Oh, baby, baby!

Να ' μαστε και εμείς.. Είναι βραδάκι Πέμπτης προς Παρασκευή και μπορώ να πω πως άλλη μια νύχτα έχω αυπνίες και λιώνω στο ιντερνετ - μια κοιτάζοντας τα τέλεια link που ξετρυπώνει η Oλίβια και από την άλλη κρυφοκοιτάζοντας τις web cam και τις φωτογραφίες σε χιονοδρομικά των Άλπεων... Αδιόρθωτη!

(Δεν πρόλαβα να πω ευχαριστώ στο Ολιβιάκι για το βραβειάκι που μας χάρισε τόσο απλόχερα! Το ροζ συννεφάκι σε ευχαριστεί πολύ πολύ!) Παρεμπιπτόντως η Ολίβια περιμένει το πρώτο της παιδακι και το blog της είναι ότι πιο τέλειο έχω δει... Πλήρως ενημερωμένο για όλα τα θέματα γύρω από τη μαμά και το μωρό και γεμάτο link για πρωτότυπα ρουχάκια και αξεσουάρ, μα το κυριότερο με μια αληθινή ματιά σε όλο το μεγαλείο της εγκυμοσύνης! Αξίζει να το επισκεφτείτε!

Λοιπόν, στα νέα μας... Διανύω αισίως την 23η εβδομάδα, όλα πηγαίνουν κατ' ευχήν, εκανα και την Β' επιπέδου όπου όλα ήταν τέλεια κατά το γιατρό και μας είπε κιόλας ότι κατα 95% είναι αγοράκι! Οπως καταλαβαίνετε αν ισχύει αυτό, πρόκειται να γεννηθεί ο επόμενος Σάκης Ρουβάς - το λιγότερο!
Όποιος δεν είχε καταλάβει πόσο μέγιστη ψωνάρα είμαι - φαντάζομαι πλέον το ξέρει!
Λοιπον αυτό τον καιρό έχω ακούσει απίστευτα πράγματα και δοξασίες ακόμη και από νέες κοπέλες - πράγματα ανυπόστατα τα οποία ειλικρινά απορώ πως τα πιστεύουν ακόμη...

Καταγράφω τους πιο διασκεδαστικούς μύθους που έχω ακούσει:

- Mην κάθεσαι σταυροπόδι θα μπερδευτεί ο ομφάλιος λώρος... (no comment!)
- Μην πίνεις αναψυκτικά, θα κουφαθεί το μωρό από το ανθρακικό (Εγώ θα κουφαθώ με αυτά που ακούω - τα μωράκια θα εβγαιναν όλα με κώφωση από το γουρ -γουρ που κάνουν τα εντεράκια μας όλη μέρα!!)
- Καούρες = το μωρό βγάζει μαλλιά.. (Εμένα μάλλον θα βγει με χαίτη, αυτες τις μέρες με έχουν τρελάνει οι καούρες!)
- όταν νυχτωνει δεν κανει να απλωνεις τα ρουχα του μωρου γιατι θα τα παρουν τα δαιμονια...(Απορία...Εγω που εχω στεγνωτηριο να το βαζω οταν νυχτωσει ή οχι, θα παρουν τα ρουχα τα δαιμονια???)
- Και το κορυφαίο όλων μου το είπε μια φίλη πριν τρεις μέρες.. Δεν κανει - λέει - να μασάς τσίχλα στην εγκυμοσύνη διότι το μωρό νομίζει ότι τρως και περιμένει με το στόμα ανοιχτό!!! Της φίλης της το είπε έταιρη εγκυμονούσα!!! (ΟΚ, η επιστήμη απλά σηκώνει τα χέρια ψηλά!)

Τι να πει κανείς...!
Σας φιλώ όλους γλυκά!

Νέες Αφίξεις!!:))))

Όλα ξεκίνησαν από ένα Α- μπε-μπα μπλομ! ή για να είμαι ειλικρινής από εκεί ήρθαν στην επιφάνεια!! Πείτε μου ποιος δεν θα έλιωνε στη θέα αυτής της ναζιάρας και "πονηρής" πιτσιρίκας που ακούει στο όνομα Εβίτα και είναι κορούλα της Άσπας μας και του Βασίλη!

Κάπως έτσι, νιώσαμε ότι εκτός από τον Πλούτο - Νυχτερίδα Παντοφλάνχας, το πολυαγαπημένο μας κοκεράκι, θα θέλαμε να γεμίσει το σπίτι "α μπε μπα μπλομ" με χαρούμενες φωνούλες!

Και να ' μαστε στο σήμερα, όπου αισίως διανύω την 17η εβδομάδα εγκυμοσύνης και όλα μέχρι στιγμής, έχουν πάει κατ' ευχήν και μιας και είμαι ροζ κοριτσάκι και αισιοδοξο πιστεύω πως ώς το τέλος όλα καλά θα πάνε και θα έρθει στο σπίτι ένα υγιέστατο πλασματάκι...!

Ακόμη δεν γνωρίζω αν είναι αγοράκι ή κοριτσάκι - υγιές να είναι και όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα! :) Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ!
(Aν και έχουν περάσει τρισήμιση μήνες, ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει, οπότε σε επόμενες αναρτησούλες θα σας διηγηθώ τα πρώτα συναισθήματα όταν το ανακάλυψα κτλ..)

Φέτος ένεκα της κατάστασης φυσικά δεν θα πάω για σκι (αν και κόντεψα να στείλω το γιατρό μου στην εντατική με το ιδιότυπο χιούμορ μου καθότι στην τελευταία επίσκεψη διαδραματίστηκε ο παρακάτω διάλογος! ( όπου Ε = εγώ και όπου Η.Γ. = Ήρωας Γιατρός)

E: Oπότε γιατρέ μου εφόσον έκλεισα τον τρίτο μήνα και όλα είναι καλά μπορώ να κάνω και λίγη γυμναστικούλα τώρα, πέρα από το περπάτημα!
Η.Γ: Φυσικά, αρκεί να μην κουράζεσαι!
Ε: Tέλεια, άρα μπορώ να πάω για ΣΚΙ!
H.Γ: (Εχει γουρλώσει τα μάτια του)
Ε: Έλαααα, πλάκα κάνω!

Για φέτος λοιπόν δεν έχει χιονισμένες πιστούλες, παρά μόνο χιονισμένο σαλέ, παρέα με βιβλία και περιοδικά (οκ, και τα σύνεργα του βουντού για την παρέα μου που θα κάνει σκι - για -μα - για - μα -για-μαααααα)

Πλησιάζουν και οι γιορτούλες... Στολίσατε?? Εγώ κατάφερα επιτέλους να στολίσω το δεντράκι μας, μιας και παρακαλούσα 2 βδομάδες τον καλό μου να το κατεβάσει, επειδή δεν μπορούσα να το σηκώσω! (είμαι σίγουρη πως δεν το κατεβαζε επειδή ξέρει ότι θα πρέπει να έρθει το Πάσχα για να ξεστολίσω!!!) Έγινε όμορφο και με συντροφεύει τα βράδια που κάθομαι στον καναπέ και ακούω μουσικούλα...!

Σας φιλώ όλους - μου λείψατε!!!:))))))
(πάω να τσακίσω κάτι τέλειες δίπλες - τις πιο νόστιμες που έχω φάει ποτέ, ακούς Μανιταράκιιιιιιιιιι???)

Ελλάς το μεγαλείο σου - Άρτος και θεάματα!

Σήμερα το πρωι σηκώθηκα και είχα διάθεση να πάω να δω την παρέλαση στην περιοχή που μένω τα τελευταία δύο χρόνια... Δεν έχει τύχει να δω άλλη φορά την παρέλαση εδώ, διότι πάντα με παίρνει ο ύπνος και ξυπνάω μεσημέρι (εμότικον ντροπής - με κόκκινα μάγουλα!)
Κατάφερα να σηκωθώ και να σούρω τον αγουροξυπνημένο φίλο μου μέχρι την πλατεία - ο οποίος χασμουριόταν συνέχεια και έκανε και στάση στα "Αστεροδολλάρια" για τοστάκι..

Και να ' μαστε στην πλατεία, ευτυχώς η παρέλαση δεν είχε τελειώσει ακόμη.. Το ευτυχώς βέβαια το αναθεωρώ γιατί αυτά που είδα με έκαναν και έφριξα..

Με τι έφριξα?? Μα με την αμφίεση των αγοριών και κυρίως των κοριτσιών του Λυκείου.. Τα αγόρια με σκισμένα τζιν, πουκάμισα απέξω από το παντελόνι και γυαλιά ηλίου, λες και πήγαιναν για καφέ - περπάτημα τύπου βαριέμαι που ζω, άντε θα τελειώσει ποτέ αυτή η διαδρομή και χαχανητά ανευ προηγουμένου...

Οι κοπέλες δε, απογοήτευση για να μην πω ντροπή.. Δεν φαντάζεστε τι είδαν τα ματάκια μου.. Δερμάτινες μίνι (πιο μίνι δεν γίνεται ειλικρινά!!!) φούστες, δεκάποντες peep toe γόβες που δεν μπορούσαν καν να περπατήσουν, πουκάμισα μεσάτα που εβγαινε ΟΛΗ η κοιλιά έξω και όλο το στήθος φυσικά, μακιγιάζ πίστας, κόκκινα κραγιόν και δεν συμμαζεύεται... Από συμπεριφορά δε, απαράδεκτες.. Η μία έστελνε φιλάκια στο γκόμενο που την κοιτούσε περήφανος, η άλλη έπαιρνε πόζες με το σήμα της νίκης σε φίλες της που την έβγαζαν φωτογραφίες, μια άλλη περπατούσε ωσάν τη γαζέλα στα catwalk της μόδας, μια άλλη μασούσε τσίχλα και με το χέρι της έκανε σχέδια, τι να πρωτοθυμηθώ και τι να ξεχάσω...

Ειλικρινά θύμωσα πολύ..Εκεί έχει φτάσει η κατάντια? Καλά οι γονείς δεν βλέπουν τα παιδιά τους πως φεύγουν από το σπίτι ντυμένα να πάνε να κάνουν παρέλαση? Οι καθηγητές δεν τα βλέπουν? Πως επιτρέπουν αυτην την ξεφτίλα!???
Και για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλώ για το καθημερινό ντύσιμο των παιδιών, μιλώ αυστηρά και μόνο για την εμφάνιση τους στην παρέλαση!! Διότι αν δεν απατώμαι, με δίδαξαν πως η παρέλαση γίνεται προς τιμή όλων αυτών των ανθρώπων που πολέμισαν για την ΔΙΚΗ μας ελευθερία.. Είναι αυτό το θέαμα τιμή?? Δεν ξέρω, εγώ πάντως απογοητεύτηκα...

Σας πήρα μονότερμα ε? Ενεκα η σύγχηση... Φυσικά μετά έκανα τη βόλτα μου στον ήλιο, όπου απόλαυσα στιγμές άπειρου κάλλους μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι μαλλιοτραβιούνταν για μία θέση στην καφετέρια, στην ταβέρνα, στο εστιατόριο διότι ΠΡΕΠΕΙ να πιουν καφέ και ΠΡΕΠΕΙ να φάνε έξω - μέρα που είναι!!

Να θυμηθώ να μην ξαναθυσιάσω τον ύπνο μου - μέρα που είναι!!!!

Σας φιλώ όλους!

Mη με ξυπνάς απ΄ τις 6!!!

Tις τελευταίες μέρες δεν κοιμάμαι καθόλου καλά. Αυτό οφείλεται στο ότι κάποιες φορές ξενυχτώ στο λαπτοπ για δουλειές ή και χαζολόγημα και στο γεγονός οτι εκτός από κανονικό ξυπνητήρι απεκτησα και ζωντανό..Τον σκύλο μου τον Πλούτο...
Δε ξέρω τι έχει πάθει αλλά αυτές τις μέρες ξυπνά στις 06.30 ΑΚΡΙΒΩΣ και αρχίζει το κλαψούρισμα το οποίο μου διαπερνά τα τύμπανα.. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να σηκωθώ και να τον βγάλω έξω για τις ανάγκες του...

Ο φίλος μου δε - ζαμανφού - όχι απλά δεν παίρνει χαμπάρι αλλά συνεχίζει ακάθεκτος τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη με το intercity ροχαλητό του...! Αφού τις προάλλες ξέχασα να απενεργοποιήσω το συναγερμό (κοιμόμουν κυριολεκτικά όρθια) και αφού άνοιξα τη μπαλκονόπορτα άρχισε να χτυπά δαιμονισμένα και πάλι χαμπάρι δεν πήρε..! Καμιά μέρα θα κλέψουν όλα μας τα υπάρχοντα, εμένα, τον Πλούτο, το κρεβάτι μας και θα συνεχίσει να κοιμάται...!

Πριν μερικές μέρες μετά το αξημέρωτο ξύπνημα μετά κλαυθμών από το λατρευτό κατά τ'άλλα σκυλούνι μου, είπα να ξανά ξαπλώσω μπας και κοιμηθώ καμιά ωρίτσα ακόμη..
Την ώρα που άρχισε να με παίρνει γλυκά - γλυκά ο ύπνος ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ το σταθερό τηλέφωνο.. Σηκώνομαι, απαντώ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος.. Όπου Ε, εγώ και όπου Ν, η Να σου καεί το DVD τηλεφωνήτρια

Ε: Παρακαλώ
Ν: Καλημέρα είμαι η κυρία τάδε
Ε:....
N: σας τηλεφωνώ από την εταιρία τάδε και θέλω να σας ενημερώσω ότι τώρα με την εταιρία μας δεν χρειάζεται να πληρώνετε πάγιο ΟΤΕ.
E: Δεν με ενδιαφέρει, σας ευχαριστώ (Σε αυτό το σημείο μου δίνω πολλά εύσημα για την ευγένεια μου πρωινιάτικο!)
Ν: Μα πως γίνεται να μην σας ενδιαφέρει, θέλετε να πληρώνεται πάγιο? (Με υφάκι)
Ε: Σας είπα πως δεν με ενδιαφέρει και με έχετε καλέσει και 7 το πρωί δεν έχω χρόνο και διάθεση για κουβέντα! (αρχίζω να νευριάζω!)
N: Μα είναι δυνατόν να μην σας ενδιαφέρει να γλιτώνετε αυτά τα χρήματα? (Με έντονο ύφος)
Ε: ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ!!!!! (φανερά εκνευρισμένη!)
N: Mα καλά κορόιδο είστε??
E: (σε αυτό το σημείο της πάτησα ενα καλό μπινελίκι και της το έκλεισα κατάμουτρα λέγοντας της ότι έχω κρατήσει το επώνυμο της και θα την καταγγείλω!)

Μα καλά τι τους λένε στα σεμινάρια?? Είναι δυνατόν να τηλεφωνούν τέτοια ώρα και να περιμένουν ανταπόκριση? Είναι δυνατόν να είναι τόσο πιεστικές, να μιλούν με τόση αυθάδεια και να περιμένουν να πουλήσουν το προιόν τους??

Το θυμήθηκα και συγχίστηκα πάλι... Προσοχή σε κάτι τέτοια τηλεφωνήματα διότι σήμερα διάβασα πως και με μία απλή ενημέρωση με κάποιο τρόπο διαστρεβλώνουν τη συνομιλία, σου φορτώνουν συμβόλαιο εναλλακτικής τηλεφωνίας και άντε να ξεμπλέξεις μετά..

Σας φιλώ όλους και όλες, στην επόμενη αναρτησούλα θα σας έχω φωτογραφικό αφιέρωμα από τις καλοκαιρινές διακοπούλες - ετσι για να ξεφύγουμε από το φθινοπωρινό κλίμα (που μόνο φθινοπωρινό δεν είναι, έχουμε λιώσει στη ζέστη!!!)

Τουρλού - Τουρλού...

Το Λενάκι, μου έδωσε βραβείο!! Ω, ναι και μάλιστα lovely βραβείο..! Και ας έχω χαθεί λιγάκι τον τελευταίο καιρό και οι αναρτήσεις ώσπου να ανανεωθούν αραχνιάζουν! Σε ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου!
Τι να κάνω κι εγώ..είμαι μεταξύ ταξιδιών - αποδράσεων, δουλειάς, κούταβου νυχτεριδο- κοκερούνου παντοφλάνχας* κτλ.. που χρόνος για blogging..

Πέρασε το καλοκαιράκι, έπιασαν και λίγο τα κρύα, παρόλα αυτά ΔΕΝ μελαγχολώ διότι υπάρχουν απίθανα μέρη στην Ελλάδα ακόμη και όταν ο καιρός είναι μουντός - μάλιστα όλη τους η ομορφιά φαίνεται το φθινοπωρο- χειμώνα! Μπλα...μπλα..μπλα.. Άντε πάλι με την κλασική μου πολυλογία, και το ό,τι θυμάμαι χαίρομαι - άλλο ξεκίνησα να γράφω άλλο έγραψα και τελικά αν συνέχιζα αλλού θα κατέληγα... Μηπως πρέπει να το κοιτάξω αυτό?

Slap... Αυτοχαστουκίζομαι και επανέρχομαι στο θέμα... Πρέπει - λέει- να δώσω κι εγώ με τη σειρά μου αυτό το βραβείο σε άλλα 15 μπλογκοσπιτάκια!

Με πολύ χαρά λοιπόν στέλνω τις καρδούλες του lovely blog σε όλα τα blogάκια που βρίσκονται αριστερά στα αγαπημένα μου στέκια... (Είμαι ζαβολιάρααααα!) Διότι δεν βρίσκονται τυχαία εκεί.. Είναι πράγματι πολύ lovely, το καθένα για δικό του λόγο..!

Επιπλέον, έχω να πω πως πέρασα υπέροχα στις διακοπούλες μου (25 μέρες σερί - με μισήσατε μόλις το ξέρω!). Λεπτομέρειες και φωτογραφίες στην επόμενη ανάρτηση, έτσι για να έχετε αγωνία! (αγκού??)

Επίσης θα σας εξιστορήσω και το θερμό τηλεφωνικό επεισόδιο πρωινιάτικο (πάλι!!!) με τηλεφωνική πωλήτρια εναλλακτικής τηλεφωνίας! Δεν το αναλύω σήμερα διότι ακόμη έχω νεύρα και το κείμενο θα βγει κάπως έτσι..#%#@%@ *λογοκρισία* - *λογοκρισία* -*λογοκρισία* κτλ

Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι αυτό το φθινόπωρο να είναι το καλύτερο μας!


* Παντοφλάνχας: Σύνθεση λέξη εκ του παντόφλα και του πιράνχας.. Δικής μου εμπνεύσεως (κατέχω πνευματικά δικαιώματα!!!). Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να περιγράψει τον Πλούτο, το αγοράκι μου - ο οποίος δεν έχει αφήσει ούτε μια παντόφλα για δείγμα σε τούτο το σπίτι!

Φωτό μας πρόσφατη (λιώνουμε στην καρέκλα του "μπαμπά" μας) αφιερωμένη στο Πατσιουράκι που έχει αδυναμία στα σκυλούνια και μάχεται γι ' αυτά! Αξίζει να διαβάσετε το κείμενο της, έτσι για να πάρετε μία γεύση στο που έχει καταντήσει η χώρα μας ΚΑΙ σε αυτόν τον τομέα!

Εμπρός καλή μου βαλίτσα...!

Κυριακή βραδάκι...
Κάθομαι στο ροζ λαπτοπάκι μου και μετά από πολύ καιρό γράφω...Πόσο μου έλειψε να γράφω..Να γράφω ασυναρτησίες, προβληματισμούς, χαρές...ό, τι μου έρχεται στο μυαλό..!

Όλο αυτό το καιρό έγιναν διάφορα - ευχάριστα και δυσάρεστα και ο χρόνος μου ήταν λιγοστός.. Κλεφτές ματιές στα μπλογκοσπιτάκια σας έριχνα (ένεκα η εξάρτηση!), αλλά που χρόνος για καταθέσεις ψυχής και σχολιασμό..!
Έκανα και κάποια ταξιδάκια αυτό τον καιρό - τις περισσότερες φορές επαγγελματικής φύσης - αλλά με ξέρετε εμένα, πετάω τη σκούφια μου για ταξίδια!

Γι' αυτό που δεν πετάω τη σκούφια μου είναι για την προετοιμασία της βαλίτσας - η οποία μάλιστα με περιμένει αυτή τη στιγμή να την γεμίσω καθότι αύριο φέυγω επίσημως για διακοπούλες...!

Και αναρωτιέμαι..Πώς θα χωρέσουν όοοολα αυτά τα πράγματα που θέλω σε μία βαλίτσα??? (θα λείψω 25 μερούλες, όσο να 'ναι χρειάζομαι αρκετά πραγματάκια!!)
Και άντε και χώρεσαν - πώς θα περάσουν την επιθεώρηση του στρατηγού? (όπου στρατηγός, ο φίλος μου ο οποίος με προειδοποίησε για χιλιοστή φορά ότι η βαλίτσα μου θα περάσει επιθεώρηση, καθότι κάθε φορά κινδυνεύει με δισκοπάθεια/ λουμπάγκο και όλα τα παρεμφερή όταν την κουβαλάει...!

Μα καλά, τόσες εφερεύσεις, τόσες ανακαλύψεις κανείς δεν σκέφτηκε να βρει μια φόρμουλα όπου η βαλίτσα θα γεμίζει μόνη της με μία μόνο προσταγή, τύπου " Εμπρός καλή μου βαλίτσα!!!" και μετά αφού γεμίζει θα μετατρέπεται αυτόματα σε τσάντα του Sport Billy?? Ζητάω πολλά?? Μπα!

Καθώς γράφω παίρνει το μάτι μου μια σαγιονάρα μου - γκουχ, πρώην σαγιονάρα μου ήθελα να πω αφού ο λατρεμένος μου Πλούτο - νυχτερίδας (6,5 μηνών αισίως) φρόντισε να της δώσει έναν τόνο ανανέωσης και να δώσει τη δική του άποψη για στυλ... κομμένο κορδόνι, μισο δαγκωμένη σόλα!!
Ο κοκερούνος μου έχει εξελιχθεί σε μεγάλο κλεφτοπραγματά..ό, τι του γυαλίσει έρχεται το κλέβει και τρέχει κάτω από το τραπέζι να προλάβει να το επεξεργαστεί...Είναι όμως αξιολάτρευτος, ειδικά όταν έρχεται και κοιμάται στην αγκαλιά μου!

Άσχετο.. Αναρωτιόμουν..Φέτος έχουν γίνει πολλοί γάμοι ή εγώ μεγάλωσα και παντρεύονται όλοι οι φίλοι μου?? (Διαλέγω την κουρτίνα Α. μιας και δηλώνω αμετανόητο δεκαεξάχρονο πιπίνι - και ας είμαι σχεδόν το διπλάσιο!)
Η αλήθεια είναι πως χαίρομαι να βλέπω τους φίλους μου να αλλάζουν τη ζωή τους, να βρίσκουν τον άνθρωπο τους και να κάνουν οικογένεια!

Πιο πολύ απ' όλους τους γάμους χάρηκα για έναν, της φίλης μου της Σόνιας...στον οποίο πολύ σοβαροί λόγοι υγείας κοντινού μου προσώπου με ανάγκασαν να μην παραστώ..ήμουν εκεί όμως νοερά, όπως και θα είμαι πάντα, μιας και το φιλαράκι μου δεν μένει πια Ελλάδα και μου λείπει...κάτι τέτοιες καλοκαιρινές βραδιές, που λιώναμε σπίτι της, ή που πέρναμε τους δρόμους με το αυτοκίνητο κάνοντας τρελά χιλιόμετρα..έτσι απλά..!
Είναι όμως πολύ ευτυχισμένη και αυτό της αξίζει και εγώ χαίρομαι - εστω και από μακριά!

Πάλι πολυλογία με έπιασε (το έχω ΚΑΙ αυτό το κουσούρι αν θυμάστε!)..
Πήγα να δοκιμάσω μήπως και πιάσει το κόλπο με το "Εμπρός καλή μου βαλίτσα" αλλά τζίφος..
Οπότε μάλλον πρέπει να την φτιάξω μόνη μου! Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα μιας και αύριο τέτοια ώρα θα τρώω σποράκια και θα χαλαρώνω..
Για φέτος προορισμός είναι τα νησιά του Αργοσαρωνικού και βλέπουμε...πολύ μου αρέσουν οι διακοπές ανευ προγράμματος..!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους, καλά να περάσουμε και να επιστρέψουμε με κέφι, γεμάτες μπαταρίες και πολύ ζωντάνια! Και μην σκάτε αμα τελειώνει το καλοκαιράκι - υπάρχουν και οι χειμερινές διακοπούλες :)

Πολλά φιλάκια

Kαλώς την κι ας άργησε!

Να ' μαι κι εγώ... Χάθηκα αλλά σας διαβάζω ανελλιπως, σχολιάκια δεν προλαβαίνω να κάνω, διότι ο μικρός μας Πλούτο μεγάλωσε, έγινε αισίως 3 μηνών και 6 κιλά..Οπως καταλαβαίνεται τελειώσαμε τα κουταβίσια εμβολιακια μας και τώρα θέλουμε και βόλτες καθημερινές για να εκτονωνόμαστε και να μην κάνουμε τις νυχτερίδες (Εχετε δει το ace ventura?? E, όταν νευριάζει κάνει σαν εκείνη την άσπρη νυχτερίδα!)

Θαυμάστε μας που μεγαλώσαμε και μακρυναν και οι αυτάρες μας!!

Χρωστάω ένα παιχνιδάκι στην Τρελοτουριστριούλα και μία εκτενή περιγραφη του σκι - ταξιδιού που ήταν απλά Υ-Π-Ε-Ρ-Ο-Χ-Ο!

Δέκα παραξενιές μου λοιπόν! (Είμαι και καλόβολο παιδί και δεν έχω παραξενιές..χαχα!)

1. Εχω κόλλημα το κλειδί του αυτοκινήτου να μπαίνει στη μίζα και να φαίνεται το σηματάκι..Οι παρκαδόροι πάντα το βάζουν ανάποδα (κατ εμε την παραξενη πάντα!) και έτσι σβήνω τη μηχανή, το βάζω από την σωστή μεριά (κατ εμε πάντα, είπαμε!) και μετά φεύγω! (Παράλογοοοοοο? Δεν απαντά, άρα λογικό)

2. Δεν απαντάω ποτέ σε απόκρυψη, γιατί καλέ μου κύριε/ κυριούλα δεν θέλεις να εμφανίζεται ο αριθμός σου?? (κι εγώ δεν σου απαντώ, έτσι για να μάθεις!)

3. Τρώω πρώτα γλυκιά κρέπα και μετά αλμυρή (και μετά γλυκιά - και μετά αλμυρή!)

4. Δεν μου αρέσει να με κοιτάζουν όταν μακιγιάρομαι..

5. Δεν φοράω ΠΟΤΕ ρολόι, το θεωρώ αγχωτικό και αν φορέσω τότε απλά αλλάζω την ώρα, στο αυτοκίνητο επίσης το ρολόι δείχνει άλλα ντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα!

6. Δεν πηγαίνω σε γάμους και βαφτίσεις, εκτός και αν είναι στενοί μου φίλοι ή αγαπημένοι συγγενείς (Η μαμά μου με λέει γαιδούρα!)

7. Ταξινομώ τα ρούχα στην ντουλάπα άνα κατηγορία και χρώμα! (Εχω πρόβλημα το ξέρω)

8. Όταν πάω για ψώνια αν η πωλήτρια γίνει βδέλλα και με ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής, φεύγω από το μαγαζί ακόμη κι αν δω το ρούχο των ονείρων μου! (Γκρρρρ!)

9. Νευριάζω όταν τρώει ο άλλος από το πιάτο μου χωρίς να με ρωτήσει (Κάτω τα χέρια λιγούρηηηη!)

10. Όταν φεύγω ταξίδι παίρνω μαζί την μισή ντουλάπα, αλλιώς νιώθω ανασφάλεια! (και οι αεροπορικές τρίβουν τα χεράκια τους, για τα υπέρβαρα!)


Και 5 πράγματα που με εκνευρίζουν

1. Οι κόρνες!! Σταματήστε Ελληνάρες να κορνάρετε πριν προλάβει να ανάψει πράσινο, η ουρά είναι 2χλμ και δεν θα πάτε πουθενά.. Δεν εχει ανακαλυφθεί ακόμη η κόρνα teleport!

2. Oι σνομπ άνθρωποι με τουπέ!

3. Η αχαριστία, το ψέμα και η υποκρισία

4. Η ελληνική νοοτροπία στο θέμα περιβάλλον, αδέσποτα, σκουπίδια..(μεγάλη λίστα!)

5. Η κίνηση στους δρόμους!!

Με τη σειρά μου καλώ να παίξει όποιον έχει διάθεση!

Μου λείψατε όλοι, σας φιλώ γλυκά στη μούρη!

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!