Μπήκε ο Δεκέμβριος και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Καλό μήνα σε όλους και καλές γιορτές να έχουμε..
Κάποιοι θα αναρωτιούνται..Μα καλά πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι αυτή η κουλή που μέσα στο χειμώνα αναρτά κείμενα και φωτογραφίες από το καλοκαίρι?
Είμαι λίγο στον κόσμο μου, η αλήθεια είναι.. Όμως μιας και τακτοποιώ το τεραστίων διαστάσεων φωτογραφικό υλικό μου, ταξιδεύω πίσω στο καλοκαιράκι και είπα να σας πάρω μαζί μου σε αυτό το ταξίδι...
Όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι και πολύ φαν των συμβατικών διακοπών.. Για τη μάζα καλοκαίρι = θάλασσα και μπανάκια, για μένα όχι απαραίτητα..
Έτσι λοιπόν το καλοκαίρι που μας πέρασε είπα να επισκεπτώ το Ανατολικό Ζαγόρι και συγκεκριμένα ένα χωριό της Βάλια Κάλντα, τη Βωβούσα...
Πανέμορφο χωριό, το οποίο διασχίζεται από ένα ποταμάκι με ένα πανέμορφο πέτρινο τοξοτό γεφύρι! Στο ποτάμι μπορείς να κολυμπήσεις αν αντέχεις το κρύο νερό.. Διότι μπορεί να πήγα Αύγουστο - όμως το βραδάκι είχε 16 βαθμούς (ενώ όλη η χώρα είχε 40 βαθμούς και άνω) και χρειαζόζουν οπωσδήποτε ζακετούλα για να κάνεις βόλτα..
Το χωριό πολύ μικρό, με ελάχιστους μόνιμους κάτοικους, ένα ταβερνάκι και ένα καφενείο.. Τα απαραίτητα δηλαδή..Η πρώτη ευχάριστη ανακάλυψη μου ήταν ότι το κινητό μου δεν είχε σήμα!! Απέραντη ευτυχία!!
Όμως τιποτα δεν συγκρίνεται με το πρωινό καφεδάκι στη βεράντα, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση.. Πολύ πράσινο, πολλά δέντρα, όλα στο πολύ..!
Την επόμενη μέρα, τα παιδιά που είχαμε πάει μαζί για τετραήμερο με ενημέρωσαν ότι η σημερινή μέρα περιελάμβανε βόλτα στη Βάλια Κάλντα, πεζοπορία και μπάνιο σε ένα εκπληκτικό σημείο.. Φόρεσα τα αθλητικά μου παπούτσια και ήμουν πανέτοιμη...
Καμιά περιγραφή όμως δεν ήταν αρκετή, μπροστά σε αυτό που αντίκρυσα...Πανέμορφη φύση, πανύψηλα δέντρα, με ολόισιους κορμούς που έφταναν και τα 30 μέτρα.. Κοιτούσα σαστισμένη και εκστασιασμένη.. Τέτοιο θέαμα δεν είχα ξαναδεί..Μετά από δύο ώρες φτάσαμε στο σημείο που θα κάναμε μπάνιο, έπρεπε να περάσουμε πρώτα όμως από το ποτάμι, που σε αυτό το σημείο έφτανε περίπου στη μέση της γάμπας... Έκανα δυο βήματα, εβαλα τα πόδια μου στο νερό και ΣΟΚ..Το νερό ήταν καταπαγωμένο.. Το θέαμα όμως που αντίκρυσα με έκανε να προχωρήσω.. Στο σημείο που ονομάζεται αρκουδόρεμα, υπάρχει ένας μικρός καταρράκτης ο οποίος πέφτει με ορμή και σχηματίζει μία φυσική πισινούλα...Απίστευτη ομορφιά...
Φτάσαμε και καθίσαμε στα βράχια.. Οι υπόλοιποι με παρότρυναν να μπω στο νερό.. Η μικρή μου βαπτηστήρα που ήταν μαζί μας (έκανε 2 ωρες πεζοπορία το θηρίο, χωρίς να πει κουβέντα - γιατί ήθελε να είναι με τη νονά, αρνούνταν πεισματικά να μείνει πίσω στο σπίτι με τη μαμά της), μόλις έβαλε το ποδαράκι της στο νερό άρχισε να τσιρίζει ...Μπρρλλλ, κλύυυυο...αλλά μετά της άρεσε και έκανε βουτιά και φυσικά επακολούθησε πιτσίλισμα με νερό προς εμένα και γελάκια..
Βούτηξα, και κόντεψα να πάθω 30 ανακοπές μαζί, αλλά ήταν υπέροχα.. Όταν συνήθιζες τη θερμοκρασία, δεν μπορούσες - δεν σου έκανε καρδιά να βγεις από το κρυστάλλινο νερό.. έμεινα πολύ ώρα μέσα εκεί δίπλα στον καταρράκτη...
Λίγο πριν αρχίζει να βραδιάζει, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.. Κουρασμένοι αλλά γεμάτοι όμορφες εικόνες, ήχους και χρώματα!
Όσοι δεν έχετε πάει, σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!
Δείτε και μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες...
Πέτρινο τοξοτό γεφύρι πάνω από
το ποτάμι στη Βωβούσα
το ποτάμι στη Βωβούσα
Πανύψηλα δέντρα
Μονοπάτι ανάμεσα στα δέντρα