Με αφορμή τα πόστ της Τανίλα και του Πατσιουρίου
θυμήθηκα ένα σκηνικό που είχε γίνει πριν από τρία καλοκαίρια, το οποίο ακόμη το θυμάμαι και γελάω!!
Αφορά ένα Β.Π αποστειρωμένο τύπο (έχω και κότερο πάμε μια βόλτα) που έτυχε ένα βράδυ να κατσικωθεί στην παρέα μου...
Το σκηνικό ξεκίνησε όταν ένα μεσημεράκι Κυριακής, όπου όλη η Αθήνα είχε στοιβαχτεί στις εξωτικές παραλίες του Ν. Αττικής.. Με την φίλη μου τη Σόνια, αποφασίσαμε να μην πάμε για μπάνιο, αλλά μια βόλτα μέχρι τα Λεγραινά για ψαράκι - γαρίδες - χταποδάκι και ουζάκια...
Σε ένα φανάρι στην παραλιακή και ενώ χάζευα από το παράθυρο βλέπω τον εν λόγω τύπο στο αυτοκίνητο του. Άρχισε τις χαιρετούρες και τελικά αποφάσισε να μας ακολουθήσει στην ταβέρνα...(Άνευ πρόσκλησης βεβαίως - βεβαίως!)
Όταν φτάσαμε και στρογγυλοκαθίσαμε αρχίσαμε να παραγγέλνουμε την Άρτα και τα Γιάννενα.. Ο τύπος δεν ήθελε - λέει - να φάει (τότε τι μας κουβαλήθηκες ρε φιλαράκι?) ισχυριζόμενος πως κάνει διατροφή διότι έπρεπε λέει να είναι σε φόρμα καθότι οδηγός σε αγωνιστικά αυτοκίνητα...
Μιας και έχω μία μανία με τα γρήγορα αυτοκίνητα (πρώην καγκουρίνα) είπα να ρωτήσω σε τι αγώνες τρέχει...Τι το ' θελα!
Ξεκίνησε ένας ατελείωτος μονόλογος.. Τρέχω στο Dustball με την Porsche μου.. Μην κοιτάς που τώρα κυκλοφορώ με το Wragler, είναι το δεύτερο αυτοκίνητο μου, την Porsche την έχω στο συνεργείο (παράλληλα μας έδειξε και μια φωτό στο κινητό του - έτσι για να πειστούμε ρε αδερφέ - Ναι οκ, και εγώ έχω φωτό στο κινητό μου από μια Lampo που πέτυχα στο δρόμο παρκαρισμένη, μπορώ να το λανσάρω ως δικό μου άνετα!!) Και συνεχίζει ακάθεκτος.. Το Wragler το έφερα Αθήνα αναγκαστικά επειδή έχω την Porsche στο συνεργείο (τρεις φορές αναφορά στην μάρκα του αυτοκινήτου μπας και ξεχάσουμε τι αμάξι έχει).. Το τζιπ το έχω έξι μήνες στο εξοχικό μου στην Αράχωβα, μιας και είμαι δεινός σκιέρ και τους άλλους έξι στο εξοχικό μου στην Μύκονο (Τι λες ρε παιδί μουυυυ).. Σε αυτό το σημείο προσπαθούσα να κρατηθώ και να μην γελάσω στα μούτρα του, ενώ έβλεπα τη φίλη μου να έχει ήδη σκάσει γελάκι..
Σκεφτόμουν πόσο γραφικοί μπορεί να γίνουν κάποιοι τύποι.. Αν υποθέσουμε ότι έλεγε αλήθεια, μάλλον δεν του έχει πει κανείς ότι οι πλειοψηφία των γυναικών βγάζει καντίλες με κάτι τέτοια... Παρόλα αυτά σε μία πολύ απλή ερώτηση για μία πίστα του Παρνασσού δεν είχε ιδέα... Loser!!!
Εμείς συνεχίσαμε να χλαπακιάζουμε ότι είχαμε παραγγείλει (très chic), ο τυπάκος ούτε μπουκιά και φυσικά ούτε ουζάκι μόνο φυσικό ανθρακούχο μεταλλικό νερό...( Ένεκα η διατροφή, βρε!) Επίσης αρχίσαμε και το δούλεμα, διότι τα ήθελε ο οργανισμός του, αλλά αυτός ακάθεκτος...Συνέχισε να μας απαριθμεί τα περιουσιακά του στοιχεία και το Ε9 του...
Κάποια στιγμή αφού μας είχε ζαλίσει τον έρωτα, αποφασίσαμε να φύγουμε..Την ώρα που μπαίναμε στο αυτοκίνητο είπε την θανατηφόρα ατάκα.." Κορίτσια, γιατί δεν έρχεστε μια βόλτα στο εξοχικό μου στο Λαγονήσι για μπάνιο, έχω και πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων με θαλασσινό νερό" για να πάρει την απάλευτη απάντηση " Αχ, με θαλασσινό νερό ε?? Ε, αν ήταν με χλώριο θα ερχόμασταν".
Σίιιιιιιιιιιγουρα!:-P
Αφιερωμένο στη φιλενάδα μου τη Σόνια, έτσι για να θυμηθεί λίγο τα παλιά!:-)