες φορές ξενυχτώ στο λαπτοπ για δουλειές ή και χαζολόγημα και στο γεγονός οτι εκτός από κανονικό ξυπνητήρι απεκτησα και ζωντανό..Τον σκύλο μου τον Πλούτο...
Δε ξέρω τι έχει πάθει αλλά αυτές τις μέρες ξυπνά στις 06.30 ΑΚΡΙΒΩΣ και αρχίζει το κλαψούρισμα το οποίο μου διαπερνά τα τύμπανα.. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να σηκωθώ και να τον βγάλω έξω για τις ανάγκες του...

Ο φίλος μου δε - ζαμανφού - όχι απλά δεν παίρνει χαμπάρι αλλά συνεχίζει ακάθεκτος τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη με το intercity ροχαλητό του...! Αφού τις προάλλες ξέχασα να απενεργοποιήσω το συναγερμό (κοιμόμουν κυριολεκτικά όρθια) και αφού άνοιξα τη μπαλκονόπορτα άρχισε να χτυπά δαιμονισμένα και πάλι χαμπάρι δεν πήρε..! Καμιά μέρα θα κλέψουν όλα μας τα υπάρχοντα, εμένα, τον Πλούτο, το κρεβάτι μας και θα συνεχίσει να κοιμάται...!

Πριν μερικές μέρες μετά το αξημέρωτο ξύπνημα μετά κλαυθμών από το λατρευτό κατά τ'άλλα σκυλούνι μου, είπα να ξανά ξαπλώσω μπας και κοιμηθώ καμιά ωρίτσα ακόμη..
Την ώρα που άρχισε να με παίρνει γλυκά - γλυκά ο ύπνος ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ το σταθερό τηλέφωνο.. Σηκώνομαι, απαντώ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος.. Όπου Ε, εγώ και όπου Ν, η Να σου καεί το DVD τηλεφωνήτρια

Ε: Παρακαλώ
Ν: Καλημέρα είμαι η κυρία τάδε
Ε:....
N: σας τηλεφωνώ από την εταιρία τάδε και θέλω να σας ενημερώσω ότι τώρα με την εταιρία μας δεν χρειάζεται να πληρώνετε πάγιο ΟΤΕ.
E: Δεν με ενδιαφέρει, σας ευχαριστώ (Σε αυτό το σημείο μου δίνω πολλά εύσημα για την ευγένεια μου πρωινιάτικο!)
Ν: Μα πως γίνεται να μην σας ενδιαφέρει, θέλετε να πληρώνεται πάγιο? (Με υφάκι)
Ε: Σας είπα πως δεν με ενδιαφέρει και με έχετε καλέσει και 7 το πρωί δεν έχω χρόνο και διάθεση για κουβέντα! (αρχίζω να νευριάζω!)
N: Μα είναι δυνατόν να μην σας ενδιαφέρει να γλιτώνετε αυτά τα χρήματα? (Με έντονο ύφος)
Ε: ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ!!!!! (φανερά εκνευρισμένη!)
N: Mα καλά κορόιδο είστε??
E: (σε αυτό το σημείο της πάτησα ενα καλό μπινελίκι και της το έκλεισα κατάμουτρα λέγοντας της ότι έχω κρατήσει το επώνυμο της και θα την καταγγείλω!)

Μα καλά τι τους λένε στα σεμινάρια?? Είναι δυνατόν να τηλεφωνούν τέτοια ώρα και να περιμένουν ανταπόκριση? Είναι δυνατόν να είναι τόσο πιεστικές, να μιλούν με τόση αυθάδεια και να περιμένουν να πουλήσουν το προιόν τους??

Το θυμήθηκα και συγχίστηκα πάλι... Προσοχή σε κάτι τέτοια τηλεφωνήματα διότι σήμερα διάβασα πως και με μία απλή ενημέρωση με κάποιο τρόπο διαστρεβλώνουν τη συνομιλία, σου φορτώνουν συμβόλαιο εναλλακτικής τηλεφωνίας και άντε να ξεμπλέξεις μετά..

Σας φιλώ όλους και όλες, στην επόμενη αναρτησούλα θα σας έχω φωτογραφικό αφιέρωμα από τις καλοκαιρινές διακοπούλες - ετσι για να ξεφύγουμε από το φθινοπωρινό κλίμα (που μόνο φθινοπωρινό δεν είναι, έχουμε λιώσει στη ζέστη!!!)


Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Τουρλού - Τουρλού...





Το Λενάκι, μου έδωσε βραβείο!! Ω, ναι και μάλιστα lovely βραβείο..! Και ας έχω χαθεί λιγάκι τον τελευταίο καιρό και οι αναρτήσεις ώσπου να ανανεωθούν αραχνιάζουν! Σε ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου!
Τι να κάνω κι εγώ..είμαι μεταξύ ταξιδιών - αποδράσεων, δουλειάς, κούταβου νυχτεριδο- κοκερούνου παντοφλάνχας* κτλ.. που χρόνος για blogging..

Πέρασε το καλοκαιράκι, έπιασαν και λίγο τα κρύα, παρόλα αυτά ΔΕΝ μελαγχολώ διότι υπάρχουν απίθανα μέρη στην Ελλάδα ακόμη και όταν ο καιρός είναι μουντός - μάλιστα όλη τους η ομορφιά φαίνεται το φθινοπωρο- χειμώνα! Μπλα...μπλα..μπλα.. Άντε πάλι με την κλασική μου πολυλογία, και το ό,τι θυμάμαι χαίρομαι - άλλο ξεκίνησα να γράφω άλλο έγραψα και τελικά αν συνέχιζα αλλού θα κατέληγα... Μηπως πρέπει να το κοιτάξω αυτό?

Slap... Αυτοχαστουκίζομαι και επανέρχομαι στο θέμα... Πρέπει - λέει- να δώσω κι εγώ με τη σειρά μου αυτό το βραβείο σε άλλα 15 μπλογκοσπιτάκια!

Με πολύ χαρά λοιπόν στέλνω τις καρδούλες του lovely blog σε όλα τα blogάκια που βρίσκονται αριστερά στα αγαπημένα μου στέκια... (Είμαι ζαβολιάρααααα!) Διότι δεν βρίσκονται τυχαία εκεί.. Είναι πράγματι πολύ lovely, το καθένα για δικό του λόγο..!

Επιπλέον, έχω να πω πως πέρασα υπέροχα στις διακοπούλες μου (25 μέρες σερί - με μισήσατε μόλις το ξέρω!). Λεπτομέρειες και φωτογραφίες στην επόμενη ανάρτηση, έτσι για να έχετε αγωνία! (αγκού??)

Επίσης θα σας εξιστορήσω και το θερμό τηλεφωνικό επεισόδιο πρωινιάτικο (πάλι!!!) με τηλεφωνική πωλήτρια εναλλακτικής τηλεφωνίας! Δεν το αναλύω σήμερα διότι ακόμη έχω νεύρα και το κείμενο θα βγει κάπως έτσι..#%#@%@ *λογοκρισία* -
*λογοκρισία* -*λογοκρισία* κτλ

Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι αυτό το φθινόπωρο να είναι το καλύτερο μας!


* Παντοφλάνχας: Σύνθεση λέξη εκ του παντόφλα και του πιράνχας.. Δικής μου εμπνεύσεως (κατέχω πνευματικά δικαιώματα!!!). Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να περιγράψει τον Πλούτο, το αγοράκι μου - ο οποίος δεν έχει αφήσει ούτε μια παντόφλα για δείγμα σε τούτο το σπίτι!

Φωτό μας πρόσφατη (λιώνουμε στην καρέκλα του "μπαμπά" μας) αφιερωμένη στο Πατσιουράκι που έχει αδυναμία στα σκυλούνια και μάχεται γι ' αυτά! Αξίζει να διαβάσετε το κείμενο της, έτσι για να πάρετε μία γεύση στο που έχει καταντήσει η χώρα μας ΚΑΙ σε αυτόν τον τομέα!




Κυριακή, 02 Αυγούστου 2009

Εμπρός καλή μου βαλίτσα...!

Κυριακή βραδάκι...
Κάθομαι στο ροζ λαπτοπάκι μου και μετά από πολύ καιρό γράφω...Πόσο μου έλειψε να γράφω..Να γράφω ασυναρτησίες, προβληματισμούς, χαρές...ό, τι μου έρχεται στο μυαλό..!

Όλο αυτό το καιρό έγιναν διάφορα - ευχάριστα και δυσάρεστα και ο χρόνος μου ήταν λιγοστός.. Κλεφτές ματιές στα μπλογκοσπιτάκια σας έριχνα (ένεκα η εξάρτηση!), αλλά που χρόνος για καταθέσεις ψυχής και σχολιασμό..!
Έκανα και κάποια ταξιδάκια αυτό τον καιρό - τις περισσότερες φορές επαγγελματικής φύσης - αλλά με ξέρετε εμένα, πετάω τη σκούφια μου για ταξίδια!

Γι' αυτό που δεν πετάω τη σκούφια μου είναι για την προετοιμασία της βαλίτσας - η οποία μάλιστα με περιμένει αυτή τη στιγμή να την γεμίσω καθότι αύριο φέυγω επίσημως για διακοπούλες...!

Και αναρωτιέμαι..Πώς θα χωρέσουν όοοολα αυτά τα πράγματα που θέλω σε μία βαλίτσα??? (θα λείψω 25 μερούλες, όσο να 'ναι χρειάζομαι αρκετά πραγματάκια!!)
Και άντε και χώρεσαν - πώς θα περάσουν την επιθεώρηση του στρατηγού? (όπου στρατηγός, ο φίλος μου ο οποίος με προειδοποίησε για χιλιοστή φορά ότι η βαλίτσα μου θα περάσει επιθεώρηση, καθότι κάθε φορά κινδυνεύει με δισκοπάθεια/ λουμπάγκο και όλα τα παρεμφερή όταν την κουβαλάει...!

Μα καλά, τόσες εφερεύσεις, τόσες ανακαλύψεις κανείς δεν σκέφτηκε να βρει μια φόρμουλα όπου η βαλίτσα θα γεμίζει μόνη της με μία μόνο προσταγή, τύπου " Εμπρός καλή μου βαλίτσα!!!" και μετά αφού γεμίζει θα μετατρέπεται αυτόματα σε τσάντα του Sport Billy?? Ζητάω πολλά?? Μπα!

Καθώς γράφω παίρνει το μάτι μου μια σαγιονάρα μου - γκουχ, πρώην σαγιονάρα μου ήθελα να πω αφού ο λατρεμένος μου Πλούτο - νυχτερίδας (6,5 μηνών αισίως) φρόντισε να της δώσει έναν τόνο ανανέωσης και να δώσει τη δική του άποψη για στυλ... κομμένο κορδόνι, μισο δαγκωμένη σόλα!!
Ο κοκερούνος μου έχει εξελιχθεί σε μεγάλο κλεφτοπραγματά..ό, τι του γυαλίσει έρχεται το κλέβει και τρέχει κάτω από το τραπέζι να προλάβει να το επεξεργαστεί...Είναι όμως αξιολάτρευτος, ειδικά όταν έρχεται και κοιμάται στην αγκαλιά μου!

Άσχετο.. Αναρωτιόμουν..Φέτος έχουν γίνει πολλοί γάμοι ή εγώ μεγάλωσα και παντρεύονται όλοι οι φίλοι μου?? (Διαλέγω την κουρτίνα Α. μιας και δηλώνω αμετανόητο δεκαεξάχρονο πιπίνι - και ας είμαι σχεδόν το διπλάσιο!)
Η αλήθεια είναι πως χαίρομαι να βλέπω τους φίλους μου να αλλάζουν τη ζωή τους, να βρίσκουν τον άνθρωπο τους και να κάνουν οικογένεια!

Πιο πολύ απ' όλους τους γάμους χάρηκα για έναν, της φίλης μου της Σόνιας...στον οποίο πολύ σοβαροί λόγοι υγείας κοντινού μου προσώπου με ανάγκασαν να μην παραστώ..ήμουν εκεί όμως νοερά, όπως και θα είμαι πάντα, μιας και το φιλαράκι μου δεν μένει πια Ελλάδα και μου λείπει...κάτι τέτοιες καλοκαιρινές βραδιές, που λιώναμε σπίτι της, ή που πέρναμε τους δρόμους με το αυτοκίνητο κάνοντας τρελά χιλιόμετρα..έτσι απλά..!
Είναι όμως πολύ ευτυχισμένη και αυτό της αξίζει και εγώ χαίρομαι - εστω και από μακριά!

Πάλι πολυλογία με έπιασε (το έχω ΚΑΙ αυτό το κουσούρι αν θυμάστε!)..
Πήγα να δοκιμάσω μήπως και πιάσει το κόλπο με το "Εμπρός καλή μου βαλίτσα" αλλά τζίφος..
Οπότε μάλλον πρέπει να την φτιάξω μόνη μου! Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα μιας και αύριο τέτοια ώρα θα τρώω σποράκια και θα χαλαρώνω..
Για φέτος προορισμός είναι τα νησιά του Αργοσαρωνικού και βλέπουμε...πολύ μου αρέσουν οι διακοπές ανευ προγράμματος..!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους, καλά να περάσουμε και να επιστρέψουμε με κέφι, γεμάτες μπαταρίες και πολύ ζωντάνια! Και μην σκάτε αμα τελειώνει το καλοκαιράκι - υπάρχουν και οι χειμερινές διακοπούλες :)

Πολλά φιλάκια

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Kαλώς την κι ας άργησε!

Να ' μαι κι εγώ... Χάθηκα αλλά σας διαβάζω ανελλιπως, σχολιάκια δεν προλαβαίνω να κάνω, διότι ο μικρός μας Πλούτο μεγάλωσε, έγινε αισίως 3 μηνών και 6 κιλά..Οπως καταλαβαίνεται τελειώσαμε τα κουταβίσια εμβολιακια μας και τώρα θέλουμε και βόλτες καθημερινές για να εκτονωνόμαστε και να μην κάνουμε τις νυχτερίδες (Εχετε δει το ace ventura?? E, όταν νευριάζει κάνει σαν εκείνη την άσπρη νυχτερίδα!)

Θαυμάστε μας που μεγαλώσαμε και μακρυναν και οι αυτάρες μας!!

Χρωστάω ένα παιχνιδάκι στην Τρελοτουριστριούλα και μία εκτενή περιγραφη του σκι - ταξιδιού που ήταν απλά Υ-Π-Ε-Ρ-Ο-Χ-Ο!

Δέκα παραξενιές μου λοιπόν! (Είμαι και καλόβολο παιδί και δεν έχω παραξενιές..χαχα!)

1. Εχω κόλλημα το κλειδί του αυτοκινήτου να μπαίνει στη μίζα και να φαίνεται το σηματάκι..Οι παρκαδόροι πάντα το βάζουν ανάποδα (κατ εμε την παραξενη πάντα!) και έτσι σβήνω τη μηχανή, το βάζω από την σωστή μεριά (κατ εμε πάντα, είπαμε!) και μετά φεύγω! (Παράλογοοοοοο? Δεν απαντά, άρα λογικό)

2. Δεν απαντάω ποτέ σε απόκρυψη, γιατί καλέ μου κύριε/ κυριούλα δεν θέλεις να εμφανίζεται ο αριθμός σου?? (κι εγώ δεν σου απαντώ, έτσι για να μάθεις!)

3. Τρώω πρώτα γλυκιά κρέπα και μετά αλμυρή (και μετά γλυκιά - και μετά αλμυρή!)

4. Δεν μου αρέσει να με κοιτάζουν όταν μακιγιάρομαι..

5. Δεν φοράω ΠΟΤΕ ρολόι, το θεωρώ αγχωτικό και αν φορέσω τότε απλά αλλάζω την ώρα, στο αυτοκίνητο επίσης το ρολόι δείχνει άλλα ντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα!

6. Δεν πηγαίνω σε γάμους και βαφτίσεις, εκτός και αν είναι στενοί μου φίλοι ή αγαπημένοι συγγενείς (Η μαμά μου με λέει γαιδούρα!)

7. Ταξινομώ τα ρούχα στην ντουλάπα άνα κατηγορία και χρώμα! (Εχω πρόβλημα το ξέρω)

8. Όταν πάω για ψώνια αν η πωλήτρια γίνει βδέλλα και με ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής, φεύγω από το μαγαζί ακόμη κι αν δω το ρούχο των ονείρων μου! (Γκρρρρ!)

9. Νευριάζω όταν τρώει ο άλλος από το πιάτο μου χωρίς να με ρωτήσει (Κάτω τα χέρια λιγούρηηηη!)

10. Όταν φεύγω ταξίδι παίρνω μαζί την μισή ντουλάπα, αλλιώς νιώθω ανασφάλεια! (και οι αεροπορικές τρίβουν τα χεράκια τους, για τα υπέρβαρα!)


Και 5 πράγματα που με εκνευρίζουν

1. Οι κόρνες!! Σταματήστε Ελληνάρες να κορνάρετε πριν προλάβει να ανάψει πράσινο, η ουρά είναι 2χλμ και δεν θα πάτε πουθενά.. Δεν εχει ανακαλυφθεί ακόμη η κόρνα teleport!

2. Oι σνομπ άνθρωποι με τουπέ!

3. Η αχαριστία, το ψέμα και η υποκρισία

4. Η ελληνική νοοτροπία στο θέμα περιβάλλον, αδέσποτα, σκουπίδια..(μεγάλη λίστα!)

5. Η κίνηση στους δρόμους!!

Με τη σειρά μου καλώ να παίξει όποιον έχει διάθεση!

Μου λείψατε όλοι, σας φιλώ γλυκά στη μούρη!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Μαντέψτε πόσα χέρια έχω!!

Kι όμως δεν σας έχω ξεχάσει... Σας διαβάζω καθημερινά και ας μην προλαβαίνω να σχολιάσω... Για να καταλάβετε σε τι πανικό βρίσκομαι, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στον καναπέ και γράφω αυτή την ανάρτηση - παράλληλα έχω αφήσει στη μέση κάμποσα mail που πρέπει να απαντήσω - μία λίστα με εκκρεμότητες που πρέπει να τσεκαριστεί μέχρι αύριο, και το στήσιμο ενός νέου εντύπου για την έκθεση..! Επίσης μαγειρεύω μοσχαράκι στην κατσαρόλα και πρέπει να του ρίχνω καμιά ματιά (μην μείνει μόνο η κατσαρόλα και αντ ' αυτού φάμε κάρβουνα ala casserole... α, ναι και έχω βάλει και πατάτες στο φούρνο για να το συνοδεύσω!!Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε τι επικρατεί εδώ μέσα!
Μία βδομάδα έμεινε ακόμη για την έκθεση που σας έλεγα και οι ρυθμοί έχουν ανέβει στο κατακόρυφο!! Θα περάσει όμως και μετά...ελβετικές μου Αλπούλες σας έρχομαι... Θα κάνω μόνο σκι - σκι - σκι! Οκ, θα πίνω και ζεστές σοκολατίτσες στα σαλέ και θα τρώω και ωσάν βόδι όλες τις τοπικές νοστιμιές, αφού πρόκειται να μείνω σε ένα απίθανο χωριουδάκι, μακριά από τα συνηθισμένα θέρετρα του σκι...!
Λεπτομέρειες στην επόμενη ανάρτηση!

Χθες πήγα να δω το σκυλάκο μου τον Πλούτο (το όνομα τελικά κατοχυρώθηκε!) Θα τον παραλάβω μετά το ταξίδι μου.. Είναι πολύ γλυκούλης, χουρχουριάρης και μασάει με πολύ επιδεξιότητα τα κορδόνια των παπουτσιών και επίσης ότι του καλοαρέσει στο μάτι! (Να θυμηθώ να εξαφανίσω τυχόν αδέσποτα παπούτσια του φίλου μου γιατί με βλέπω στο δρόμο μαζί με τον Πλούτο!). Ξέχασα να μας πω ότι για το καλωσόρισμα, έφτιαξε και μία ωραιότατη "τουρτίτσα" για να μας δείξει ότι έχει και καλούς τρόπους!!χαχαχα! Οκ, έχει να πέσει πολύ εκπαίδευση!:)
Ιδού λοιπόν φωτογραφία του πιο αξιολάτρευτου κουταβιού που είναι δικό μου - δικό μου - δικό μου!!
Μα δεν είναι ένας κούκλος!??? I' m in LOVE!

Ο Πλούτο και η μουσούδα του!


Ανυπομονώ να επιστρέψω στο παλιό πιο χαλαρό μου mode, διότι αλήθεια ο πανικός δεν μου ταιριάζει.. Παρόλα αυτά συνεχίζω να χαμογελώ.. Υπάρχουν πολλά προβλήματα στις μέρες μας, οπότε λίγο ή και πολύ παραπάνω τρέξιμο δεν αξίζει να μας κάνει να χάνουμε το χαμόγελο μας! Αυτό λέω και στις φίλες μου οι οποίες με λένε τρελή, εγώ πάλι με λέω απλά αισιόδοξη!!

(Παύση - Μοσχαράκι check - Πατάτες check! Διότι η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά, Αμ, πως!)


Οκ, επέστρεψα αφού πρώτα σκούπισα τη μοκέτα! Διότι ως γνωστόν είμαι ο Σκουντούφλης ο ίδιος και κατάφερα μεταξύ κουζίνας και σαλονιού να βρεθώ στο πάτωμα!! Εκείνο το ριμαδιασμένο το σκαμπό ο φίλος μου ΠΟΤΕ δεν θα μάθει να το βάζει στη θέση του και να μην το αφήνει μπροστά στην πόρτα!! Έχε χάρη που το έχω αδυναμία... παρόλα αυτά όταν με το καλό μας έρθει ο Πλούτο θα τον βάλω να του μασήσει κανά κορδόνι από τα παπούτσια του - έτσι για να μάθει!

Πολλά φιλάκια σε όλους σας!! Μου λείψατε!! :)


UPDATE!!

Xθες το βράδυ ήρθε ο Πλούτο στο σπίτι μας! Τελικά τον παρέλαβα νωρίτερα για να μπορέσω να του κάνω τα δεύτερα εμβόλια του και για να μάθει το νέο του σπιτικό!! Την εβδομάδα που θα λείψω θα μείνει και πάλι με τη μαμά του..!
Είναι ένας κούκλος, μία απίστευτη μουσούδα και έχω ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ! Έχουμε πολύ εκπαίδευση μπροστά μας όμως δειχνει να είναι υπάκουος και πρόθυμος!! Αυτή τη στιγμή κοιμάται δίπλα στα πόδια μου, που είναι η αγαπημένη του θέση!
Αχχχχ! Ελπίζω να μην τον κακομάθω, είναι αξιολάτρευτος.. (Πάει το έχασα το μυαλό μου!)




Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Run, Olga, Run!!!

Aυτό τον καιρό, κάνω ότι λέει και ο τίτλος... Τρέχωωω! Ανελλιπώς! Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν από άποψη δουλειάς καθότι στις αρχές Μάρτη η εταιρία που εργάζομαι συμμετέχει σε μία έκθεση και πρέπει να συντονίσω όλο το στήσιμο της σχεδόν! Θα τα καταφέρω όμως! Απλά έχω λίγο λιγότερο ελεύθερο χρόνο!

Παρόλα αυτά για άλλη μία φορά κατάφερα να "κλέψω" ένα τριημεράκι και να πάω στην πανέμορφη Νάουσα για να κάνω σκι στα 3-5 Πηγάδια!
Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω την ομορφιά του τοπίου και την απίστευτη ζεστασιά και φιλοξενία των ανθρώπων της Νάουσας!
Η πόλη μικρή, μία γλυκιά γειτονιά, όπου όλοι σου χαμογελούν και σε κάνουν να νιώθεις "σαν στο σπίτι σου"!

Ο ξενώνας που έμενα είναι ότι πιο όμορφο έχω συναντήσει στην Ελλάδα.. Ονομάζεται Παλιά Πόλη και βρίσκεται μέσα στην Νάουσα! Η ζεστασιά και η αρχιτεκτονική του είναι απίθανη! Τα δωμάτια τόσο γλυκά και προσεγμένα, ο χώρος του εστιατορίου παραμυθένιος και το τζάκι με τους καναπέδες μπορούν να σε κρατήσουν εκεί για ώρες πίνοντας κρασάκι και συζητώντας ή διαβάζοντας! Η δε κουζίνα τους ΑΠΙΘΑΝΗ! ΜΑ το πιο σημαντικό από όλα είναι οι άνθρωποι! Η ιδιοκτήτες του ξενώνα, η Λένα και ο Άκης είναι απίστευτοι άνθρωποι, γλυκύτατοι και ζεστοί! Και έχουν και το πιο χαριτωμένο σκυλάκι του κόσμου, ένα κόκερ Σπανιελ, τη Μπόνι, η οποία σε καλωσόρίζει κουνώντας την ουρά της, σε συνοδεύει μέχρι το δωμάτιο και σου κάνει χαρές κάθε φορά που σε βλέπει αν τις δείξεις ότι την αγαπάς! Είναι τόοοοσο ήσυχη και χαδιάρα!

Για το βουνό τι να πω! Απίθανο!! Μας έκανε και καλοκαιρία και ευχαριστηθήκαμε σκι! Το τοπίο χιονισμένο, τα δέντρα και η φύση μαγευτικά! Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα παιδάκια! Έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά της Ελλάδας, πρώτη φορά βλέπω ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά παιδάκια στο χιονοδρομικό να κάνουν σκι! Και μιλάμε για ηλικίες που ίσα έχουν μάθει να περπατούν! Και όμως ήταν πανω σε πέδιλα! Ένας εκπληκτικός κύριος - λιφτιέρης στον εναέριο αναβατήρα μου εξήγησε πως στη Νάουσα κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον από ένα πρωταθλητή! Είναι παράδοση! Τα παιδάκια εκεί μόλις μάθουν να περπατούν αμέσως ξεκινούν να κάνουν σκι... Έτσι εξηγείται που έβλεπα να με προσπερνούν κάτι 12 χρονα με ταχύτητα του φωτός! Οκ, το πήρα απόφαση.. Αν δεν προπονηθώ, στα Πηγάδια δεν ξαναπάω! Παθαίνεις άνετα κόμπλεξ κατωτερότητας!!Χαχα!!
Τα παιδιά εκεί ζουν στο βουνό και στη φύση!
Ο κύριος αυτός μου είπε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό που του έτυχε πριν κάποια χρόνια.. Μια οικογένεια από την Αθήνα, προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί της στην επιστροφή από το χιονοδρομικό προς Νάουσα, γιατί δεν είχε αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Η οικογένεια είχε δύο μικρά παιδάκια.. Στο δρόμο βλέπουν ένα κτήμα με αγριογούρουνα! Και πετάγεται το ένα παιδάκι και λέει στη μαμά του: " Kοίτα μαμά, ένας μεγάλος κουμπαράς!!!" Aπίστευτο και όμως αληθινό!!
Πραγματικά για μία ακόμη φορά νιώθω την ανάγκη να ζήσω στην επαρχία! Η Αθήνα πλέον με χαλάει!! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε!
Ααααα, δεν σας είπα!! Στα τέλη του Μάρτη, θα έχουμε και παρέα! Έναν γλυκύτατο κοκερούνο!! Έχω χαρεί τόοοοσο πολύ! Μου είχε λείψει να έχω ένα χαδιάρικο σκυλούνι στο σπίτι και επιτέλους αποφασίσαμε να πάρουμε ένα!! Σκεφτόμαστε να τον ονομάσουμε Πλούτο, που είναι πολύ αστείο όνομα και ταιριάζει με τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα του! Αν έχετε καμιά συμβουλή για την εκπαίδευση του ή για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, όπως επίσης και για την διαμονή του στο διαμέρισμα μας, θα ήταν παραπάνω και από καλοδεχούμενη! Βλέπετε είχα σκυλάκια και στο παρελθόν, αλλά έμενα σε μονοκατοικία!

Μου λείψατε πολύ όλοι, θα περάσω για καλησπέρες από τα μπλογκοσπιτάκια σας!!

Να έχετε μία πολύ γλυκιά και ροζ εβδομάδα!


Fragments of life © 2008 | Coded by Randomness | Illustration by Wai | Design by betterinpink!