Μαντέψτε πόσα χέρια έχω!!

Kι όμως δεν σας έχω ξεχάσει... Σας διαβάζω καθημερινά και ας μην προλαβαίνω να σχολιάσω... Για να καταλάβετε σε τι πανικό βρίσκομαι, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στον καναπέ και γράφω αυτή την ανάρτηση - παράλληλα έχω αφήσει στη μέση κάμποσα mail που πρέπει να απαντήσω - μία λίστα με εκκρεμότητες που πρέπει να τσεκαριστεί μέχρι αύριο, και το στήσιμο ενός νέου εντύπου για την έκθεση..! Επίσης μαγειρεύω μοσχαράκι στην κατσαρόλα και πρέπει να του ρίχνω καμιά ματιά (μην μείνει μόνο η κατσαρόλα και αντ ' αυτού φάμε κάρβουνα ala casserole... α, ναι και έχω βάλει και πατάτες στο φούρνο για να το συνοδεύσω!!Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε τι επικρατεί εδώ μέσα!
Μία βδομάδα έμεινε ακόμη για την έκθεση που σας έλεγα και οι ρυθμοί έχουν ανέβει στο κατακόρυφο!! Θα περάσει όμως και μετά...ελβετικές μου Αλπούλες σας έρχομαι... Θα κάνω μόνο σκι - σκι - σκι! Οκ, θα πίνω και ζεστές σοκολατίτσες στα σαλέ και θα τρώω και ωσάν βόδι όλες τις τοπικές νοστιμιές, αφού πρόκειται να μείνω σε ένα απίθανο χωριουδάκι, μακριά από τα συνηθισμένα θέρετρα του σκι...!
Λεπτομέρειες στην επόμενη ανάρτηση!

Χθες πήγα να δω το σκυλάκο μου τον Πλούτο (το όνομα τελικά κατοχυρώθηκε!) Θα τον παραλάβω μετά το ταξίδι μου.. Είναι πολύ γλυκούλης, χουρχουριάρης και μασάει με πολύ επιδεξιότητα τα κορδόνια των παπουτσιών και επίσης ότι του καλοαρέσει στο μάτι! (Να θυμηθώ να εξαφανίσω τυχόν αδέσποτα παπούτσια του φίλου μου γιατί με βλέπω στο δρόμο μαζί με τον Πλούτο!). Ξέχασα να μας πω ότι για το καλωσόρισμα, έφτιαξε και μία ωραιότατη "τουρτίτσα" για να μας δείξει ότι έχει και καλούς τρόπους!!χαχαχα! Οκ, έχει να πέσει πολύ εκπαίδευση!:)
Ιδού λοιπόν φωτογραφία του πιο αξιολάτρευτου κουταβιού που είναι δικό μου - δικό μου - δικό μου!!Μα δεν είναι ένας κούκλος!??? I' m in LOVE!

Ο Πλούτο και η μουσούδα του!

Ανυπομονώ να επιστρέψω στο παλιό πιο χαλαρό μου mode, διότι αλήθεια ο πανικός δεν μου ταιριάζει.. Παρόλα αυτά συνεχίζω να χαμογελώ.. Υπάρχουν πολλά προβλήματα στις μέρες μας, οπότε λίγο ή και πολύ παραπάνω τρέξιμο δεν αξίζει να μας κάνει να χάνουμε το χαμόγελο μας! Αυτό λέω και στις φίλες μου οι οποίες με λένε τρελή, εγώ πάλι με λέω απλά αισιόδοξη!!

(Παύση - Μοσχαράκι check - Πατάτες check! Διότι η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά, Αμ, πως!)


Οκ, επέστρεψα αφού πρώτα σκούπισα τη μοκέτα! Διότι ως γνωστόν είμαι ο Σκουντούφλης ο ίδιος και κατάφερα μεταξύ κουζίνας και σαλονιού να βρεθώ στο πάτωμα!! Εκείνο το ριμαδιασμένο το σκαμπό ο φίλος μου ΠΟΤΕ δεν θα μάθει να το βάζει στη θέση του και να μην το αφήνει μπροστά στην πόρτα!! Έχε χάρη που το έχω αδυναμία... παρόλα αυτά όταν με το καλό μας έρθει ο Πλούτο θα τον βάλω να του μασήσει κανά κορδόνι από τα παπούτσια του - έτσι για να μάθει!

Πολλά φιλάκια σε όλους σας!! Μου λείψατε!! :)

UPDATE!!

Xθες το βράδυ ήρθε ο Πλούτο στο σπίτι μας! Τελικά τον παρέλαβα νωρίτερα για να μπορέσω να του κάνω τα δεύτερα εμβόλια του και για να μάθει το νέο του σπιτικό!! Την εβδομάδα που θα λείψω θα μείνει και πάλι με τη μαμά του..!
Είναι ένας κούκλος, μία απίστευτη μουσούδα και έχω ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ! Έχουμε πολύ εκπαίδευση μπροστά μας όμως δειχνει να είναι υπάκουος και πρόθυμος!! Αυτή τη στιγμή κοιμάται δίπλα στα πόδια μου, που είναι η αγαπημένη του θέση!
Αχχχχ! Ελπίζω να μην τον κακομάθω, είναι αξιολάτρευτος.. (Πάει το έχασα το μυαλό μου!)

Run, Olga, Run!!!

Aυτό τον καιρό, κάνω ότι λέει και ο τίτλος... Τρέχωωω! Ανελλιπώς! Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν από άποψη δουλειάς καθότι στις αρχές Μάρτη η εταιρία που εργάζομαι συμμετέχει σε μία έκθεση και πρέπει να συντονίσω όλο το στήσιμο της σχεδόν! Θα τα καταφέρω όμως! Απλά έχω λίγο λιγότερο ελεύθερο χρόνο!

Παρόλα αυτά για άλλη μία φορά κατάφερα να "κλέψω" ένα τριημεράκι και να πάω στην πανέμορφη Νάουσα για να κάνω σκι στα 3-5 Πηγάδια!
Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω την ομορφιά του τοπίου και την απίστευτη ζεστασιά και φιλοξενία των ανθρώπων της Νάουσας!
Η πόλη μικρή, μία γλυκιά γειτονιά, όπου όλοι σου χαμογελούν και σε κάνουν να νιώθεις "σαν στο σπίτι σου"!

Ο ξενώνας που έμενα είναι ότι πιο όμορφο έχω συναντήσει στην Ελλάδα.. Ονομάζεται Παλιά Πόλη και βρίσκεται μέσα στην Νάουσα! Η ζεστασιά και η αρχιτεκτονική του είναι απίθανη! Τα δωμάτια τόσο γλυκά και προσεγμένα, ο χώρος του εστιατορίου παραμυθένιος και το τζάκι με τους καναπέδες μπορούν να σε κρατήσουν εκεί για ώρες πίνοντας κρασάκι και συζητώντας ή διαβάζοντας! Η δε κουζίνα τους ΑΠΙΘΑΝΗ! ΜΑ το πιο σημαντικό από όλα είναι οι άνθρωποι! Η ιδιοκτήτες του ξενώνα, η Λένα και ο Άκης είναι απίστευτοι άνθρωποι, γλυκύτατοι και ζεστοί! Και έχουν και το πιο χαριτωμένο σκυλάκι του κόσμου, ένα κόκερ Σπανιελ, τη Μπόνι, η οποία σε καλωσόρίζει κουνώντας την ουρά της, σε συνοδεύει μέχρι το δωμάτιο και σου κάνει χαρές κάθε φορά που σε βλέπει αν τις δείξεις ότι την αγαπάς! Είναι τόοοοσο ήσυχη και χαδιάρα!

Για το βουνό τι να πω! Απίθανο!! Μας έκανε και καλοκαιρία και ευχαριστηθήκαμε σκι! Το τοπίο χιονισμένο, τα δέντρα και η φύση μαγευτικά! Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα παιδάκια! Έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά της Ελλάδας, πρώτη φορά βλέπω ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά παιδάκια στο χιονοδρομικό να κάνουν σκι! Και μιλάμε για ηλικίες που ίσα έχουν μάθει να περπατούν! Και όμως ήταν πανω σε πέδιλα! Ένας εκπληκτικός κύριος - λιφτιέρης στον εναέριο αναβατήρα μου εξήγησε πως στη Νάουσα κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον από ένα πρωταθλητή! Είναι παράδοση! Τα παιδάκια εκεί μόλις μάθουν να περπατούν αμέσως ξεκινούν να κάνουν σκι... Έτσι εξηγείται που έβλεπα να με προσπερνούν κάτι 12 χρονα με ταχύτητα του φωτός! Οκ, το πήρα απόφαση.. Αν δεν προπονηθώ, στα Πηγάδια δεν ξαναπάω! Παθαίνεις άνετα κόμπλεξ κατωτερότητας!!Χαχα!!
Τα παιδιά εκεί ζουν στο βουνό και στη φύση!
Ο κύριος αυτός μου είπε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό που του έτυχε πριν κάποια χρόνια.. Μια οικογένεια από την Αθήνα, προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί της στην επιστροφή από το χιονοδρομικό προς Νάουσα, γιατί δεν είχε αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Η οικογένεια είχε δύο μικρά παιδάκια.. Στο δρόμο βλέπουν ένα κτήμα με αγριογούρουνα! Και πετάγεται το ένα παιδάκι και λέει στη μαμά του: " Kοίτα μαμά, ένας μεγάλος κουμπαράς!!!" Aπίστευτο και όμως αληθινό!!
Πραγματικά για μία ακόμη φορά νιώθω την ανάγκη να ζήσω στην επαρχία! Η Αθήνα πλέον με χαλάει!! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε!
Ααααα, δεν σας είπα!! Στα τέλη του Μάρτη, θα έχουμε και παρέα! Έναν γλυκύτατο κοκερούνο!! Έχω χαρεί τόοοοσο πολύ! Μου είχε λείψει να έχω ένα χαδιάρικο σκυλούνι στο σπίτι και επιτέλους αποφασίσαμε να πάρουμε ένα!! Σκεφτόμαστε να τον ονομάσουμε Πλούτο, που είναι πολύ αστείο όνομα και ταιριάζει με τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα του! Αν έχετε καμιά συμβουλή για την εκπαίδευση του ή για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, όπως επίσης και για την διαμονή του στο διαμέρισμα μας, θα ήταν παραπάνω και από καλοδεχούμενη! Βλέπετε είχα σκυλάκια και στο παρελθόν, αλλά έμενα σε μονοκατοικία!

Μου λείψατε πολύ όλοι, θα περάσω για καλησπέρες από τα μπλογκοσπιτάκια σας!!

Να έχετε μία πολύ γλυκιά και ροζ εβδομάδα!

Ροζ Βραβείο Proximidade

Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που δεν ξέρω πως να ξεκινήσω μία ανάρτηση!! Μετράω πολύ λίγο καιρό στην μπλογκόσφαιρα και ξαφνικά ανακαλύπτω πως οι " ό,τι θυμάμαι, χαίρομαι" αναρτήσεις μου, που ξεκίνησαν μία μέρα έτσι απλά, επειδή πάντα εκτόνωνα τις σκέψεις μου γράφοντας, όχι μόνο είναι αποδεκτές αλλά έγιναν οι αφορμή να πάρω και το πρώτο μου βραβείο!!

Ευχαριστώ λοιπόν μέσα από την καρδιά μου τους την Παπαρούνα, το Λάμπρο, τη Λίλα και την Αναστασία για την μεγάλη τιμή που μου έκαναν...
Πραγματικά με συγκινήσατε πάρα πολύ.. Να είστε καλά!



Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»

Proximidade is described as follows:'This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers!'This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites. You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to:Καθώς έχω μόνο οκτώ να επιλέξω, απονέμω το βραβείο με τη σειρά μου στους:

- Άσπα,γιατί έχω αδυναμία στις μικρές θεές της! Α μπε μπα μπλομ!

- Τρελοτουριστάκια, έτσι γιατί μου αρέσει που είναι τόσο ερωτευμένοι και πάνε βόλτα με το κοκόρ τους!

- Βροχούλα, γιατί με ταξιδεύει με τις αναρτήσεις της

- Μαριλένα, γιατί τρελαίνομαι για το χιούμορ της, τις φωτογραφίες της Ελένης και το απίστευτο Ραφάκι

- Roadartist, ή αλλιώς καλλιτέχνιδα! Γιατί πάντα μας ενημερώνει ταξιδεύοντας μας!

- Πουαντερίτσα, γιατί είναι γλυκιά, φτιάχνει ομορφιές και έχει και μία πανέμορφη Μιλού παρέα!

- Αχτιδούλα, γιατί είναι τόσο όμορφος άνθρωπος και έχει μία αξιοζήλευτη και σπάνια οικογένεια

- 'Ελενα - Φλώρινα, γιατί εκτός του ότι αγαπώ πολύ τον τόπο της είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι και πολύ ζεστός άνθρωπος!

Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα για ακόμη μερικά βραβεία...Μέσα σε τόσο λίγο καιρό ανακάλυψα σπάνιους ανθρώπους, ζεστούς και χαμογελαστούς κι ας μην τους έχω γνωρίσει παραμόνο από τα κείμενα τους.. Είναι σαν να τους έχω μπροστά μου και να μου χαμογελούν! (Θα ήθελα να συμπεριλάβω και το Μανιταράκι, την Ξυπολητούλα, την Παπαρουνίτσα, το Λιλάκι, το Λάμπρο, την Αρτάνις, τα Παπουτσάκια της Ντόροθυ, την Κοπτοραπτού, την Κοκκινοσκουφίτσα, την Έλενα και τις συνταγές της καρδιάς της, το Σκουληκάκι, τη Σοφία,την Καλυνάμα, την Δημιουργία, τη Λένα, το Γιωρίκα, την Αναστασία και τις κούκλες της, την Αραχνούλα, το Πατσιουράκι, την Κική και τη μικρή κουζίνα της, την Μαρία Τζιρίτα, το Φαβουίνι και όοοοοολους όσους έχω στα αγαπημένα μου στέκια!)

Να είστε όλοι καλά και να μας χαρίζετε καθημερινά χαμόγελα.. Τα έχουμε ανάγκη!!

Υγ1. Επειδή είναι νεοπάκι, αν έχει κάποιος την ευγενή καλοσύνη να μου δώσει τα φώτα του σχετικά με το πως θα αναρτήσω το βραβειάκι μου στο ροζουλί μπλογκάκι μου, θα ήμουν υπόχρεη!

Υγ2. Ο μήνας έχει ήδη 23 και αρνούμαι πεισματικά να ξεστολίσω το δεντράκι μου!! Οι φίλες μου με κοροιδεύουν, ο φίλος μου δε, μου δήλωσε σήμερα κατηγορηματικά ότι αν δεν το ξεστολίσω αύριο θα το πάρει σηκωτό! Πφφ, άντρες, μα να μην καταλαβαίνουν την προχώ άποψη μου για την μοντέρνα διακόσμηση! Άλλωστε το Πάσχα αργεί... Ό, τι θυμάμαι χαίρομαι...Κλασικά!

Ταξιδάκια, ταξιδάκια, ταξιδάκια!

Tην προηγούμενη εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο η μικρή μου βαπτιστήρα για να μου ανακοινώσει ότι τώρα είναι πια μεγάλη γιατί γεννήθηκε ο " αζεφούλης της" και "πλέπει να τον πλοσέχει, γιατί είναι πολύ μικλός"!
Ξέκλεψα λοιπόν ένα τριημεράκι για να πάω να την δω στην Πρέβεζα, να δω και τον "αζεφούλη" και επιστρέφοντας να περάσω και μια βόλτα από τον Παρνασσό για σκι!
Φορτώσαμε στο αυτοκίνητο την Άρτα και τα Γιάννενα (βαλίτσες, δώρα, μπότες, πέδιλα, μπατόν και όλα τα παρελκόμενα) και ξεκινήσαμε άλλη μια φορά για ταξιδάκι..!

Η μικρή έκανε τρελές χαρές και δεν ξεκόλλησε από πάνω μου.. Κάθε φορά που πηγαίνω οι γονείς της επιτέλους ξεκουράζονται! Ο "αζεφούλης" της γλυκύτατος, καθόλου γκρινιάρης και με φουσκωτά κόκκινα μαγουλάκια!!
Η μικρή με ξεπάτωσε όλο το ΣΚ! Αλλά το καταευχαρηστήθηκα! Πήγαμε και για bowling όλη η παρέα και εκείνη έκανε τσαμπουκάδες στους διπλανούς κάθε φορά που πήγαιναν να πάρουν την (φούξια) μπάλα μου λέγοντας τους με στόμφο " Άστην κάτωωω! Είναι της μπουμπούς!". Την έβαλα να μου πει και το α μπε μπα μπλομ Ασπάκι!! Έτσι για να το έχουμε και σε άλλη version!

Την επόμενη μέρα αποφάσισε πως πρέπει να χωρίσω με το φίλο μου, διότι θα παντρευτεί την κούκλα της, την Άριελ τη μικρή γοργόνα, επειδή την φίλησε τρεις φορές, και αμα φιλήσεις κάποια τρεις φορές πρέπει να την παντρευτείς, την έχεις εκθέσει!! Που τα μαθαίνει αυτά θα ήθελα να ξερα! Το τι άκουσαν τα αυτάκια μου όλο το ΣΚ δεν λέγεται!
Το Σάββατο το βράδυ, πήγαμε αργά για ύπνο.. Λίγο πριν κοιμηθώ νιώθω ένα έντονο ταρακούνημα και ξαφνικά βρεθήκαμε στο πάτωμα!! Έκανε σεισμό, το κρεβατι μάλλον ήταν στα τελευταία του και μας άφησε χρόνους!! Στην αρχή τρόμαξα, αλλά μετά με έπιασε ένα ασταμάτητο νευρικό γέλιο και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το πάτωμα!!

Την Κυριακή το απόγευμα έφυγα για Παρνασσό..! Οι προβλέψεις του καιρού για Δευτέρα ήταν ευνοικές και ανυπομονούσα! Φτάσαμε αργά - φάγαμε του σκασμού και μετά νάνι γιατί είχε πρωινό ξύπνημα! (Μόνο για σκι ξυπνάω πρωί, άμα είναι για καμιά δουλειά δεν ανοίγει το μάτι, είμαι υπνομπάμπουρας!
Δευτέρα πρωί! Η απίστευτη λιακάδα! Στην ανάβαση για το χιονοδρομικό δεν είχε καθόλου κίνηση και καθόλου κρύο!
Το βουνό χιονισμένο, με πολύ γλυκιά ζέστη και φυσικά με καθόλου κόσμο!! Απίθανη μέρα! Κυριολεκτικά λύσσαξα! Όλη μέρα έκανα καταβάσεις, οι αναβατήρες που λειτουργούσαν δεν είχαν καθόλου ουρά! Έφαγα και μία θεαματική τούμπα, διότι είχα αναπτύξει πολύ ταχύτητα και το χιόνι σε εκείνο το σημείο ήταν παγωμένο και βρέθηκα άλλού εγώ, αλλού τα πέδιλα και αλλού τα μπατόν! Αλλά δεν πτοούμαστε!!

Πόσο μου αρέσει ο Παρνασσός τις καθημερινές! Χωρίς κόσμο, χωρίς βαβούρα, σαν να βλέπεις άλλο μέρος.. και η Αράχωβα το ίδιο! Τις καθημερινές είναι απλά ένα χωριό, τα παιδιά παίζουν στο δρόμο, οι γέροντες πίνουν καφέ, τα μαγαζιά λειτουργούν υπό φυσιολογικές συνθήκες.. μαγεία! Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να τα παρατήσω όλα και να πάω να ζήσω εκεί.. Βαρέθηκα την κίνηση, τις κόρνες και την αποξένωση της Αθήνας!! Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία!
Προς το παρόν επέστρεψα και ετοιμάζω νέο σκι - ταξιδάκι στα βόρεια αυτή τη φορά πιθανά προς Νάουσα μεριά!

Καλή εβδομάδα σε όλους!!

Xαρούμενη λευκή Πρωτοχρονιά!!

Επειδή κλασικά ό,τι θυμάμαι χαίρομαι, θυμάστε που σας είχα πει ότι φέτος στόλισα ένα πολύ πρωτότυπο δεντράκι, επειδή το κλασικό (ψεύτικο) έλατο δεν χωρούσε?? Και φυσικά δεν χωρούσε διότι το σαλόνι μας, δεν είναι ένα απλό σαλόνι, αλλά το μέγαρο μουσικής σε heavy metal version..! Oρίστε λοιπόν μία φωτογραφία από το δεντράκι μου.. (νωρίς το θυμήθηκα σε λίγο ξεστολίζει ο κόσμος, αλλά είπαμε εγώ στην (ροζ) κοσμάρα μου!!)

Το δεντράκι μου, παρέα με την κιθάρα
το ένα μπάσο, το τουμπελέκι και τη μισή
drums!

Η χρονιά φέτος ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς! Και μιας και το τραγουδάκι λέει Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά, Χαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά, είπα να του κάνω μία παράφραση και να περάσω μία ΠΟΛΥ χαρούμενη- λευκή - Πρωτοχρονιά! Φέτος δεν είχε κλασικά ρεβεγιόν, φαγητό μέχρι τελικής πτώσης, χαρτιά και ποτά, αλλά ΣΚΙ και πάλι ΣΚΙ!!
Η ημέρα ήταν καταπληκτική, ούτε παραγγελία να είχα κάνει.. Απίστευτη ηλιοφάνεια, πολύ ζέστη...και το κερασάκι στην τούρτα - άδειο χιονοδρομικό..! Διότι ποιος τρελός ανεβαίνει για σκι μετά από ξενύχτι και κρεπάλη?? ΕΓΩ η ροζ τρελή!!
Φόρεσα τα ροζ σκουφιά μου (αν και μετά από λίγο τα έβγαλα - έκανε ζέστη, απίστευτο και όμως αληθινό!), τα (ροζ) πέδιλα μου και όλα τα παρελκόμενα και ανέβηκα στον κατάλευκο Παρνασσό.. Γενικά δεν συνηθίζω να πηγαίνω εκεί, αν και είναι κοντά στην Αθήνα, επειδή πάντα γίνεται πανικός και πρέπει να περιμένεις πολύ ώρα στους αναβατήρες.. Όμως Πρωτοχρονιά είναι πάντα άδειο το βουνό..Λίγοι και καλοί τρελαμένοι που περιμένουν πως και πως να χιονίσει.. (Η τρέλα πάει στα βουνά που λένε - ε, και εγώ μαζί της!)

H μέρα ξεκίνησε με ένα καλό πρωινό και ένα γρήγορο καφεδάκι, διότι οι πιστούλες φώναζαν να τις κατέβω..Μετά από ένα σχεδόν χρόνο αναμονή, απλά ανυπομονείς..
Η διαδρομή προς το χιονοδρομικό χιονισμένη, αλλά ηλιόλουστη!

Ανάβαση στο χιονοδρομικό στις 9π.μ.

Μετά την πρώτη χαλαρή βόλτα, πήρα φόρα, το σκι είναι σαν το ποδήλατο, ποτέ δεν ξεχνάς ότι έχεις μάθει.. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω τις εικόνες, τις χιονισμένες κορυφές, την καταπληκτική ημέρα.. Και επειδή μία εικόνα, ίσον χίλες λέξεις...Enjoy...

Στον τετραπλό αναβατήρα "Ηρακλή" περίπου
στη 1μ.μ. όπου έχει λίγο κόσμο, αλλά είναι
ελάχιστος σε σχέση με Κ.Σ.

Στην κορυφή του "Ηρακλή" έτοιμη για κατάβαση

Ένα μικρό μπαράκι, άνοιξε φέτος στη μέση της
πίστας, όπου μπορείς να κάνεις pit stop για
καφεδάκι και ζεστή σοκολατίτσα!

Χωρίς σχόλια!

Περιφερειακή διαδρομή από τα Κελάρια
στη Φτερόλακα!

Συνδετικό lift από Κελάρια σε Φτερόλακα

Πάνω στον αναβατήρα, στο κάτω μέρος
διακρίνεται η πίστα 7 της Φτερόλακας

Χιονισμένη πίστα μέσα στα έλατα!

Απογευματινό τοπίο, με τα σύννεφα
να κάνουν παιχνίδια με το φως

Τελευταία κατάβαση της ημέρας, στις 5μ.μ.

Φεύγοντας από το χιονοδρομικό..Εκπληκτικό
τοπίο, το οποίο δεν αποτυπώθηκε όπως του έπρεπε
διότι οι φωτό είναι από το κινητό...

Ειλικρινά δεν έχω περάσει πιο όμορφη Πρωτοχρονιά! Πιο γεμάτη από εικόνες και συναισθήματα!Και χαμόγελα - ροζ χαμόγελα! Το βουνό ήταν πιο όμορφο και πιο άδειο από ποτέ..
Και φυσικά να μην παραλείψω και τα highlights!
- Πεντάχρονα πιτσιρίκια να με προσπερνάνε από δίπλα και να τρώω τη σκόνη τους! Σε αυτό το σημείο σκέφτηκα, να τα παρατήσω και να πάω να πλύνω κανά πιάτο!! Οκ, μια χαρά κατεβαίνω τα πιστόνια, δεν έχω παράπονο, αλλά υπάρχουν κάτι μικροσκοπικά πρωταθλητάκια που είναι όλα τα λεφτά! Πραγματικά τα χαίρομαι αυτά τα παιδιά.. Πολλά μπράβο στους γονείς τους!

- Η ζεστή σοκολατίτσα που ήπια στο μικρό μπαράκι που άνοιξε φέτος πάνω στην πίστα! Καθισμένη στο χιόνι και αγναντεύοντας το απίθανο λευκό τοπίο!

- Απίστευτο σκηνικό το οποίο διαδραματίστηκε στην είσοδο του χιονοδρομικού.. Η ώρα είναι 6 το απόγευμα και έχω κατέβει με τα σκι μου από τις πίστες στα παρκινκγ για να φύγουμε. Περιμένω το φίλο μου να φέρει το αυτοκίνητο που ήταν λίγο πιο μακριά παρκαρισμένο, διότι με είχαν χτυπήσει ολίγον οι μπότες (τι να κάνουν και αυτές λύσσαξα όλη μέρα στις καταβάσεις, κάπως έπρεπε να διαμαρτυρηθούν!).. Ξαφνικά βλέπω ένα ζευγάρι γύρω στα 30 να βγαίνει από το χιονοδρομικό... Ο τύπος με κουστούμι και σκαρπίνια και η τύπισσα με φούστα μίνι και γόβα στιλέτο!! (ω, ναι μέσα στα χιόνια) Είναι πιασμένοι αγκαζέ και καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια.. Η κυριούλα, χαροπαλεύει, κάθε βήμα και γλίστρα, ο κυριούλης προσπαθεί να την συγκρατήσει, ο κόσμος γελάει και το προσωπικό του χιονοδρομικού έχει βγει έξω να απολαύσει το θέαμα! Τελικά λίγο πριν φτάσουν στο αυτοκίνητο τους έφαγαν μία καλή τούμπα! Θεαματικότατη! Που πάτε ρε Καραμήτροι στα χιόνια με αμφίεση μπουζουκίων?? Έλεος!!

- Το γεύμα που επακολούθησε στο Λιβάδι σε ένα τέλειο εστιατόριο, όλο ξύλο και γυαλί, με εκπληκτικά πιάτα και φοβερά γλυκά (Από τα καλύτερα cheesecake ever!!) Έφαγα μέχρι σκασμού, ήπια και τα ρακομελάκια μου και ήρθα στα ίσια μου!!

Μπιφτεκάκι και φιλετούνι με μανιτάρια
(η σαλάτα και τα ορεκτικά έχουν ήδη καταβροχθιστεί)

Ελπίζω αυτή η χρονιά να είναι τόοοοοσο χαρούμενη και ροζ όσο ήταν η Πρωτοχρονιά! Καλή μας χρονιά λοιπόν και καλή αρχή χιονοδρομικής περιόδου για μας τους τρελούς σκιερ.. Οι μέχρι τώρα προβλέψεις πάντως δείχνουν ότι θα είναι μία χιονισμένη χρονιά! Τρελαίνομαιιιιιιιιιιιι!!!!!! (Ήδη ετοιμάζω τον εξοπλισμό για την επόμενη εξόρμιση!)

Καλή χρονιά με πολλά ροζ χαμόγελα!! Χιονισμένες μου πιστούλες σας έρχομαιιιιι!!!

Τετάρτη βραδάκι, σε λίγο υποδεχόμαστε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, μια λίγο αλλιώτικη παραμονή για μένα φέτος..
Ανυπομονώ να δω και να ακούσω παιδικές φατσούλες με κοτσίδια και σκουφιά να μου λένε τα κάλαντα!! Και το μεσημεράκι...arrivederci!

Πριν λίγο έφυγαν από το σπίτι δύο τρελές φιλενάδες μου, η Ειρήνη και η Δάφνη που είχαν έρθει για επίσκεψη.. Τελικά πρέπει να έχουμε παιδικά απωθημένα - δεν εξηγείται αλλιώς.. Αφού λιώσαμε στον καναπέ, (σ.σ. όποιος κάθεται σε αυτό τον καναπέ δεν ξανασηκώνεται, είναι ο απόλυτος καναπές για χουχούλιασμα) κλασικά κουτσομπολέψαμε παρέα με τα χρυσά φτυάρια μας, τιμήσαμε δεόντως το φαγητό από τα χεράκια μου και κάτι σούπερ ντούπερ γλυκά με φύλλο και σοκολάτα και αρχίσαμε όοοπως πάντα τις ότι - να - 'ναι καταστάσεις! Η Ειρήνη που πάντα κουβαλάει φωτογραφική μηχανή έκανε την αρχή και σταματημό δεν είχαμε.. Κατεβάσαμε τα μουσικά όργανα του φίλου μου από τον τοίχο (ω, ναι στο σαλόνι μας εκτός των άλλων έχουμε και δύο μπάσα, μία κιθάρα, μία ηλεκτρονική drums και ένα τουμπερλέκι - μόνο το πιάνο μας λείπει και κάνουμε συναυλία άμα λάχει!!) και το παίζαμε ροκ σταρ, με ανάλογο ύφος και φυσικά μετά κουνήματος του κεφαλιού και των μαλλιών, αλά heavy metal συγκροτήματος! Ούτε παιδάκια του νηπιαγωγείου να είμασταν! Ακόμη γελάω! Βέβαια από στιγμή σε στιγμή περιμένω να στείλει την αστυνομία κάποιος αγανακτισμένος γείτονας ή το χαρτί της έξωσης κάτω από την πόρτα!

Μόλις συνειδητοποίησα ότι άλλο ξεκίνησα να γράφω και άλλα έγραψα..κλασικά!! Έλεγα λοιπόν, ότι αποφάσισα φέτος να κάνω ένα λίγο διαφορετικό ρεβεγιόν.. Δεν θα βγω έξω σε κάποιο μαγαζί να γίνω άλλη μία φορά σαρδέλα παστή, δεν θα πήξω στην κίνηση, ούτε θα παίξω χαρτιά! Θα πάω για σκι! :)))
Eπιτέλους εδέησε να χιονίσει και θα θα περάσω την παραμονή και την Πρωτοχρονιά μου σε χιονοδρομικό κέντρο κάνοντας όοοοοολη μέρα σκι! Από το καλοκαίρι περιμένω και εγώ και τα πεδιλάκια μου, οι μπότες μου, τα (ροζ) σκουφάκια μου και όλα τα παρελκόμενα να χιονίσει! Οπότε μιας και όλοι θα ξενυχτήσουν την παραμονή και θα κοιμούνται μέχρι το μεσημέρι της επόμενης η μικρή ροζ μπουμπού θα κατεβαίνει πίστες όλο χαμόγελα! Δεν συγκρίνεται με τίποτα αυτή η αίσθηση, αυτή η ομορφιά των χιονισμένων βουνών.. Σε πιάνει δέος! Και στο τέλος της ημέρας, απλά κάθεσαι μέσα σε ένα κουκλίστικο σαλέ, πίνοντας καφέ και ζεστή σοκολάτα, κουρασμένος, αλλά γεμάτος όμορφες εικόνες! Ανυπομονώωωωω!!

Εύχομαι σε όλους καλή χρονιά, και να είναι το 2009 γεμάτο υγεία, χαμόγελα και ροζ συννεφάκια! Να περάσετε πολύ πολύ όμορφα, μαζί με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, να χαλαρώσετε, να διασκεδάσετε και πάνω απ 'όλα να χαμογελάσετε! Διότι τελευταία παρατηρώ όλο και περισσότερα σκυθρωπά και αγέλαστα πρόσωπα! Ξέρω πως υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, δεν ζω στον κόσμο μου - και ας δείχνω το αντίθετο, όμως ένα ζεστό χαμόγελο και λίγη θετική ενέργεια είναι μία καλή αρχή για να γίνουν όλα ομορφότερα!

Να είστε όλοι καλά... I will be hitting the slopes!!!:))))))

Άλλα ντ' άλλα, της Παρασκευής το γάλα!!

Χθες βράδυ έπεσα για ύπνο αρκετά αργά... για άλλη μία μέρα.. Αυτό που μου συμβαίνει δε μπορώ να το εξηγήσω, μα ούτε μία μέρα να μην μπορώ να κοιμηθώ όπως ο φυσιολογικός κόσμος... Αν δεν πάει τέσσερις δεν κλείνει το μάτι..
Σήμερα όμως έπρεπε να σηκωθώ αρκετά νωρίς.. Χτυπούσε το ξυπνητήρι σαν δαιμονισμένο και μου έσπασε το νευρικό σύστημα...Και ήθελα να το σπάσω..Έχω σπάσει αρκετά ξυπνητήρια στο παρελθόν..Πάντα κατέληγαν στον απέναντι τοίχο.. Το πιο απίστευτο σκηνικό είχε συμβεί όταν σπούδαζα.. Μία φίλη μου, είχε τη φαεινή ιδέα να μου χαρίσει ένα ξυπνητήρι παπαγάλο, που κάθε μέρα στην προκαθορισμένη ώρα έλεγε: Wake up, wake uuuuuuup, Good Morning με μία στριγγλιστή αγριοφωνάρα.. Τι Good Morning να έχω μετά από αυτό χρυσό μου?? Τελικά μία ωραία μέρα κατέληξε και αυτό στον απέναντι τοίχο, αλλά δεν σταμάτησε...Συνέχιζε να λέει Wake up, wake uuuuuuup, Good Morning, αλλά με delay, πως ακούγονταν οι κασέτες όταν τις μασούσε το κασετόφωνο?? Έτσι ακριβώς!! Ακόμη γελάω με αυτό!
Τι έλεγα?? (Πάλι εκτός θέματος βγήκα, πολύ κακό ελάττωμα οι αναλαμπές μου!) Για το σημερινό ξύπνημα.. Το ξυπνητήρι χτυπούσε, πάω να το κλείσω και ...Αοοοοουτς! Είχα πιαστεί.. Σηκώνομαι όπως - όπως μιας και σερνόμουν ούτως ή άλλως από το ξενύχτι..και συνειδητοποιώ ότι έχει πιαστεί όλη η πλάτη μου και πονάω απίστευτα! Καλωσήρθες ψύξη! Αυτό μου έλειπε.. Μπαίνω στο ντουζ μήπως συνέλθω με ένα καυτό μπανάκι..αλλά μπααα, μάλλον δεν ήταν γραφτό.. Όχι μόνο δεν είχε καυτό νερό, αλλά ήταν πιο κρύο και από τα νερά της Πάργας τον Αύγουστο!Μπρρρρ...
Αλλάζω τροπάρι, ας πάω να φτιάξω ένα φυσικό χυμό πορτοκάλι, μήπως και με τονώσει λιγάκι, μιας και με περίμενε μία πολύωρη συνάντηση, μην κοιμηθώ στην καρέκλα (tres sic)..
Kαι να ' μαι στην κουζίνα..Διαλέγω τρία ζουμερά πορτοκάλια και ξανά Αουυυτς... Κόβω το χέρι μου.. Τι τον θέλεις κυριούλα μου τον φυσικό χυμό αφού κοιμάσαι όρθια.. Ευτυχώς το κόψιμο, αν και μεγαλούτσικο δεν ήταν βαθύ, οπότε σταμάτησε το αίμα αμέσως...
Δεν είναι η μέρα μου σήμερα, ξανασκέφτομαι, και πάω να ετοιμαστώ για να φύγω.. και άντε πάλι ΑΟΥΤΣ! Κάποιος είχε την καταπληκτική ιδέα να παρατήσει το μικρό σκαμπώ (που η θέση του είναι δίπλα από το τζάκι!) μπροστά στην πόρτα της κουζίνας! Και πάρτην κάτω την κυρία! Οκ, σήμερα κατάλαβα πως νιώθει ο Σκουντούφλης!!
Αλλά επειδή όπως έχω ξαναπεί είμαι πολύ θετικός άνθρωπος, δεν νευρίασα, ούτε έκανα μούτρα στο σκαμπώ, ούτε στο πολυαγαπημένο μου χρυσόψαρο που το άφησε εκεί, αλλά έβαλα τα γέλια - εκεί φαρδιά πλατιά στο πάτωμα!!
Πως να κρατήσεις μούτρα σε ένα τόοοοσο σούπερ χρυσόψαρο, που έφερε και τον Άγιο Βασίλη με τους Καλικάτζαρους κάποιες μέρες νωρίτερα στο σπίτι... Διότι προχθές μετά το φαγητό και ενώ πήγαινα από την κουζίνα στο σαλόνι μου λέει: Κάποιος έφερε κάτι για σένα, κάτω από το δέντρο είναι!!!
Κοιτάζω στο δέντρο και βλέπω ένα τεραστίων διαστάσεων πακέτο...Το ανοίγω και παθαίνω ΣΟΚ!! Ένα καινούριο laptop, που ήθελα τόοοοοσο πολύ, ενα ΡΟΖ - ΡΟΖ - ΡΟΖ vaio!! E, καλά δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά μου, χοροπηδούσα σαν πεντάχρονο παιδάκι... (Χμ, όχι ότι απέχω και πολύ από αυτή την ηλικία!)..Έχω ξετρελαθεί!! Είναι τόοοοσο τέλειο και τόσο ΡΟΖ!
Α, ξέχασα..! Ξε - αναδρόμιασε ο Ερμής και όλο του το σόι και κατάφερα τελικά χθες να πάω στην παράσταση της Δήμητρας Παπαδοπούλου, στο θέατρο Κιβωτός! Ξετρελάθηκα, μου άρεσε πάρα πολύ και γέλασα απίστευτα! Σε επόμενο ποστ θα σας γράψω αναλυτικά τις εντυπώσεις μου!
Πάλι ό, τι να ' ναι βγήκε η ανάρτηση.. Μήπως πρέπει να το κοιτάξω αυτό??
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!