tag:blogger.com,1999:blog-25045565519746011602011-12-23T23:02:09.629+02:00Ό, τι θυμάμαι, χαίρομαι! Μόνιμα σε ένα ροζ συννεφάκι δηλαδή..!Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-78806741692860565682011-01-02T14:29:00.005+02:002011-01-06T01:12:26.977+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><br />Πάει και το 2010.. Με τα καλά του και τα δύσκολα του...Το πότε πέρασε αυτός ο χρόνος, ούτε που το κατάλαβα... Σαν νεράκι.. Θα κρατήσω τα καλά και θα πω πως μου άφησε μια γλυκιά γεύση.. τα άσχημα...ξουτ από δω και να μην μας ξανάρθουν!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Πρωτοχρονιά 2010</span>, μας βρίσκει στο σπίτι πολύ φιλικού μας, gourmet ζεύγους οι οποίοι κάθε χρόνο μας κακομαθαίνουν με τις νοστιμιές που μας ετοιμάζουν, έχει γίνει πια σχεδόν άτυπη παράδοση να μας βρίσκει εκεί ο καινούριος χρόνος...<br />Εγώ με το μπουγκάκι στην κοιλιά, 4 μηνών έγκυος, τσακίζοντας φράουλες και χειροποίητα σουδάκια, τα οποία βουτούσα στο φοντύ σοκολάτας και το μπουγκάκι μέσα στην κοιλιά να έχει κάνει πάρτυ από τη σοκολάτα! χαχαχα!!<br /><br />Τελος του μήνα είχαμε το Β επιπέδου όπου και μάθαμε ότι είναι <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ΑΓΟΡΑΚΙ</span>, μιας και είχε αποδειχθεί κρυψινο-baby και δεν μας 'εδειχνε τα προσόντα του για να καταλάβουμε το φύλο..! Πλέον τα όνειρα είχαν και χρώμα κι εγω ξεχύθηκα και άρχισα να ψωνίζω σαν τρελή λες και την επόμενη μέρα δεν θα υπήρχαν πια μαγαζιά!<br /><br /><br />Ευτυχώς είχα μία υπέροχη εγκυμοσύνη, οπότε η ζωή μου και οι ρυθμοί της δεν μπορώ να πω πως άλλαξαν.. Οι επόμενοι δυο - τρεις μήνες ήταν απλά βόλτες, ψωνια για το μπεμπέ, λίγα ταξιδάκια και πολύ αναμονή και ταυτόχρονα η κλασική αγωνία.. Θα το καταλάβω ότι γεννάω ή θα γεννήσω στο σπίτι! Η Πένυ - η μαία μου καλή της ώρα - με διαβεβαιωνε οτι δεν υπάρχει περιπτωση να μην το καταλάβω... Και πάλι εγώ δεν το πίστευα!<br /><br />Και φτάνουμε στο <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Μάιο</span>!! Δεν ξέρω αν σας το έχω πει αλλά δεν υπάρχει πιο μεγάλη φοβιτσιάρα από μένα.. </span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;">Για να καταλάβετε κάθε μήνα οι αιμολήπτες δεινοπαθούσαν να μου πάρουν αίμα, αφού έκανα χειρότερα από πεντάχρονο, τραβούσα το χέρι μου, κλωτσούσα κτλ. Οι άνθρωποι φαντάζομαι θα σκέφτονταν που βρέθηκε στο δρόμο τους αυτή η τρελή! Χα, και δεν εχουν και αδικο εδω που τα λέμε, ΤΡΕΜΩ τις βελόνες!<br /></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;">Κι ενω η προσμονή είχε φτάσει στο αποκορύφωμα της άρχισαν να με πιάνουν κάααατι φοβίες.. Σκεφτόμουν αν θα αντέξω τη διαδικασία του τοκετού, αν θα τα καταφέρω, αν θα πονάει πολύ, αν θα μου βαλουν ορό...όλα αυτά που συνήθως βασανίζουν το μυαλό κάθε εγκυούλας..<br /><br />Η πιθανή ημερομηνία τοκετού μου ήταν στις 27/5! Μιαμιση εβδομάδα πριν σε ένα κλασικο τσεκ απ για την πίεση, τη βρήκαμε στα ύψη.. Ο γιατρός ανησυχησε και έτσι μετα απο μία σειρά εξετασεων αποφασισε μιας και δεν ηθελε να μου κανει καισαρική- αφου ειχα καλη εγκυμοσυνη, να κλεισουμε ραντεβου για τεχνιτους πόνους στις 20/5, ημέρα Πέμπτη!<br /><br />Ο μικρός μου μπούγκης όμως είχε άλλα σχέδια αφού Τετάρτη προς Πέμπτη και ενω όλα ηταν έτοιμα για το πρωινό ραντεβού - αποφάσισε να μας επισκεφτεί νωρίτερα, κι ετσι γυρω στις 2 το βρασυ ξεκίνησα για το μαιευτηριο και στις 8 το πρωι ακριβως, γεννηθηκε ο μικρός μας θησαυρός!!<br /><br />Αυτή ηταν η πιο έντονη, η πιο σημαντικη και η πιο συγκινητικη στιγμή της χρονιάς και της ζωης μας ολόκληρης, τη στιγμη δε, που τον ακουμπησαν πανω μου και σταματησε να κλαιει..και απλά με κοιτουσε ΔΕΝ θα την ξεχάσω ποτέ!<br />Η ιστορία όμως του τοκετού χρίζει ξεχωριστής αναρτησης...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Ο επόμενος μήνας</span> με βρίσκει με το νεογεννητάκι μου, να προσπαθω να προσαρμοστώ στα καινούρια δεδομένα και να ανταπεξέλθω στο νέο αυτό ρόλο.. Λίγο αυπνία, λίγος εκνευρισμός, λίγη αγωνία και πολύ πληρότητα και ευτυχία.. και πολλά ΜΕΓΑΛΑ χαμόγελα...<br /><br />Ο <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Ιούλιος</span> ήταν ο μήνας της μετακόμισης.. Στο σπίτι που μέναμε, αν και το είχαμε αγαπήσει πολύ, δεν χωρούσαμε πια.. Σκοντάφταμε συνέχεια σε πράγματα και όταν πια είχαμε αγοράσει όλα τα απαραιτητα του μωρού μόνο στο μπαλκόνι που δεν ειχαμε βγει να κοιμηθούμε μιας και παντπυ υπήρχαν πράγματα! Οπότε πήραμε την απόφαση να μετακομισουμε σε ενα μεγαλύτερο διαμέρισμα για να γινει λίγο πιο ποιοτικη η διαβιωση μας αλλα και του μικρού μας αργότερα...<br />Η ιστορίας της μετακόμισης πραγματικα πρεπει να αναλυθει σε μια αλλη αναρτηση διοτι ηταν για να κλαις και να γελάς μαζί...<br /></span></span><span style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Σκεφτείτε μόνο την εικόνα, ενα σπίτι γεμάτο κούτες, 7 άτομα να μαζεύουν - κουβαλάνε, ο Πλούτο ανάμεσα στα πόδια τους να κάνει χαρές, να γαυγίζει και να χοροπηδάει πάνω τους, και εγώ με το μπουγκακι στο sling να προσπαθώ να βρω έστω και ενα σημειο ήρεμο να ησυχάσει κι αυτό κι εγώ μαζί..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Αύγουστος</span>, μήνας διακοπών! Με το μικρό μας πλέον 2,5 μηνών οργώσαμε όλη την Ελλάδα και διαψεύσαμε φίλους και γνωστούς οι οποίοι μας έλεγαν το κλασικό " Σιγά μην πάτε διακοπές με τόσο μικρό παιδί" και "Τώρα ξεχάστε τα ταξίδια, όταν κανεις παιδιά η ζωή τέλος"!<br />Και ταξίδια πήγαμε, και στο φαράγγι του Αχέροντα περπατήσαμε, μαζί με το μωρό παρακαλώ (ας ειναι καλά οι μάρσιπποι) και με σκάφος διακοπάραμε λίγες μέρες, και στα μπαράκια μας πήγαιναμε και πίναμε τα ποτάκια μας και ο μικρός μπουγκης να κοιμάται γαλήνια στο καρότσι του! Μετά από όλα αυτά λοιπόν, ας έρθει κάποιος να μου πει πως τελειωσε η ζωη, οι διακοπές και τα ταξίδια!<br />Οκ, μερικες φορες ηταν λιγο κουραστικο να μαζευεις οοοοολα αυτα που πρεπει να εχεις μαζι σου, ή καποιες άλλες που θα ηθελες να χαλαρωσεις το παιδι να εχει εντελως αντιθετη αποψη, αλλα εμεις περάσαμε υπέροχα!!!!!!<br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Σεπτεμβρης </span>και τα κεφάλια μέσα.. Επιστροφή στην καθημερινότητα! Οι ατελείωτες κούτες του Ιουλίου καλά κρατούν και ακόμη προσπαθούμε να κάνουμε το νέο σπιτάκι να μοιάζει με σπίτι και ουχί με αποθήκη logistics!!<br /><br />Toν <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Οκτώβρη</span> είχαμε προγραμματίσει να κάνουμε τη βάπτιση όμως μία ξαφνική ασθένεια του μπαμπά του καλού μου, μας ματαίωσε τα σχέδια.. Ευτυχως όλα πήγαν καλά και έτσι ο παππούς μας είναι υγιέστατος πια και θα ακούσει το όνομα του το Μάιο, να μαστε καλά.. Διότι ο μικρός μας θα πάρει το όνομα του και είμαι πολύ συγκινημένη γι αυτό, ειναι εκπληκτικος άνθρωπος και του αξιζει και με το παραπανω αυτη η τιμή!<br /><br />Κι ερχεται ο <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Νοέμβρης</span>.. Ο μικρός θησαυρός έχει μεταμορφωθεί από βρέφος σε παιδάκι.. Μπουσουλάει, βγαζει φωνούλες, τρωει φαγητακια, λέει μπαμπαμπαμπαμπα (για μαμαμαμα ουτε λόγος και μετα σου λεει οι γιοι εχουν αδυναμια στις μαμαδες...χαχαχαχα).. Δεν χρειαζεται νομιζω να αναφερω οτι απλά μας έχει πάρει τα μυαλά!!<br /><br />Ο <span style="color: rgb(51, 0, 153);">Δεκέμβριος</span> μας βρίσκει να προετοιμαζόμαστε για τα πρώτα του Χριστούγεννα.. Πέρσι ηταν ενα σπορακι στην κοιλιά, φέτος ολόκληρο παιδακι..που βιάζεται να μεγαλώσει μιας και πλέον εκει που μπουσουλάει, τσουπ, πιανεται και σηκωνεται ορθιος και δεν θελει με τίιιιποτα να καθίσει κάτω... Εχει να πέσει κυνηγητό..!<br />Ετσι λοιπόν, άλλη μία <span style="color: rgb(51, 0, 153);">παραμονή πρωτοχρονιάς</span>, μας βρίσκει στους αγαπημένους μας φίλους, με πολύ καλό φαγητό, κουβεντούλα, παρέα και ενα μικρό μικρό ζουζουνι, αφου αλλαξει η χρονιά να κοιμάται στο καρότσι του, με ενα χαμογελο ζωγραφισμενο στο προσωπακι του...(ναι, ναι είμαι χαζομαμά! Συνεχίζω ομως να ειμαι και τρελόγκα και αυτος ο συνδυασμος πολύ μου αρεσει!)<br /><br />Είναι μετά να μην σου πάει καλά ΟΛΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ???<br /><br />Καλή χρονια σε όλους, με υγεια πανω απο ολα και ΑΠΕΡΑΝΤΑ χαμόγελα!!!<br /></span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-7880674169286056568?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-19076044802771847922010-12-19T15:22:00.006+02:002010-12-22T10:41:50.613+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;">Πριν μερικές μέρες και ενω τσακίζαμε μαζί με την <a href="http://eimaimama.gr/">Ολίβια</a>, το <a href="http://10lexeis.blogspot.com/">Μάνο</a> και την Αθηνά, Potato twisters στα Friday's, με ρώτησε η <a href="http://eimaimama.gr/">Ολίβια</a></span></span><span style="color: rgb(204, 102, 204);">..<span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Γιατί δεν γράφεις πια στο blog σου??</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Έλα ντε... Γιατί δεν γράφω? Διαβάζω πάντα τα αγαπημένα μου blogoστέκια, αλλά έπαψα να γράφω..Οχι γιατί δεν έχω χρόνο (είναι πολύ λιγότερος βέβαια αλλά οκ!), όχι γιατί δεν έχω έμπνευση.. δεν ξέρω γιατί, έτσι μια μέρα απλά το άφησα..<br />Θα μου πείτε γιατί δεν το έκλεισα.. Και πάλι δεν ξέρω - ίσως γιατί απλά - όπως σήμερα που θυμήθηκα την ερώτηση της Ολίβιας το ανοιξα το σπιτάκι μου και άρχισα να γράφω.. κλασικά όοοτι μου κατέβει στο κεφάλι.. (Αυτά δεν αλλάζουν..!)<br /><br />Τι έχει αλλάξει λοιπόν??<br />- Είμαστε 4 σε αυτή την οικογένεια! (Μαμά, μπαμπάς, baby, Πλούτο!)<br />- Αλλάξαμε σπίτι, μετακομίσαμε σε μεγαλύτερο στην ίδια περιοχή, διότι απλά δεν χωρούσαμε και πλέον σκουντουφλούσαμε πάνω σε πράγματα (ογκώδη) του μωρού! Αυτή η ιστορία της μετακόμισης χρίζει ξεχωριστής αναρτησης, μιας και ήταν για γέλια και για κλάματα - κάθότι μετακομίσαμε όταν το μωρό μας ήταν 1,5 μηνων με καμία βοήθεια από γονείς..<br />Σκεφτείτε μόνο την εικόνα, ενα σπίτι γεμάτο κούτες, 7 άτομα να μαζεύουν - κουβαλάνε, ο Πλούτο ανάμεσα στα πόδια τους να κάνει χαρές και να γαυγίζει και εγώ με το μωρό στο sling να προσπαθώ να βρω έστω και ενα σημειο ήρεμο να ησυχάσει κι αυτό κι εγώ μαζί...<br />- Κατάλαβα πολλά και αναθεώρησα για πολλούς ανθρώπους (αυτό κι αν χρίζει ξεχωριστής ανάρτησης)<br />- Είδα τι σημαίνει να είσαι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ευτυχισμένος και ας είσαι με 2 ώρες ύπνο<br />-Έχασα πολλούς παλιούς φιλους και έκανα καινούριους<br /><br />Τι δεν έχει αλλάξει...<br />- Η τρέλα μου (είμαι ακόμη όοοοσο τρελή με θυμάστε απλά τώρα είμαι τρελή με μωρό!!!χαχαχα)<br />- Τα ταξίδια μας (και ναι, το να είσαι μαμα και μπαμπάς δεν σε αποτρέπει στο παραμικρό στο να κάνεις πολλά και όμορφα ταξίδια, εστω και αν είναι λίγο λιγότερα και αν θέλουν λίγη περισσότερη οργάνωση)<br />- Το χαμόγελο μου (τώρα απλά είναι πιοοοοο πλατύ παρά τις δυσκολίες!)<br /><br />Έτσι λοιπόν, από μία μικρή ερώτηση μιας φίλης να ' μαι και πάλι εδώ!<br /><br />Σας φιλώ γλυκά όλους και εύχομαι να έχουμε τις πιο όμορφες γιορτές του κόσμου!<br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-1907604480277184792?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-55225720096730231402010-06-01T19:53:00.003+03:002010-06-01T20:04:50.141+03:00<span style="color: rgb(204, 51, 204); font-family: verdana;font-size:130%;" >Γεννηθήκαμε επιτέλους! stop<br />Tελικά βγήκαμε Ταύροι στο ζώδιο και ουχί δίδυμοι! stop<br />Είμαστε και οι δύο καλά stop </span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-family: verdana;font-size:130%;" >Πίνουμε γάλα πολύ ...όοοοολη μέρα stop</span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-family: verdana;font-size:130%;" >Κλαίμε πάρα πολύ όταν πεινάσουμε (συνέχεια δηλαδή!) stop</span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-family: verdana;font-size:130%;" >Κοιμόμαστε πάρα πολύ λίγο (επειδή πεινάμε συνέχεια!) stop</span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-family: verdana;font-size:130%;" >Το σχέδιο εξόντωσης της μαμάς πετυχε!! stop </span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><br />Είμαι επισήμως μια τρελή χαζομαμά!!<br />Στις 20/5, μετά από αρκετές ωρίτσες ήρθε στον κόσμο ο <span style="color: rgb(51, 51, 255);">μικρός μου</span> (μικρός που λέει ο λόγος - 4.100 γεννήθηκε εξού και η μανία με το φαί που να χορτάσει αυτό το παιδί..!!)<br />Eίναι ένας μελαχρινός κούκλος με μπλε-γκρι ματούνες! (κουκουβάουυυυ!)<br />Θα επανέλθω με λεπτομέρειες!<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-5522572009673023140?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-7435528682449145262010-02-05T20:10:00.011+02:002010-02-06T00:15:01.275+02:00<p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Μετά από μια γεμάτη τρεξιμο και δουλειές ημέρα, επιτέλους βρίσκομαι στον απίθανα βολικό καναπέ μου και ξεκουράζομαι.. Και είναι Παρασκευήηηηη!!!Τελευταία δεν κοιμάμαι καλά, μια μου πονάει η πλάτη, την άλλη δεν βολεύομαι, λίγο υπερένταση και λίγο ο Πλούτο - Νυχτερίδας που παθαίνει κάτι αναλαμπές στα άγρια χαράματα και κλαψουρίζει για να βγει βόλτα - με ύφος Βασιλάκη Καίλα στο "Λουστράκο".. Πόσο να αντέξει κανείς.. (Αν στο μεταξύ ροχαλίζει και ο καλός τους σαν τον υπερσιβιρικό)</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Κατα τ ' άλλα είμαι μία χαρά, μεγαλώνουμε σιγά σιγά - αρχισε να φαίνεται και η κοιλίτσα πλέον μιας και διανύω τον 6ο μήνα, πως περνάει ο καιρός δεν έχω καταλάβει...</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Χθες φυσικά ως κλασικοί Έλληνες, είπαμε να τσικνίσουμε και να καταβροχθίσουμε ένα τόνο κρεατικά.. Το αρχικό πλάνο ήταν να καλέσουμε φίλους στο σπίτι και να ψήσουμε στο τζάκι - αλλά είπαμε να το αναβάλλουμε μιας και δεν έβλεπα μπροστά μου από την νύστα και έτσι δεν θα μπορούσα να είμαι καλή οικοδέσποινα και να περιποιηθώ τους καλεσμένους μας.. Ετσι πήγαμε με φίλους σε ταβέρνα.. Εκεί με περιέλαβαν οι γυναίκες της παρέας και βάλθηκαν να μου εξιστορήσουν ότι φρικιαστικη ιστορία υπάρχει σε σχέση με τον τοκετό και τα παιδιά... Μπορείτε να μου πείτε ΓΙΑΤΙ το κάνουν όλες αυτό?? Φυσικά η κουβέντα τελείωσε λίγο άκομψα - προτιμω να είμαι ολίγον αγενής παρά να υποφέρω διοτι είμαι και ΜΕΓΙΣΤΗ φοβιτσιάρα, ακόμη και την αιμοληψία τρέμω!!</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Και τώρα που είπα αιμοληψία θυμήθηκα το δράμα που πέρασα τις προάλλες όταν ο γιατρός μου με έβαλε να κάνω μια εξέταση σακχάρου προ και μετά φαγητού (2 ώρες) όπου φαγητό = 2 τεράστιες σοκολατίνες!!! Και πριν αρχίσετε να μου λέτε πόσο τυχερή είμαι να σας ενημερωσω ότι είναι ότι πιο ελλεινό μπορεί να σας συμβεί στις 9 το πρωί.. Διότι την πρώτη μισή σοκολατίνα την έφαγα σχετικά εύκολα - μετά άρχισε το ζόρι.. Ειλικρινα τέτοια αηδία και αποστροφή δεν έχω ξανανιώσει και είμαι και γλυκατζού.. Ευτυχώς τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά, όμως δεν θέλω να βλέπω ούτε ζωγραφιστό γλυκό...Μπλιάχ!<br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Πάντως όπως και να έχει σήμερα είναι ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΗΗΗΗΗ - αύριο θα χουρχουριάσω με τις ώωωωρες!</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Και μιας και έχω ορεξούλα, βρήκα ένα πολύ ωραίο παιχνιδο - ερωτηματολόγιο στο blog της Μαρίας Τζιρίτα.. Οποιος θέλει μπορεί να το συμπληρώσει...</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;<br /><span style="font-style: italic;">Να κάθομαι σε μια χιονισμένη πλαγιά και να αγναντεύω το απέραντο αγκαλιά με τον καλό μου...</span><br /><br />Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;<br /><span style="font-style: italic;">Δυστυχώς το ξυπνητήρι... (δεν είμαι καθόλου πρωινός τύπος σας το έχω πει?? Ο μόνος λόγος που με κάνει να ξυπνώ εύκολα και με χαμόγελο πολύ πρωί είναι το σκι..)</span><br /><br />Η τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια;<br /><span style="font-style: italic;">Πριν λίγη ώρα όπου εμφανίστηκε μπροστά μου ο σκυλάκος μας με μοικάνα μαλλί - εικαστική παρέμβαση του καλού μου!</span><br /><br />Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;<br /><span style="font-style: italic;">Το χαμόγελο</span><br /><br />Το βασικό ελάττωμά σου;<br /><span style="font-style: italic;">Νοιάζομαι πρώτα για τους άλλους και μετά για μένα</span><br /><br />Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;<br /><span style="font-style: italic;">Εξαρτάται την περίπτωση</span><br /><br />Η τελευταία φορά που έκλαψες;<br /><span style="font-style: italic;">Τελευταία κλαίω πολύ εύκολα (άτιμες ορμόνες)</span><br /><br />Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;<br /><span style="font-style: italic;">Με καμία</span><br /><br />Ποιοι είναι οι ήρωές σου σήμερα;<br /><span style="font-style: italic;">Όσοι στέκονται στα πόδια τους και χαμογελούν παρά τις αντιξοότητες!</span><br /><br />Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;<br /><span style="font-style: italic;">Αρκετές μία από αυτές είναι το "Χωρίς Αντάλλαγμα"</span><br /><br />Το αγαπημένο σου ταξίδι;<br /><span style="font-style: italic;">Στις Άλπεις για σκι, και συγκεκριμένα σε ένα μικρό και τόσο όμορφο Ελβετικό χωριό</span><br /><span style="font-style: italic;"></span><br />Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;<br /><span style="font-style: italic;">Την σταθερότητα</span><br /><br />…Και σε μια γυναίκα;<br /><span style="font-style: italic;">Την ειλικρίνεια</span><br /><br />Ο αγαπημένος σου συνθέτης;<br /><span style="font-style: italic;">Σταμάτης Σπανουδάκης</span><br /><br />Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους?</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">Ανάλογα με τη διάθεση, σφυρίζω διάφορα - όμως δεν τραγουδάω διότι είμεθα και παράφωνες και επιθυμούμε τα τζάμια μας, καθώς και των γειτόνων να παραμείνουν στη θέση τους...</span><br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-style: italic;"></span><br />Το βιβλίο που σε σημάδεψε;<br /><span style="font-style: italic;">Πουλημένες!</span><br /><br />Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;<br /><span style="font-style: italic;">Δεν έχω κάποιο αγαπημένο θαυμάζω αρκετά εργα</span><br /><br />Το αγαπημένο σου χρώμα;<br /><span style="font-style: italic;">Φυσικά το ροοοοοοοοοοζ!</span><br /><br />Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;<br /><span style="font-style: italic;">Την προσωπική και "οικογενειακή" ηρεμία στην καθημερινότητα μας</span><br /><br />Το αγαπημένο σου ποτό;<br /><span style="font-style: italic;">Μαργαρίτα Φράουλα και μάλιστα frozen!!</span><br /><br />Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;<br /><span style="font-style: italic;">Προτιμώ να μην μετανιώνω για τις επιλογές μου...</span><br /><br />Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;<br /><span style="font-style: italic;">Τους δήθεν ανθρώπους - που νομίζουν πως είναι "κάποιοι" και έχουν και ανάλογο ύφος!</span><br /><br />Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;<br /><span style="font-style: italic;">Να κάνω μεγάλες βόλτες με τα πόδια...</span><br /><br />Ο μεγαλύτερος φόβος σου;<br /><span style="font-style: italic;">Τα ποντίκια, τρεεεεεεμω ακόμη και στην τηλεόραση να δω ένα..Μεγάααλο πρόβλημα</span><br /><br />Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;<br /><span style="font-style: italic;">Προτιμώ να είμαι ειλικρινής</span><br /><br />Ποιο είναι το μότο σου;<br /><span style="font-style: italic;">Να χαμογελάς πάντα!!:)</span><br /><br />Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις;<br /><span style="font-style: italic;">Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ...</span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"></span><br />Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;<br /><span style="font-style: italic;">Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πεινούν και είναι δυστυχισμένοι...</span><br /><br />Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;<br /><span style="font-style: italic;">Σε κατάσταση "προσμονής" για το πιο όμορφο δώρο...</span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"></span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">Σας φιλώ όλους!</span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;">*Tώρα που βλέπω τον τίτλο μήπως να χτυπήσω ένα TGI Friday's αύριο?? Τρελαίνομαι για potato twisters...Μιαμμμ!</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-743552868244914526?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-75262117405993010782010-01-22T02:25:00.002+02:002010-01-22T13:38:30.833+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:verdana;">Να ' μαστε και εμείς.. Είναι βραδάκι Πέμπτης προς Παρασκευή και μπορώ να πω πως άλλη μια νύχτα έχω αυπνίες και λιώνω στο ιντερνετ - μια κοιτάζοντας τα τέλεια link που ξετρυπώνει η <a href="http://tomwro.blogspot.com/">Oλίβια</a> και από την άλλη κρυφοκοιτάζοντας τις web cam και τις φωτογραφίες σε χιονοδρομικά των Άλπεων... Αδιόρθωτη!<br /><br />(Δεν πρόλαβα να πω ευχαριστώ στο Ολιβιάκι για το βραβειάκι που μας χάρισε τόσο απλόχερα! Το ροζ συννεφάκι σε ευχαριστεί πολύ πολύ!) Παρεμπιπτόντως η Ολίβια περιμένει το πρώτο της παιδακι και το blog της είναι ότι πιο τέλειο έχω δει... Πλήρως ενημερωμένο για όλα τα θέματα γύρω από τη μαμά και το μωρό και γεμάτο link για πρωτότυπα ρουχάκια και αξεσουάρ, μα το κυριότερο με μια αληθινή ματιά σε όλο το μεγαλείο της εγκυμοσύνης! Αξίζει να το επισκεφτείτε!<br /><br />Λοιπόν, στα νέα μας... Διανύω αισίως την 23η εβδομάδα, όλα πηγαίνουν κατ' ευχήν, εκανα και την Β' επιπέδου όπου όλα ήταν τέλεια κατά το γιατρό και μας είπε κιόλας ότι κατα 95% είναι <span style="color: rgb(0, 0, 153);">αγοράκι</span>! Οπως καταλαβαίνετε αν ισχύει αυτό, πρόκειται να γεννηθεί ο επόμενος Σάκης Ρουβάς - το λιγότερο!<br />Όποιος δεν είχε καταλάβει πόσο μέγιστη ψωνάρα είμαι - φαντάζομαι πλέον το ξέρει!<br />Λοιπον αυτό τον καιρό έχω ακούσει απίστευτα πράγματα και δοξασίες ακόμη και από νέες κοπέλες - πράγματα ανυπόστατα τα οποία ειλικρινά απορώ πως τα πιστεύουν ακόμη...<br /><br />Καταγράφω τους πιο διασκεδαστικούς μύθους που έχω ακούσει:<br /><br />- Mην κάθεσαι σταυροπόδι θα μπερδευτεί ο ομφάλιος λώρος... (no comment!)<br />- Μην πίνεις αναψυκτικά, θα κουφαθεί το μωρό από το ανθρακικό (Εγώ θα κουφαθώ με αυτά που ακούω - τα μωράκια θα εβγαιναν όλα με κώφωση από το γουρ -γουρ που κάνουν τα εντεράκια μας όλη μέρα!!)<br />- Καούρες = το μωρό βγάζει μαλλιά.. (Εμένα μάλλον θα βγει με χαίτη, αυτες τις μέρες με έχουν τρελάνει οι καούρες!)<br />- </span></span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">όταν νυχτωνει δεν κανει να απλωνεις τα ρουχα του μωρου γιατι θα τα παρουν τα δαιμονια...</span><span style="font-family:verdana;">(Απορία...</span><span style="font-family:verdana;">Εγω που εχω στεγνωτηριο να το βαζω οταν νυχτωσει ή οχι, θα παρουν τα ρουχα τα δαιμονια???</span></span>)<br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;" >- Και το κορυφαίο όλων μου το είπε μια φίλη πριν τρεις μέρες.. Δεν κανει - λέει - να μασάς τσίχλα στην εγκυμοσύνη διότι το μωρό νομίζει ότι τρως και περιμένει με το στόμα ανοιχτό!!! Της φίλης της το είπε έταιρη εγκυμονούσα!!! (ΟΚ, η επιστήμη απλά σηκώνει τα χέρια ψηλά!)<br /><br />Τι να πει κανείς...!<br />Σας φιλώ όλους γλυκά!<br /></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-7526211740599301078?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-4303477931553354592009-12-13T22:32:00.006+02:002009-12-13T23:37:18.881+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Όλα ξεκίνησαν από ένα<a href="http://www.vimeo.com/2754327"> Α- μπε-μπα μπλομ! </a>ή για να είμαι ειλικρινής από εκεί ήρθαν στην επιφάνεια!! Πείτε μου ποιος δεν θα έλιωνε στη θέα αυτής της ναζιάρας και "πονηρής" πιτσιρίκας που ακούει στο όνομα Εβίτα και είναι κορούλα της <a href="http://aspaonline.blogspot.com/">Άσπας</a> μας και του Βασίλη!<br /><br />Κάπως έτσι, νιώσαμε ότι εκτός από τον Πλούτο - Νυχτερίδα Παντοφλάνχας, το πολυαγαπημένο μας κοκεράκι, θα θέλαμε να γεμίσει το σπίτι "α μπε μπα μπλομ" με χαρούμενες φωνούλες!<br /><br />Και να ' μαστε στο σήμερα, όπου αισίως διανύω την 17η εβδομάδα εγκυμοσύνης και όλα μέχρι στιγμής, έχουν πάει κατ' ευχήν και μιας και είμαι ροζ κοριτσάκι και αισιοδοξο πιστεύω πως ώς το τέλος όλα καλά θα πάνε και θα έρθει στο σπίτι ένα υγιέστατο πλασματάκι...!<br /><br />Ακόμη δεν γνωρίζω αν είναι αγοράκι ή κοριτσάκι - υγιές να είναι και όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα! :) Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ!<br />(Aν και έχουν περάσει τρισήμιση μήνες, ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει, οπότε σε επόμενες αναρτησούλες θα σας διηγηθώ τα πρώτα συναισθήματα όταν το ανακάλυψα κτλ..)<br /><br />Φέτος ένεκα της κατάστασης φυσικά δεν θα πάω για σκι (αν και κόντεψα να στείλω το γιατρό μου στην εντατική με το ιδιότυπο χιούμορ μου καθότι στην τελευταία επίσκεψη διαδραματίστηκε ο παρακάτω διάλογος! ( όπου Ε = εγώ και όπου Η.Γ. = Ήρωας Γιατρός)<br /><br />E: Oπότε γιατρέ μου εφόσον έκλεισα τον τρίτο μήνα και όλα είναι καλά μπορώ να κάνω και λίγη γυμναστικούλα τώρα, πέρα από το περπάτημα!<br />Η.Γ: Φυσικά, αρκεί να μην κουράζεσαι!<br />Ε: Tέλεια, άρα μπορώ να πάω για ΣΚΙ!<br />H.Γ: (Εχει γουρλώσει τα μάτια του)<br />Ε: Έλαααα, πλάκα κάνω!<br /><br />Για φέτος λοιπόν δεν έχει χιονισμένες πιστούλες, παρά μόνο χιονισμένο σαλέ, παρέα με βιβλία και περιοδικά (οκ, και τα σύνεργα του βουντού για την παρέα μου που θα κάνει σκι - για -μα - για - μα -για-μαααααα)<br /><br />Πλησιάζουν και οι γιορτούλες... Στολίσατε?? Εγώ κατάφερα επιτέλους να στολίσω το δεντράκι μας, μιας και παρακαλούσα 2 βδομάδες τον καλό μου να το κατεβάσει, επειδή δεν μπορούσα να το σηκώσω! (είμαι σίγουρη πως δεν το κατεβαζε επειδή ξέρει ότι θα πρέπει να έρθει το Πάσχα για να ξεστολίσω!!!) Έγινε όμορφο και με συντροφεύει τα βράδια που κάθομαι στον καναπέ και ακούω μουσικούλα...!<br /><br />Σας φιλώ όλους - μου λείψατε!!!:))))))<br />(πάω να τσακίσω κάτι τέλειες δίπλες - τις πιο νόστιμες που έχω φάει ποτέ, ακούς Μανιταράκιιιιιιιιιι???)<br /><br /></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-430347793155335459?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-8015107542673639262009-10-28T19:11:00.004+02:002009-10-28T19:51:24.787+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Σήμερα το πρωι σηκώθηκα και είχα διάθεση να πάω να δω την παρέλαση στην περιοχή που μένω τα τελευταία δύο χρόνια... Δεν έχει τύχει να δω άλλη φορά την παρέλαση εδώ, διότι πάντα με παίρνει ο ύπνος και ξυπνάω μεσημέρι (εμότικον ντροπής - με κόκκινα μάγουλα!)<br />Κατάφερα να σηκωθώ και να σούρω τον αγουροξυπνημένο φίλο μου μέχρι την πλατεία - ο οποίος χασμουριόταν συνέχεια και έκανε και στάση στα "Αστεροδολλάρια" για τοστάκι..<br /><br />Και να ' μαστε στην πλατεία, ευτυχώς η παρέλαση δεν είχε τελειώσει ακόμη.. Το ευτυχώς βέβαια το αναθεωρώ γιατί αυτά που είδα με έκαναν και έφριξα..<br /><br />Με τι έφριξα?? Μα με την αμφίεση των αγοριών και κυρίως των κοριτσιών του Λυκείου.. Τα αγόρια με σκισμένα τζιν, πουκάμισα απέξω από το παντελόνι και γυαλιά ηλίου, λες και πήγαιναν για καφέ - περπάτημα τύπου βαριέμαι που ζω, άντε θα τελειώσει ποτέ αυτή η διαδρομή και χαχανητά ανευ προηγουμένου...<br /><br />Οι κοπέλες δε, απογοήτευση για να μην πω ντροπή.. Δεν φαντάζεστε τι είδαν τα ματάκια μου.. Δερμάτινες μίνι (πιο μίνι δεν γίνεται ειλικρινά!!!) φούστες, δεκάποντες peep toe γόβες που δεν μπορούσαν καν να περπατήσουν, πουκάμισα μεσάτα που εβγαινε ΟΛΗ η κοιλιά έξω και όλο το στήθος φυσικά, μακιγιάζ πίστας, κόκκινα κραγιόν και δεν συμμαζεύεται... Από συμπεριφορά δε, απαράδεκτες.. Η μία έστελνε φιλάκια στο γκόμενο που την κοιτούσε περήφανος, η άλλη έπαιρνε πόζες με το σήμα της νίκης σε φίλες της που την έβγαζαν φωτογραφίες, μια άλλη περπατούσε ωσάν τη γαζέλα στα catwalk της μόδας, μια άλλη μασούσε τσίχλα και με το χέρι της έκανε σχέδια, τι να πρωτοθυμηθώ και τι να ξεχάσω...<br /><br />Ειλικρινά θύμωσα πολύ..Εκεί έχει φτάσει η κατάντια? Καλά οι γονείς δεν βλέπουν τα παιδιά τους πως φεύγουν από το σπίτι ντυμένα να πάνε να κάνουν παρέλαση? Οι καθηγητές δεν τα βλέπουν? Πως επιτρέπουν αυτην την ξεφτίλα!???<br />Και για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλώ για το καθημερινό ντύσιμο των παιδιών, μιλώ αυστηρά και μόνο για την εμφάνιση τους στην παρέλαση!! Διότι αν δεν απατώμαι, με δίδαξαν πως η παρέλαση γίνεται προς τιμή όλων αυτών των ανθρώπων που πολέμισαν για την ΔΙΚΗ μας ελευθερία.. Είναι αυτό το θέαμα τιμή?? Δεν ξέρω, εγώ πάντως απογοητεύτηκα...<br /><br />Σας πήρα μονότερμα ε? Ενεκα η σύγχηση... Φυσικά μετά έκανα τη βόλτα μου στον ήλιο, όπου απόλαυσα στιγμές άπειρου κάλλους μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι μαλλιοτραβιούνταν για μία θέση στην καφετέρια, στην ταβέρνα, στο εστιατόριο διότι ΠΡΕΠΕΙ να πιουν καφέ και ΠΡΕΠΕΙ να φάνε έξω - μέρα που είναι!!<br /><br />Να θυμηθώ να μην ξαναθυσιάσω τον ύπνο μου - μέρα που είναι!!!!<br /><br />Σας φιλώ όλους!<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-801510754267363926?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-65056457270828121952009-10-12T22:36:00.007+03:002009-10-12T23:21:15.216+03:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Tις τελευταίες μέρες δεν κοιμάμαι καθόλου καλά. Αυτό οφείλεται στο ότι κάποιες φορές ξενυχτώ στο λαπτοπ για δουλειές ή και χαζολόγημα και στο γεγονός οτι εκτός από κανονικό ξυπνητήρι απεκτησα και ζωντανό..Τον σκύλο μου τον Πλούτο...<br />Δε ξέρω τι έχει πάθει αλλά αυτές τις μέρες ξυπνά στις 06.30 ΑΚΡΙΒΩΣ και αρχίζει το κλαψούρισμα το οποίο μου διαπερνά τα τύμπανα.. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να σηκωθώ και να τον βγάλω έξω για τις ανάγκες του...<br /><br />Ο φίλος μου δε - ζαμανφού - όχι απλά δεν παίρνει χαμπάρι αλλά συνεχίζει ακάθεκτος τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη με το intercity ροχαλητό του...! Αφού τις προάλλες ξέχασα να απενεργοποιήσω το συναγερμό (κοιμόμουν κυριολεκτικά όρθια) και αφού άνοιξα τη μπαλκονόπορτα άρχισε να χτυπά δαιμονισμένα και πάλι χαμπάρι δεν πήρε..! Καμιά μέρα θα κλέψουν όλα μας τα υπάρχοντα, εμένα, τον Πλούτο, το κρεβάτι μας και θα συνεχίσει να κοιμάται...!<br /><br />Πριν μερικές μέρες μετά το αξημέρωτο ξύπνημα μετά κλαυθμών από το λατρευτό κατά τ'άλλα σκυλούνι μου, είπα να ξανά ξαπλώσω μπας και κοιμηθώ καμιά ωρίτσα ακόμη..<br />Την ώρα που άρχισε να με παίρνει γλυκά - γλυκά ο ύπνος ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΝ το σταθερό τηλέφωνο.. Σηκώνομαι, απαντώ και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος.. Όπου Ε, εγώ και όπου Ν, η Να σου καεί το DVD τηλεφωνήτρια<br /><br />Ε: Παρακαλώ<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ν: Καλημέρα είμαι η κυρία τάδε</span><br />Ε:....<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">N: σας τηλεφωνώ από την εταιρία τάδε και θέλω να σας ενημερώσω ότι τώρα με την εταιρία μας δεν χρειάζεται να πληρώνετε πάγιο ΟΤΕ.</span><br />E: Δεν με ενδιαφέρει, σας ευχαριστώ (Σε αυτό το σημείο μου δίνω πολλά εύσημα για την ευγένεια μου πρωινιάτικο!)<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Ν: Μα πως γίνεται να μην σας ενδιαφέρει, θέλετε να πληρώνεται πάγιο? (Με υφάκι)</span><br />Ε: Σας είπα πως δεν με ενδιαφέρει και με έχετε καλέσει και 7 το πρωί δεν έχω χρόνο και διάθεση για κουβέντα! (αρχίζω να νευριάζω!)<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">N: Μα είναι δυνατόν να μην σας ενδιαφέρει να γλιτώνετε αυτά τα χρήματα? (Με έντονο ύφος)</span><br />Ε: ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ!!!!! (φανερά εκνευρισμένη!)<br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">N: Mα καλά κορόιδο είστε??</span><br />E: (σε αυτό το σημείο της πάτησα ενα καλό μπινελίκι και της το έκλεισα κατάμουτρα λέγοντας της ότι έχω κρατήσει το επώνυμο της και θα την καταγγείλω!)<br /><br />Μα καλά τι τους λένε στα σεμινάρια?? Είναι δυνατόν να τηλεφωνούν τέτοια ώρα και να περιμένουν ανταπόκριση? Είναι δυνατόν να είναι τόσο πιεστικές, να μιλούν με τόση αυθάδεια και να περιμένουν να πουλήσουν το προιόν τους??<br /><br />Το θυμήθηκα και συγχίστηκα πάλι... Προσοχή σε κάτι τέτοια τηλεφωνήματα διότι σήμερα διάβασα πως και με μία απλή ενημέρωση με κάποιο τρόπο διαστρεβλώνουν τη συνομιλία, σου φορτώνουν συμβόλαιο εναλλακτικής τηλεφωνίας και άντε να ξεμπλέξεις μετά..<br /><br />Σας φιλώ όλους και όλες, στην επόμενη αναρτησούλα θα σας έχω φωτογραφικό αφιέρωμα από τις καλοκαιρινές διακοπούλες - ετσι για να ξεφύγουμε από το φθινοπωρινό κλίμα (που μόνο φθινοπωρινό δεν είναι, έχουμε λιώσει στη ζέστη!!!)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HtMEmTW6C8k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/HtMEmTW6C8k&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-6505645727082812195?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-69638327344909200132009-09-22T13:25:00.007+03:002009-10-04T03:33:25.454+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SrinauoRTxI/AAAAAAAAAG0/FhAHT1bv0GE/s1600-h/A_lovely_blog_award.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 269px; height: 235px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SrinauoRTxI/AAAAAAAAAG0/FhAHT1bv0GE/s320/A_lovely_blog_award.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384237432156802834" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />Το <a href="http://lenazip.blogspot.com/">Λενάκι</a>, μου έδωσε βραβείο!! Ω, ναι και μάλιστα lovely βραβείο..! Και ας έχω χαθεί λιγάκι τον τελευταίο καιρό και οι αναρτήσεις ώσπου να ανανεωθούν αραχνιάζουν! Σε ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου!<br />Τι να κάνω κι εγώ..είμαι μεταξύ ταξιδιών - αποδράσεων, δουλειάς, κούταβου νυχτεριδο- κοκερούνου παντοφλάνχας* κτλ.. που χρόνος για blogging..<br /><br />Πέρασε το καλοκαιράκι, έπιασαν και λίγο τα κρύα, παρόλα αυτά ΔΕΝ μελαγχολώ διότι υπάρχουν απίθανα μέρη στην Ελλάδα ακόμη και όταν ο καιρός είναι μουντός - μάλιστα όλη τους η ομορφιά φαίνεται το φθινοπωρο- χειμώνα! Μπλα...μπλα..μπλα.. Άντε πάλι με την κλασική μου πολυλογία, και το ό,τι θυμάμαι χαίρομαι - άλλο ξεκίνησα να γράφω άλλο έγραψα και τελικά αν συνέχιζα αλλού θα κατέληγα... Μηπως πρέπει να το κοιτάξω αυτό?<br /><br />Slap... Αυτοχαστουκίζομαι και επανέρχομαι στο θέμα... Πρέπει - λέει- να δώσω κι εγώ με τη σειρά μου αυτό το βραβείο σε άλλα 15 μπλογκοσπιτάκια!<br /><br />Με πολύ χαρά λοιπόν στέλνω τις καρδούλες του lovely blog σε όλα τα blogάκια που βρίσκονται αριστερά στα αγαπημένα μου στέκια... (Είμαι ζαβολιάρααααα!) Διότι δεν βρίσκονται τυχαία εκεί.. Είναι πράγματι πολύ lovely, το καθένα για δικό του λόγο..!<br /><br />Επιπλέον, έχω να πω πως πέρασα υπέροχα στις διακοπούλες μου (25 μέρες σερί - με μισήσατε μόλις το ξέρω!). Λεπτομέρειες και φωτογραφίες στην επόμενη ανάρτηση, έτσι για να έχετε αγωνία! (αγκού??)<br /><br />Επίσης θα σας εξιστορήσω και το θερμό τηλεφωνικό επεισόδιο πρωινιάτικο (πάλι!!!) με τηλεφωνική πωλήτρια εναλλακτικής τηλεφωνίας! Δεν το αναλύω σήμερα διότι ακόμη έχω νεύρα και το κείμενο θα βγει κάπως έτσι..#%#@%@ *λογοκρισία* - </span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">*λογοκρισία* -</span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">*λογοκρισία* κτλ</span></span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />Σας φιλώ γλυκά και εύχομαι αυτό το φθινόπωρο να είναι το καλύτερο μας!<br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">* Παντοφλάνχας: Σύνθεση λέξη εκ του παντόφλα και του πιράνχας.. Δικής μου εμπνεύσεως (κατέχω πνευματικά δικαιώματα!!!). Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για να περιγράψει τον Πλούτο, το αγοράκι μου - ο οποίος δεν έχει αφήσει ούτε μια παντόφλα για δείγμα σε τούτο το σπίτι!<br /><br />Φωτό μας πρόσφατη (λιώνουμε στην καρέκλα του "μπαμπά" μας) αφιερωμένη στο <a href="http://topatsiouri.blogspot.com/">Πατσιουράκι</a> που έχει αδυναμία στα σκυλούνια και μάχεται γι ' αυτά! Αξίζει να διαβάσετε το κείμενο της, έτσι για να πάρετε μία γεύση στο που έχει καταντήσει η χώρα μας ΚΑΙ σε αυτόν τον τομέα!<br /><br /><br /></span></span></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SsfqLe8bVLI/AAAAAAAAAG8/xRsGLOkmFT8/s1600-h/DSC01608.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SsfqLe8bVLI/AAAAAAAAAG8/xRsGLOkmFT8/s320/DSC01608.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388532962178061490" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-6963832734490920013?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-50050562948546476442009-08-02T22:32:00.004+03:002009-08-02T23:09:18.864+03:00<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;">Κυριακή βραδάκι...<br />Κάθομαι στο ροζ λαπτοπάκι μου και μετά από πολύ καιρό γράφω...Πόσο μου έλειψε να γράφω..Να γράφω ασυναρτησίες, προβληματισμούς, χαρές...ό, τι μου έρχεται στο μυαλό..!<br /><br />Όλο αυτό το καιρό έγιναν διάφορα - ευχάριστα και δυσάρεστα και ο χρόνος μου ήταν λιγοστός.. Κλεφτές ματιές στα μπλογκοσπιτάκια σας έριχνα (ένεκα η εξάρτηση!), αλλά που χρόνος για καταθέσεις ψυχής και σχολιασμό..!<br />Έκανα και κάποια ταξιδάκια αυτό τον καιρό - τις περισσότερες φορές επαγγελματικής φύσης - αλλά με ξέρετε εμένα, πετάω τη σκούφια μου για ταξίδια!<br /><br />Γι' αυτό που δεν πετάω τη σκούφια μου είναι για την προετοιμασία της βαλίτσας - η οποία μάλιστα με περιμένει αυτή τη στιγμή να την γεμίσω καθότι αύριο φέυγω επίσημως για διακοπούλες...!<br /><br />Και αναρωτιέμαι..Πώς θα χωρέσουν όοοολα αυτά τα πράγματα που θέλω σε μία βαλίτσα??? (θα λείψω 25 μερούλες, όσο να 'ναι χρειάζομαι αρκετά πραγματάκια!!)<br />Και άντε και χώρεσαν - πώς θα περάσουν την επιθεώρηση του στρατηγού? (όπου στρατηγός, ο φίλος μου ο οποίος με προειδοποίησε για χιλιοστή φορά ότι η βαλίτσα μου θα περάσει επιθεώρηση, καθότι κάθε φορά κινδυνεύει με δισκοπάθεια/ λουμπάγκο και όλα τα παρεμφερή όταν την κουβαλάει...!<br /><br />Μα καλά, τόσες εφερεύσεις, τόσες ανακαλύψεις κανείς δεν σκέφτηκε να βρει μια φόρμουλα όπου η βαλίτσα θα γεμίζει μόνη της με μία μόνο προσταγή, τύπου " Εμπρός καλή μου βαλίτσα!!!" και μετά αφού γεμίζει θα μετατρέπεται αυτόματα σε τσάντα του Sport Billy?? Ζητάω πολλά?? Μπα!<br /><br />Καθώς γράφω παίρνει το μάτι μου μια σαγιονάρα μου - γκουχ, πρώην σαγιονάρα μου ήθελα να πω αφού ο λατρεμένος μου Πλούτο - νυχτερίδας (6,5 μηνών αισίως) φρόντισε να της δώσει έναν τόνο ανανέωσης και να δώσει τη δική του άποψη για στυλ... κομμένο κορδόνι, μισο δαγκωμένη σόλα!!<br />Ο κοκερούνος μου έχει εξελιχθεί σε μεγάλο κλεφτοπραγματά..ό, τι του γυαλίσει έρχεται το κλέβει και τρέχει κάτω από το τραπέζι να προλάβει να το επεξεργαστεί...Είναι όμως αξιολάτρευτος, ειδικά όταν έρχεται και κοιμάται στην αγκαλιά μου!<br /><br />Άσχετο.. Αναρωτιόμουν..Φέτος έχουν γίνει πολλοί γάμοι ή εγώ μεγάλωσα και παντρεύονται όλοι οι φίλοι μου?? (Διαλέγω την κουρτίνα Α. μιας και δηλώνω αμετανόητο δεκαεξάχρονο πιπίνι - και ας είμαι σχεδόν το διπλάσιο!)<br />Η αλήθεια είναι πως χαίρομαι να βλέπω τους φίλους μου να αλλάζουν τη ζωή τους, να βρίσκουν τον άνθρωπο τους και να κάνουν οικογένεια!<br /><br />Πιο πολύ απ' όλους τους γάμους χάρηκα για έναν, της φίλης μου της Σόνιας...στον οποίο πολύ σοβαροί λόγοι υγείας κοντινού μου προσώπου με ανάγκασαν να μην παραστώ..ήμουν εκεί όμως νοερά, όπως και θα είμαι πάντα, μιας και το φιλαράκι μου δεν μένει πια Ελλάδα και μου λείπει...κάτι τέτοιες καλοκαιρινές βραδιές, που λιώναμε σπίτι της, ή που πέρναμε τους δρόμους με το αυτοκίνητο κάνοντας τρελά χιλιόμετρα..έτσι απλά..!<br />Είναι όμως πολύ ευτυχισμένη και αυτό της αξίζει και εγώ χαίρομαι - εστω και από μακριά!<br /><br />Πάλι πολυλογία με έπιασε (το έχω ΚΑΙ αυτό το κουσούρι αν θυμάστε!)..<br />Πήγα να δοκιμάσω μήπως και πιάσει το κόλπο με το "Εμπρός καλή μου βαλίτσα" αλλά τζίφος..<br />Οπότε μάλλον πρέπει να την φτιάξω μόνη μου! Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα μιας και αύριο τέτοια ώρα θα τρώω σποράκια και θα χαλαρώνω..<br />Για φέτος προορισμός είναι τα νησιά του Αργοσαρωνικού και βλέπουμε...πολύ μου αρέσουν οι διακοπές ανευ προγράμματος..!<br /><br />Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους, καλά να περάσουμε και να επιστρέψουμε με κέφι, γεμάτες μπαταρίες και πολύ ζωντάνια! Και μην σκάτε αμα τελειώνει το καλοκαιράκι - υπάρχουν και οι χειμερινές διακοπούλες :)<br /><br />Πολλά φιλάκια<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-5005056294854647644?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-36789799957470380272009-04-10T15:16:00.005+03:002009-04-10T15:57:07.607+03:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Να ' μαι κι εγώ... Χάθηκα αλλά σας διαβάζω ανελλιπως, σχολιάκια δεν προλαβαίνω να κάνω, διότι ο μικρός μας Πλούτο μεγάλωσε, έγινε αισίως 3 μηνών και 6 κιλά..Οπως καταλαβαίνεται τελειώσαμε τα κουταβίσια εμβολιακια μας και τώρα θέλουμε και βόλτες καθημερινές για να εκτονωνόμαστε και να μην κάνουμε τις νυχτερίδες (Εχετε δει το ace ventura?? E, όταν νευριάζει κάνει σαν εκείνη την άσπρη νυχτερίδα!)<br /><br />Θαυμάστε μας που μεγαλώσαμε και μακρυναν και οι αυτάρες μας!!<br /></span></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/Sd86iofF7gI/AAAAAAAAAGs/9eGSIBc0ZAM/s1600-h/DSC_0012small.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/Sd86iofF7gI/AAAAAAAAAGs/9eGSIBc0ZAM/s320/DSC_0012small.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323037651233009154" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Χρωστάω ένα παιχνιδάκι στην <a href="http://crazytouristsblogging.blogspot.com/">Τρελοτουριστριούλα</a> και μία εκτενή περιγραφη του σκι - ταξιδιού που ήταν απλά Υ-Π-Ε-Ρ-Ο-Χ-Ο!<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Δέκα παραξενιές μου λοιπόν!</span> (Είμαι και καλόβολο παιδί και δεν έχω παραξενιές..χαχα!)<br /><br />1. Εχω κόλλημα το κλειδί του αυτοκινήτου να μπαίνει στη μίζα και να φαίνεται το σηματάκι..Οι παρκαδόροι πάντα το βάζουν ανάποδα (κατ εμε την παραξενη πάντα!) και έτσι σβήνω τη μηχανή, το βάζω από την σωστή μεριά (κατ εμε πάντα, είπαμε!) και μετά φεύγω! (Παράλογοοοοοο? Δεν απαντά, άρα λογικό)<br /><br />2. Δεν απαντάω ποτέ σε απόκρυψη, γιατί καλέ μου κύριε/ κυριούλα δεν θέλεις να εμφανίζεται ο αριθμός σου?? (κι εγώ δεν σου απαντώ, έτσι για να μάθεις!)<br /><br />3. Τρώω πρώτα γλυκιά κρέπα και μετά αλμυρή (και μετά γλυκιά - και μετά αλμυρή!)<br /><br />4. Δεν μου αρέσει να με κοιτάζουν όταν μακιγιάρομαι..<br /><br />5. Δεν φοράω ΠΟΤΕ ρολόι, το θεωρώ αγχωτικό και αν φορέσω τότε απλά αλλάζω την ώρα, στο αυτοκίνητο επίσης το ρολόι δείχνει άλλα ντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα!<br /><br />6. Δεν πηγαίνω σε γάμους και βαφτίσεις, εκτός και αν είναι στενοί μου φίλοι ή αγαπημένοι συγγενείς (Η μαμά μου με λέει γαιδούρα!)<br /><br />7. Ταξινομώ τα ρούχα στην ντουλάπα άνα κατηγορία και χρώμα! (Εχω πρόβλημα το ξέρω)<br /><br />8. Όταν πάω για ψώνια αν η πωλήτρια γίνει βδέλλα και με ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής, φεύγω από το μαγαζί ακόμη κι αν δω το ρούχο των ονείρων μου! (Γκρρρρ!)<br /><br />9. Νευριάζω όταν τρώει ο άλλος από το πιάτο μου χωρίς να με ρωτήσει (Κάτω τα χέρια λιγούρηηηη!)<br /><br />10. Όταν φεύγω ταξίδι παίρνω μαζί την μισή ντουλάπα, αλλιώς νιώθω ανασφάλεια! (και οι αεροπορικές τρίβουν τα χεράκια τους, για τα υπέρβαρα!)<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Και 5 πράγματα που με εκνευρίζουν</span><br /><br />1. Οι κόρνες!! Σταματήστε Ελληνάρες να κορνάρετε πριν προλάβει να ανάψει πράσινο, η ουρά είναι 2χλμ και δεν θα πάτε πουθενά.. Δεν εχει ανακαλυφθεί ακόμη η κόρνα teleport!<br /><br />2. Oι σνομπ άνθρωποι με τουπέ!<br /><br />3. Η αχαριστία, το ψέμα και η υποκρισία<br /><br />4. Η ελληνική νοοτροπία στο θέμα περιβάλλον, αδέσποτα, σκουπίδια..(μεγάλη λίστα!)<br /><br />5. Η κίνηση στους δρόμους!!<br /><br />Με τη σειρά μου καλώ να παίξει όποιον έχει διάθεση!<br /><br />Μου λείψατε όλοι, σας φιλώ γλυκά στη μούρη!<br /><br />Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-3678979995747038027?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-50327347566127655182009-02-24T20:29:00.006+02:002009-03-02T03:16:47.146+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Kι όμως δεν σας έχω ξεχάσει... Σας διαβάζω καθημερινά και ας μην προλαβαίνω να σχολιάσω... Για να καταλάβετε σε τι πανικό βρίσκομαι, αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στον καναπέ και γράφω αυτή την ανάρτηση - παράλληλα έχω αφήσει στη μέση κάμποσα mail που πρέπει να απαντήσω - μία λίστα με εκκρεμότητες που πρέπει να τσεκαριστεί μέχρι αύριο, και το στήσιμο ενός νέου εντύπου για την έκθεση..! Επίσης μαγειρεύω μοσχαράκι στην κατσαρόλα και πρέπει να του ρίχνω καμιά ματιά (μην μείνει μόνο η κατσαρόλα και αντ ' αυτού φάμε κάρβουνα ala casserole... α, ναι και έχω βάλει και πατάτες στο φούρνο για να το συνοδεύσω!!Μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε τι επικρατεί εδώ μέσα!<br />Μία βδομάδα έμεινε ακόμη για την έκθεση που σας έλεγα και οι ρυθμοί έχουν ανέβει στο κατακόρυφο!! Θα περάσει όμως και μετά...ελβετικές μου Αλπούλες σας έρχομαι... Θα κάνω μόνο σκι - σκι - σκι! Οκ, θα πίνω και ζεστές σοκολατίτσες στα σαλέ και θα τρώω και ωσάν βόδι όλες τις τοπικές νοστιμιές, αφού πρόκειται να μείνω σε ένα απίθανο χωριουδάκι, μακριά από τα συνηθισμένα θέρετρα του σκι...!<br />Λεπτομέρειες στην επόμενη ανάρτηση!<br /><br />Χθες πήγα να δω το σκυλάκο μου τον Πλούτο (το όνομα τελικά κατοχυρώθηκε!) Θα τον παραλάβω μετά το ταξίδι μου.. Είναι πολύ γλυκούλης, χουρχουριάρης και μασάει με πολύ επιδεξιότητα τα κορδόνια των παπουτσιών και επίσης ότι του καλοαρέσει στο μάτι! (Να θυμηθώ να εξαφανίσω τυχόν αδέσποτα παπούτσια του φίλου μου γιατί με βλέπω στο δρόμο μαζί με τον Πλούτο!). Ξέχασα να μας πω ότι για το καλωσόρισμα, έφτιαξε και μία ωραιότατη "τουρτίτσα" για να μας δείξει ότι έχει και καλούς τρόπους!!χαχαχα! Οκ, έχει να πέσει πολύ εκπαίδευση!:)<br />Ιδού λοιπόν φωτογραφία του πιο αξιολάτρευτου κουταβιού που είναι δικό μου - δικό μου - δικό μου!!</span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μα δεν είναι ένας κούκλος!??? I' m in LOVE!</span></span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ο Πλούτο και η μουσούδα του!</span></span></span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SaQ_15htuCI/AAAAAAAAAGc/U21n8KwNKiU/s1600-h/n753364348_1253715_8524.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SaQ_15htuCI/AAAAAAAAAGc/U21n8KwNKiU/s320/n753364348_1253715_8524.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306436456157132834" border="0" /></a><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />Ανυπομονώ να επιστρέψω στο παλιό πιο χαλαρό μου mode, διότι αλήθεια ο πανικός δεν μου ταιριάζει.. Παρόλα αυτά συνεχίζω να χαμογελώ.. Υπάρχουν πολλά προβλήματα στις μέρες μας, οπότε λίγο ή και πολύ παραπάνω τρέξιμο δεν αξίζει να μας κάνει να χάνουμε το χαμόγελο μας! Αυτό λέω και στις φίλες μου οι οποίες με λένε τρελή, εγώ πάλι με λέω απλά αισιόδοξη!!<br /><br /></span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">(Παύση - Μοσχαράκι check - Πατάτες check! Διότι η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά, Αμ, πως!)<br /><br /><br />Οκ, επέστρεψα αφού πρώτα σκούπισα τη μοκέτα! Διότι ως γνωστόν είμαι ο Σκουντούφλης ο ίδιος και κατάφερα μεταξύ κουζίνας και σαλονιού να βρεθώ στο πάτωμα!! Εκείνο το ριμαδιασμένο το σκαμπό ο φίλος μου ΠΟΤΕ δεν θα μάθει να το βάζει στη θέση του και να μην το αφήνει μπροστά στην πόρτα!! Έχε χάρη που το έχω αδυναμία... παρόλα αυτά όταν με το καλό μας έρθει ο Πλούτο θα τον βάλω να του μασήσει κανά κορδόνι από τα παπούτσια του - έτσι για να μάθει!<br /><br />Πολλά φιλάκια σε όλους σας!! Μου λείψατε!! :)</span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">UPDATE!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Xθες το βράδυ ήρθε ο Πλούτο στο σπίτι μας! Τελικά τον παρέλαβα νωρίτερα για να μπορέσω να του κάνω τα δεύτερα εμβόλια του και για να μάθει το νέο του σπιτικό!! Την εβδομάδα που θα λείψω θα μείνει και πάλι με τη μαμά του..!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Είναι ένας κούκλος, μία απίστευτη μουσούδα και έχω ΞΕΤΡΕΛΑΘΕΙ! Έχουμε πολύ εκπαίδευση μπροστά μας όμως δειχνει να είναι υπάκουος και πρόθυμος!! Αυτή τη στιγμή κοιμάται δίπλα στα πόδια μου, που είναι η αγαπημένη του θέση!</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">Αχχχχ! Ελπίζω να μην τον κακομάθω, είναι αξιολάτρευτος.. (Πάει το έχασα το μυαλό μου!)</span><br /><br /><br /><br /></span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-5032734756612765518?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com49tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-74974921051145205692009-02-10T00:46:00.002+02:002009-02-10T01:20:07.392+02:00<span style="font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Aυτό τον καιρό, κάνω ότι λέει και ο τίτλος... Τρέχωωω! Ανελλιπώς! Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν από άποψη δουλειάς καθότι στις αρχές Μάρτη η εταιρία που εργάζομαι συμμετέχει σε μία έκθεση και πρέπει να συντονίσω όλο το στήσιμο της σχεδόν! Θα τα καταφέρω όμως! Απλά έχω λίγο λιγότερο ελεύθερο χρόνο!<br /><br />Παρόλα αυτά για άλλη μία φορά κατάφερα να "κλέψω" ένα τριημεράκι και να πάω στην πανέμορφη Νάουσα για να κάνω σκι στα 3-5 Πηγάδια!<br />Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω την ομορφιά του τοπίου και την απίστευτη ζεστασιά και φιλοξενία των ανθρώπων της Νάουσας!<br />Η πόλη μικρή, μία γλυκιά γειτονιά, όπου όλοι σου χαμογελούν και σε κάνουν να νιώθεις "σαν στο σπίτι σου"!<br /><br />Ο ξενώνας που έμενα είναι ότι πιο όμορφο έχω συναντήσει στην Ελλάδα.. Ονομάζεται Παλιά Πόλη και βρίσκεται μέσα στην Νάουσα! Η ζεστασιά και η αρχιτεκτονική του είναι απίθανη! Τα δωμάτια τόσο γλυκά και προσεγμένα, ο χώρος του εστιατορίου παραμυθένιος και το τζάκι με τους καναπέδες μπορούν να σε κρατήσουν εκεί για ώρες πίνοντας κρασάκι και συζητώντας ή διαβάζοντας! Η δε κουζίνα τους ΑΠΙΘΑΝΗ! ΜΑ το πιο σημαντικό από όλα είναι οι άνθρωποι! Η ιδιοκτήτες του ξενώνα, η Λένα και ο Άκης είναι απίστευτοι άνθρωποι, γλυκύτατοι και ζεστοί! Και έχουν και το πιο χαριτωμένο σκυλάκι του κόσμου, ένα κόκερ Σπανιελ, τη Μπόνι, η οποία σε καλωσόρίζει κουνώντας την ουρά της, σε συνοδεύει μέχρι το δωμάτιο και σου κάνει χαρές κάθε φορά που σε βλέπει αν τις δείξεις ότι την αγαπάς! Είναι τόοοοσο ήσυχη και χαδιάρα!<br /><br />Για το βουνό τι να πω! Απίθανο!! Μας έκανε και καλοκαιρία και ευχαριστηθήκαμε σκι! Το τοπίο χιονισμένο, τα δέντρα και η φύση μαγευτικά! Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα παιδάκια! Έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά της Ελλάδας, πρώτη φορά βλέπω ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά παιδάκια στο χιονοδρομικό να κάνουν σκι! Και μιλάμε για ηλικίες που ίσα έχουν μάθει να περπατούν! Και όμως ήταν πανω σε πέδιλα! Ένας εκπληκτικός κύριος - λιφτιέρης στον εναέριο αναβατήρα μου εξήγησε πως στη Νάουσα κάθε οικογένεια έχει τουλάχιστον από ένα πρωταθλητή! Είναι παράδοση! Τα παιδάκια εκεί μόλις μάθουν να περπατούν αμέσως ξεκινούν να κάνουν σκι... Έτσι εξηγείται που έβλεπα να με προσπερνούν κάτι 12 χρονα με ταχύτητα του φωτός! Οκ, το πήρα απόφαση.. Αν δεν προπονηθώ, στα Πηγάδια δεν ξαναπάω! Παθαίνεις άνετα κόμπλεξ κατωτερότητας!!Χαχα!!<br />Τα παιδιά εκεί ζουν στο βουνό και στη φύση!<br />Ο κύριος αυτός μου είπε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό που του έτυχε πριν κάποια χρόνια.. Μια οικογένεια από την Αθήνα, προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί της στην επιστροφή από το χιονοδρομικό προς Νάουσα, γιατί δεν είχε αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Η οικογένεια είχε δύο μικρά παιδάκια.. Στο δρόμο βλέπουν ένα κτήμα με αγριογούρουνα! Και πετάγεται το ένα παιδάκι και λέει στη μαμά του: " Kοίτα μαμά, ένας μεγάλος κουμπαράς!!!" Aπίστευτο και όμως αληθινό!!<br />Πραγματικά για μία ακόμη φορά νιώθω την ανάγκη να ζήσω στην επαρχία! Η Αθήνα πλέον με χαλάει!! Ελπίζω να τα καταφέρω κάποτε!<br />Ααααα, δεν σας είπα!! Στα τέλη του Μάρτη, θα έχουμε και παρέα! Έναν γλυκύτατο κοκερούνο!! Έχω χαρεί τόοοοσο πολύ! Μου είχε λείψει να έχω ένα χαδιάρικο σκυλούνι στο σπίτι και επιτέλους αποφασίσαμε να πάρουμε ένα!! Σκεφτόμαστε να τον ονομάσουμε Πλούτο, που είναι πολύ αστείο όνομα και ταιριάζει με τον παιχνιδιάρικο χαρακτήρα του! Αν έχετε καμιά συμβουλή για την εκπαίδευση του ή για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, όπως επίσης και για την διαμονή του στο διαμέρισμα μας, θα ήταν παραπάνω και από καλοδεχούμενη! Βλέπετε είχα σκυλάκια και στο παρελθόν, αλλά έμενα σε μονοκατοικία!<br /><br />Μου λείψατε πολύ όλοι, θα περάσω για καλησπέρες από τα μπλογκοσπιτάκια σας!!<br /><br />Να έχετε μία πολύ γλυκιά και ροζ εβδομάδα!<br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-7497492105114520569?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-50110881654048233852009-01-23T02:09:00.009+02:002009-01-23T17:01:44.412+02:00<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;">Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που δεν ξέρω πως να ξεκινήσω μία ανάρτηση!! Μετράω πολύ λίγο καιρό στην μπλογκόσφαιρα και ξαφνικά ανακαλύπτω πως οι " ό,τι θυμάμαι, χαίρομαι" αναρτήσεις μου, που ξεκίνησαν μία μέρα έτσι απλά, επειδή πάντα εκτόνωνα τις σκέψεις μου γράφοντας, όχι μόνο είναι αποδεκτές αλλά έγιναν οι αφορμή να πάρω και το πρώτο μου βραβείο!!<br /><br />Ευχαριστώ λοιπόν μέσα από την καρδιά μου τους την <a href="http://redmikon.blogspot.com/">Παπαρούνα</a>, το <a href="http://psarotopos.blogspot.com/">Λάμπρο</a>, τη <a href="http://foodandlife-lila.blogspot.com/"> Λίλα</a> και την <a href="http://anastasiasdolls.blogspot.com/">Αναστασία</a> για την μεγάλη τιμή που μου έκαναν...<br />Πραγματικά με συγκινήσατε πάρα πολύ.. Να είστε καλά!<br /><br /></span></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SXkX-OyL0hI/AAAAAAAAAGE/VUfgGYAnHmQ/s1600-h/_ProximityAward.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 174px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SXkX-OyL0hI/AAAAAAAAAGE/VUfgGYAnHmQ/s320/_ProximityAward.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294289194838643218" border="0" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:130%;" >Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!»<br /><br />Proximidade is described as follows:'This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships. These blogs are exceedingly charming. These kind bloggers aim to find and be friends. They are not interested in prizes for self-aggrandizement! Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated. Please give more attention to these writers!'This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites. You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to:Καθώς έχω μόνο οκτώ να επιλέξω, απονέμω το βραβείο με τη σειρά μου στους:</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- <a href="http://aspaonline.blogspot.com/">Άσπα</a>,γιατί έχω αδυναμία στις μικρές θεές της! Α μπε μπα μπλομ!<br /><br />- <a href="http://crazytouristsblogging.blogspot.com/">Τρελοτουριστάκια</a>, έτσι γιατί μου αρέσει που είναι τόσο ερωτευμένοι και πάνε βόλτα με το κοκόρ τους!<br /><br />- <a href="http://heartsinatlantis.blogspot.com/">Βροχούλα</a>, γιατί με ταξιδεύει με τις αναρτήσεις της<br /><br />- <a href="http://isimeria.blogspot.com/">Μαριλένα</a>, γιατί τρελαίνομαι για το χιούμορ της, τις φωτογραφίες της Ελένης και το απίστευτο Ραφάκι<br /><br />- <a href="http://roadartist.blogspot.com/">Roadartist</a>, ή αλλιώς καλλιτέχνιδα! Γιατί πάντα μας ενημερώνει ταξιδεύοντας μας!<br /><br />- <a href="http://maritsa3.blogspot.com/">Πουαντερίτσα</a>, γιατί είναι γλυκιά, φτιάχνει ομορφιές και έχει και μία πανέμορφη Μιλού παρέα!<br /><br />- <a href="http://aktida.blogspot.com/">Αχτιδούλα</a>, γιατί είναι τόσο όμορφος άνθρωπος και έχει μία αξιοζήλευτη και σπάνια οικογένεια<br /><br />- '<a href="http://polyxrwmaoneira.blogspot.com/2009/01/blog-post_23.html">Ελενα - Φλώρινα</a>, γιατί εκτός του ότι αγαπώ πολύ τον τόπο της είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι και πολύ ζεστός άνθρωπος!<br /><br />Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα για ακόμη μερικά βραβεία...Μέσα σε τόσο λίγο καιρό ανακάλυψα σπάνιους ανθρώπους, ζεστούς και χαμογελαστούς κι ας μην τους έχω γνωρίσει παραμόνο από τα κείμενα τους.. Είναι σαν να τους έχω μπροστά μου και να μου χαμογελούν! (Θα ήθελα να συμπεριλάβω και το Μανιταράκι, την Ξυπολητούλα, την Παπαρουνίτσα, το Λιλάκι, το Λάμπρο, την Αρτάνις, τα Παπουτσάκια της Ντόροθυ, την Κοπτοραπτού, την Κοκκινοσκουφίτσα, την Έλενα και τις συνταγές της καρδιάς της, το Σκουληκάκι, τη Σοφία,την Καλυνάμα, την Δημιουργία, τη Λένα, το Γιωρίκα, την Αναστασία και τις κούκλες της, την Αραχνούλα, το Πατσιουράκι, την Κική και τη μικρή κουζίνα της, την Μαρία Τζιρίτα, το Φαβουίνι και όοοοοολους όσους έχω στα αγαπημένα μου στέκια!)<br /><br />Να είστε όλοι καλά και να μας χαρίζετε καθημερινά χαμόγελα.. Τα έχουμε ανάγκη!!<br /><br />Υγ1. Επειδή είναι νεοπάκι, αν έχει κάποιος την ευγενή καλοσύνη να μου δώσει τα φώτα του σχετικά με το πως θα αναρτήσω το βραβειάκι μου στο ροζουλί μπλογκάκι μου, θα ήμουν υπόχρεη!<br /><br />Υγ2. Ο μήνας έχει ήδη 23 και αρνούμαι πεισματικά να ξεστολίσω το δεντράκι μου!! Οι φίλες μου με κοροιδεύουν, ο φίλος μου δε, μου δήλωσε σήμερα κατηγορηματικά ότι αν δεν το ξεστολίσω αύριο θα το πάρει σηκωτό! Πφφ, άντρες, μα να μην καταλαβαίνουν την προχώ άποψη μου για την μοντέρνα διακόσμηση! Άλλωστε το Πάσχα αργεί... Ό, τι θυμάμαι χαίρομαι...Κλασικά!<br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-5011088165404823385?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com65tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-78209730349878204522009-01-20T14:52:00.003+02:002009-01-20T19:36:22.155+02:00<span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Tην προηγούμενη εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο η μικρή μου βαπτιστήρα για να μου ανακοινώσει ότι τώρα είναι πια μεγάλη γιατί γεννήθηκε ο " αζεφούλης της" και "πλέπει να τον πλοσέχει, γιατί είναι πολύ μικλός"!<br />Ξέκλεψα λοιπόν ένα τριημεράκι για να πάω να την δω στην Πρέβεζα, να δω και τον "αζεφούλη" και επιστρέφοντας να περάσω και μια βόλτα από τον Παρνασσό για σκι!<br />Φορτώσαμε στο αυτοκίνητο την Άρτα και τα Γιάννενα (βαλίτσες, δώρα, μπότες, πέδιλα, μπατόν και όλα τα παρελκόμενα) και ξεκινήσαμε άλλη μια φορά για ταξιδάκι..!<br /><br />Η μικρή έκανε τρελές χαρές και δεν ξεκόλλησε από πάνω μου.. Κάθε φορά που πηγαίνω οι γονείς της επιτέλους ξεκουράζονται! Ο "αζεφούλης" της γλυκύτατος, καθόλου γκρινιάρης και με φουσκωτά κόκκινα μαγουλάκια!!<br />Η μικρή με ξεπάτωσε όλο το ΣΚ! Αλλά το καταευχαρηστήθηκα! Πήγαμε και για bowling όλη η παρέα και εκείνη έκανε τσαμπουκάδες στους διπλανούς κάθε φορά που πήγαιναν να πάρουν την (φούξια) μπάλα μου λέγοντας τους με στόμφο " Άστην κάτωωω! Είναι της μπουμπούς!". Την έβαλα να μου πει και το α μπε μπα μπλομ <a href="http://aspaonline.blogspot.com/">Ασπάκι</a>!! Έτσι για να το έχουμε και σε άλλη version!<br /><br />Την επόμενη μέρα αποφάσισε πως πρέπει να χωρίσω με το φίλο μου, διότι θα παντρευτεί την κούκλα της, την Άριελ τη μικρή γοργόνα, επειδή την φίλησε τρεις φορές, και αμα φιλήσεις κάποια τρεις φορές πρέπει να την παντρευτείς, την έχεις εκθέσει!! Που τα μαθαίνει αυτά θα ήθελα να ξερα! Το τι άκουσαν τα αυτάκια μου όλο το ΣΚ δεν λέγεται!<br />Το Σάββατο το βράδυ, πήγαμε αργά για ύπνο.. Λίγο πριν κοιμηθώ νιώθω ένα έντονο ταρακούνημα και ξαφνικά βρεθήκαμε στο πάτωμα!! Έκανε σεισμό, το κρεβατι μάλλον ήταν στα τελευταία του και μας άφησε χρόνους!! Στην αρχή τρόμαξα, αλλά μετά με έπιασε ένα ασταμάτητο νευρικό γέλιο και δεν μπορούσα να σηκωθώ από το πάτωμα!!<br /><br />Την Κυριακή το απόγευμα έφυγα για Παρνασσό..! Οι προβλέψεις του καιρού για Δευτέρα ήταν ευνοικές και ανυπομονούσα! Φτάσαμε αργά - φάγαμε του σκασμού και μετά νάνι γιατί είχε πρωινό ξύπνημα! (Μόνο για σκι ξυπνάω πρωί, άμα είναι για καμιά δουλειά δεν ανοίγει το μάτι, είμαι υπνομπάμπουρας!<br />Δευτέρα πρωί! Η απίστευτη λιακάδα! Στην ανάβαση για το χιονοδρομικό δεν είχε καθόλου κίνηση και καθόλου κρύο!<br />Το βουνό χιονισμένο, με πολύ γλυκιά ζέστη και φυσικά με καθόλου κόσμο!! Απίθανη μέρα! Κυριολεκτικά λύσσαξα! Όλη μέρα έκανα καταβάσεις, οι αναβατήρες που λειτουργούσαν δεν είχαν καθόλου ουρά! Έφαγα και μία θεαματική τούμπα, διότι είχα αναπτύξει πολύ ταχύτητα και το χιόνι σε εκείνο το σημείο ήταν παγωμένο και βρέθηκα άλλού εγώ, αλλού τα πέδιλα και αλλού τα μπατόν! Αλλά δεν πτοούμαστε!!<br /><br />Πόσο μου αρέσει ο Παρνασσός τις καθημερινές! Χωρίς κόσμο, χωρίς βαβούρα, σαν να βλέπεις άλλο μέρος.. και η Αράχωβα το ίδιο! Τις καθημερινές είναι απλά ένα χωριό, τα παιδιά παίζουν στο δρόμο, οι γέροντες πίνουν καφέ, τα μαγαζιά λειτουργούν υπό φυσιολογικές συνθήκες.. μαγεία! Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να τα παρατήσω όλα και να πάω να ζήσω εκεί.. Βαρέθηκα την κίνηση, τις κόρνες και την αποξένωση της Αθήνας!! Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία!<br />Προς το παρόν επέστρεψα και ετοιμάζω νέο σκι - ταξιδάκι στα βόρεια αυτή τη φορά πιθανά προς Νάουσα μεριά!<br /><br />Καλή εβδομάδα σε όλους!!</span><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-7820973034987820452?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com45tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-84000265927661462322009-01-06T01:59:00.022+02:002009-01-06T05:35:34.149+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><br /><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:verdana;font-size:100%;" >Επειδή κλασικά ό,τι θυμάμαι χαίρομαι, θυμάστε που σας είχα πει ότι φέτος στόλισα ένα πολύ πρωτότυπο δεντράκι, επειδή το κλασικό (ψεύτικο) έλατο δεν χωρούσε?? Και φυσικά δεν χωρούσε διότι το σαλόνι μας, δεν είναι ένα απλό σαλόνι, αλλά το μέγαρο μουσικής σε heavy metal version..! Oρίστε λοιπόν μία φωτογραφία από το δεντράκι μου.. (νωρίς το θυμήθηκα σε λίγο ξεστολίζει ο κόσμος, αλλά είπαμε εγώ στην (ροζ) κοσμάρα μου!!)</span><br /></span><br /><br /></span></span></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Το δεντράκι μου, παρέα με την κιθάρα<br />το ένα μπάσο, το τουμπελέκι και τη μισή<br />drums!<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKgkD_aP9I/AAAAAAAAAEU/pQqOVBdE49Q/s1600-h/DSC01842.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKgkD_aP9I/AAAAAAAAAEU/pQqOVBdE49Q/s320/DSC01842.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287965453893386194" border="0" /></a><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" >Η χρονιά φέτος ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς! Και μιας και το τραγουδάκι λέει Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά, Χαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά, είπα να του κάνω μία παράφραση και να περάσω μία ΠΟΛΥ χαρούμενη- λευκή - Πρωτοχρονιά! Φέτος δεν είχε κλασικά ρεβεγιόν, φαγητό μέχρι τελικής πτώσης, χαρτιά και ποτά, αλλά ΣΚΙ και πάλι ΣΚΙ!!<br />Η ημέρα ήταν καταπληκτική, ούτε παραγγελία να είχα κάνει.. Απίστευτη ηλιοφάνεια, πολύ ζέστη...και το κερασάκι στην τούρτα - άδειο χιονοδρομικό..! Διότι ποιος τρελός ανεβαίνει για σκι μετά από ξενύχτι και κρεπάλη?? ΕΓΩ η ροζ τρελή!!<br />Φόρεσα τα ροζ σκουφιά μου (αν και μετά από λίγο τα έβγαλα - έκανε ζέστη, απίστευτο και όμως αληθινό!), τα (ροζ) πέδιλα μου και όλα τα παρελκόμενα και ανέβηκα στον κατάλευκο Παρνασσό.. Γενικά δεν συνηθίζω να πηγαίνω εκεί, αν και είναι κοντά στην Αθήνα, επειδή πάντα γίνεται πανικός και πρέπει να περιμένεις πολύ ώρα στους αναβατήρες.. Όμως Πρωτοχρονιά είναι πάντα άδειο το βουνό..Λίγοι και καλοί τρελαμένοι που περιμένουν πως και πως να χιονίσει.. (Η τρέλα πάει στα βουνά που λένε - ε, και εγώ μαζί της!)<br /><br />H μέρα ξεκίνησε με ένα καλό πρωινό και ένα γρήγορο καφεδάκι, διότι οι πιστούλες φώναζαν να τις κατέβω..Μετά από ένα σχεδόν χρόνο αναμονή, απλά ανυπομονείς..<br />Η διαδρομή προς το χιονοδρομικό χιονισμένη, αλλά ηλιόλουστη!<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Ανάβαση στο χιονοδρομικό στις 9π.μ.<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKndX3ZaVI/AAAAAAAAAEc/zk9NPiXY6MY/s1600-h/DSC01858.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKndX3ZaVI/AAAAAAAAAEc/zk9NPiXY6MY/s320/DSC01858.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287973035550796114" border="0" /></a><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" ><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" >Μετά την πρώτη χαλαρή βόλτα, πήρα φόρα, το σκι είναι σαν το ποδήλατο, ποτέ δεν ξεχνάς ότι έχεις μάθει.. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω τις εικόνες, τις χιονισμένες κορυφές, την καταπληκτική ημέρα.. Και επειδή μία εικόνα, ίσον χίλες λέξεις...Enjoy...<br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Στον τετραπλό αναβατήρα "Ηρακλή" περίπου<br />στη 1μ.μ. όπου έχει λίγο κόσμο, αλλά είναι<br />ελάχιστος σε σχέση με Κ.Σ.<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKpsil5uiI/AAAAAAAAAEk/H0-po4b_4pk/s1600-h/DSC01873.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKpsil5uiI/AAAAAAAAAEk/H0-po4b_4pk/s320/DSC01873.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287975495151499810" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><br />Στην κορυφή του "Ηρακλή" έτοιμη για κατάβαση<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKqiBMyGQI/AAAAAAAAAEs/CbkmXPLsfZI/s1600-h/DSC01874.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKqiBMyGQI/AAAAAAAAAEs/CbkmXPLsfZI/s320/DSC01874.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287976413900708098" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><br />Ένα μικρό μπαράκι, άνοιξε φέτος στη μέση της<br />πίστας, όπου μπορείς να κάνεις pit stop για<br />καφεδάκι και ζεστή σοκολατίτσα!<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKrtHTvfBI/AAAAAAAAAE0/pY-MXwYZ4O0/s1600-h/DSC01870.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKrtHTvfBI/AAAAAAAAAE0/pY-MXwYZ4O0/s320/DSC01870.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287977704030698514" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Χωρίς σχόλια!<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKsnOqtvgI/AAAAAAAAAE8/GzYF79Qih8g/s1600-h/DSC02212.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKsnOqtvgI/AAAAAAAAAE8/GzYF79Qih8g/s320/DSC02212.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287978702438514178" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Περιφερειακή διαδρομή από τα Κελάρια<br />στη Φτερόλακα!<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKtitdce9I/AAAAAAAAAFE/9iDA57oCA64/s1600-h/DSC02222.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKtitdce9I/AAAAAAAAAFE/9iDA57oCA64/s320/DSC02222.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287979724316638162" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Συνδετικό lift από Κελάρια σε Φτερόλακα<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKuGJBLAtI/AAAAAAAAAFM/GetmQqVtQjs/s1600-h/DSC02224.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKuGJBLAtI/AAAAAAAAAFM/GetmQqVtQjs/s320/DSC02224.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287980333009666770" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Πάνω στον αναβατήρα, στο κάτω μέρος<br />διακρίνεται η πίστα 7 της Φτερόλακας<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKu-IpGESI/AAAAAAAAAFU/Wyy02jRmbWw/s1600-h/DSC02227.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKu-IpGESI/AAAAAAAAAFU/Wyy02jRmbWw/s320/DSC02227.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287981294981353762" border="0" /></a><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Χιονισμένη πίστα μέσα στα έλατα!<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKwlP5lpII/AAAAAAAAAFc/XZYftmbgO1s/s1600-h/DSC02233.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKwlP5lpII/AAAAAAAAAFc/XZYftmbgO1s/s320/DSC02233.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287983066456106114" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Απογευματινό τοπίο, με τα σύννεφα<br />να κάνουν παιχνίδια με το φως<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKxPf58tlI/AAAAAAAAAFk/pu2gPLjjHWQ/s1600-h/DSC02239.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKxPf58tlI/AAAAAAAAAFk/pu2gPLjjHWQ/s320/DSC02239.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287983792307091026" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Τελευταία κατάβαση της ημέρας, στις 5μ.μ.<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKzHbldrFI/AAAAAAAAAFs/sRqkkHJw1-I/s1600-h/DSC02247.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWKzHbldrFI/AAAAAAAAAFs/sRqkkHJw1-I/s320/DSC02247.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287985852731731026" border="0" /></a><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;">Φεύγοντας από το χιονοδρομικό..Εκπληκτικό<br />τοπίο, το οποίο δεν αποτυπώθηκε όπως του έπρεπε<br />διότι οι φωτό είναι από το κινητό...<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWK0V0FY6VI/AAAAAAAAAF0/0zXHxKbLCJs/s1600-h/DSC01878.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWK0V0FY6VI/AAAAAAAAAF0/0zXHxKbLCJs/s320/DSC01878.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287987199337883986" border="0" /></a><br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" >Ειλικρινά δεν έχω περάσει πιο όμορφη Πρωτοχρονιά! Πιο γεμάτη από εικόνες και συναισθήματα!Και χαμόγελα - ροζ χαμόγελα! Το βουνό ήταν πιο όμορφο και πιο άδειο από ποτέ..<br />Και φυσικά να μην παραλείψω και τα highlights!<br />- Πεντάχρονα πιτσιρίκια να με προσπερνάνε από δίπλα και να τρώω τη σκόνη τους! Σε αυτό το σημείο σκέφτηκα, να τα παρατήσω και να πάω να πλύνω κανά πιάτο!! Οκ, μια χαρά κατεβαίνω τα πιστόνια, δεν έχω παράπονο, αλλά υπάρχουν κάτι μικροσκοπικά πρωταθλητάκια που είναι όλα τα λεφτά! Πραγματικά τα χαίρομαι αυτά τα παιδιά.. Πολλά μπράβο στους γονείς τους!<br /><br />- Η ζεστή σοκολατίτσα που ήπια στο μικρό μπαράκι που άνοιξε φέτος πάνω στην πίστα! Καθισμένη στο χιόνι και αγναντεύοντας το απίθανο λευκό τοπίο!<br /><br />- Απίστευτο σκηνικό το οποίο διαδραματίστηκε στην είσοδο του χιονοδρομικού.. Η ώρα είναι 6 το απόγευμα και έχω κατέβει με τα σκι μου από τις πίστες στα παρκινκγ για να φύγουμε. Περιμένω το φίλο μου να φέρει το αυτοκίνητο που ήταν λίγο πιο μακριά παρκαρισμένο, διότι με είχαν χτυπήσει ολίγον οι μπότες (τι να κάνουν και αυτές λύσσαξα όλη μέρα στις καταβάσεις, κάπως έπρεπε να διαμαρτυρηθούν!).. Ξαφνικά βλέπω ένα ζευγάρι γύρω στα 30 να βγαίνει από το χιονοδρομικό... Ο τύπος με κουστούμι και σκαρπίνια και η τύπισσα με φούστα μίνι και γόβα στιλέτο!! </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" >(ω, ναι μέσα στα χιόνια) </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:verdana;font-size:130%;" >Είναι πιασμένοι αγκαζέ και καμαρώνουν σαν γύφτικα σκεπάρνια.. Η κυριούλα, χαροπαλεύει, κάθε βήμα και γλίστρα, ο κυριούλης προσπαθεί να την συγκρατήσει, ο κόσμος γελάει και το προσωπικό του χιονοδρομικού έχει βγει έξω να απολαύσει το θέαμα! Τελικά λίγο πριν φτάσουν στο αυτοκίνητο τους έφαγαν μία καλή τούμπα! Θεαματικότατη! Που πάτε ρε Καραμήτροι στα χιόνια με αμφίεση μπουζουκίων?? Έλεος!!<br /><br />- Το γεύμα που επακολούθησε στο Λιβάδι σε ένα τέλειο εστιατόριο, όλο ξύλο και γυαλί, με εκπληκτικά πιάτα και φοβερά γλυκά (Από τα καλύτερα cheesecake ever!!) Έφαγα μέχρι σκασμού, ήπια και τα ρακομελάκια μου και ήρθα στα ίσια μου!!<br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-size:130%;"><br /><br />Μπιφτεκάκι και φιλετούνι με μανιτάρια<br />(η σαλάτα και τα ορεκτικά έχουν ήδη καταβροχθιστεί)<br /></span></div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWK5yZT1juI/AAAAAAAAAF8/n84G9iXb6aE/s1600-h/DSC01893.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SWK5yZT1juI/AAAAAAAAAF8/n84G9iXb6aE/s320/DSC01893.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287993187925069538" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ελπίζω αυτή η χρονιά να είναι τόοοοοσο χαρούμενη και ροζ όσο ήταν η Πρωτοχρονιά! Καλή μας χρονιά λοιπόν και καλή αρχή χιονοδρομικής περιόδου για μας τους τρελούς σκιερ.. Οι μέχρι τώρα προβλέψεις πάντως δείχνουν ότι θα είναι μία χιονισμένη χρονιά! Τρελαίνομαιιιιιιιιιιιι!!!!!! (Ήδη ετοιμάζω τον εξοπλισμό για την επόμενη εξόρμιση!)</span><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-8400026592766146232?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com72tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-86452280174008516492008-12-30T23:36:00.009+02:002008-12-31T00:19:33.313+02:00<span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Τετάρτη βραδάκι, σε λίγο υποδεχόμαστε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, μια λίγο αλλιώτικη παραμονή για μένα φέτος..<br />Ανυπομονώ να δω και να ακούσω παιδικές φατσούλες με κοτσίδια και σκουφιά να μου λένε τα κάλαντα!! Και το μεσημεράκι...arrivederci!<br /><br />Πριν λίγο έφυγαν από το σπίτι δύο τρελές φιλενάδες μου, η Ειρήνη και η Δάφνη που είχαν έρθει για επίσκεψη.. Τελικά πρέπει να έχουμε παιδικά απωθημένα - δεν εξηγείται αλλιώς.. Αφού λιώσαμε στον καναπέ, </span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">(σ.σ. όποιος κάθεται σε αυτό τον καναπέ δεν ξανασηκώνεται, είναι ο απόλυτος καναπές</span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"> για χουχούλιασμα) </span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">κλασικά κουτσομπολέψαμε παρέα με τα χρυσά φτυάρια μας, τιμήσαμε δεόντως</span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"> το φαγητό από τα χεράκια μου και κάτι σούπερ ντούπερ γλυκά με φύλλο και σοκολάτα και αρχίσαμε όοοπως πάντα τις ότι - να - 'ναι καταστάσεις! Η Ειρήνη που πάντα κουβαλάει φωτογραφική μηχανή έκανε την αρχή και σταματημό δεν είχαμε.. Κατεβάσαμε τα μουσικά όργανα του φίλου μου από τον τοίχο (ω, ναι στο σαλόνι μας εκτός των άλλων έχουμε και δύο μπάσα, μία κιθάρα, μία ηλεκτρονική drums και ένα τουμπερλέκι - μόνο το πιάνο μας λείπει και κάνουμε συναυλία άμα λάχει!!) και το παίζαμε ροκ σταρ, με ανάλογο ύφος και φυσικά μετά κουνήματος του κεφαλιού και των μαλλιών, αλά heavy metal συγκροτήματος! Ούτε παιδάκια του νηπιαγωγείου να είμασταν! </span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Ακόμη γελάω! Βέβαια </span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">από στιγμή σε στιγμή περιμένω να στείλει την αστυνομία κάποιος αγανακτισμένος γείτονας ή το χαρτί της έξωσης κάτω από την πόρτα!<br /><br />Μόλις συνειδητοποίησα ότι άλλο ξεκίνησα να γράφω και άλλα έγραψα..κλασικά!! Έλεγα λοιπόν, ότι αποφάσισα φέτος να κάνω ένα λίγο διαφορετικό ρεβεγιόν.. Δεν θα βγω έξω σε κάποιο μαγαζί να γίνω άλλη μία φορά σαρδέλα παστή, δεν θα πήξω στην κίνηση, ούτε θα παίξω χαρτιά! Θα πάω για σκι! :)))<br />Eπιτέλους εδέησε να χιονίσει και θα θα περάσω την παραμονή και την Πρωτοχρονιά μου σε χιονοδρομικό κέντρο κάνοντας όοοοοολη μέρα σκι! Από το καλοκαίρι περιμένω και εγώ και τα πεδιλάκια μου, οι μπότες μου, τα (ροζ) σκουφάκια μου και όλα τα παρελκόμενα να χιονίσει! Οπότε μιας και όλοι θα ξενυχτήσουν την παραμονή και θα κοιμούνται μέχρι το μεσημέρι της επόμενης η μικρή ροζ μπουμπού θα κατεβαίνει πίστες όλο χαμόγελα! Δεν συγκρίνεται με τίποτα αυτή η αίσθηση, αυτή η ομορφιά των χιονισμένων βουνών.. Σε πιάνει δέος! Και στο τέλος της ημέρας, απλά κάθεσαι μέσα σε ένα κουκλίστικο σαλέ, πίνοντας καφέ και ζεστή σοκολάτα, κουρασμένος, αλλά γεμάτος όμορφες εικόνες! Ανυπομονώωωωω!!<br /><br />Εύχομαι σε όλους καλή χρονιά, και να είναι το 2009 γεμάτο υγεία, χαμόγελα και ροζ συννεφάκια! Να περάσετε πολύ πολύ όμορφα, μαζί με τους αγαπημένους σας ανθρώπους, να χαλαρώσετε, να διασκεδάσετε και πάνω απ 'όλα να χαμογελάσετε! Διότι τελευταία παρατηρώ όλο και περισσότερα σκυθρωπά και αγέλαστα πρόσωπα! Ξέρω πως υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, δεν ζω στον κόσμο μου - και ας δείχνω το αντίθετο, όμως ένα ζεστό χαμόγελο και λίγη θετική ενέργεια είναι μία καλή αρχή για να γίνουν όλα ομορφότερα!<br /><br />Να είστε όλοι καλά... I will be hitting the slopes!!!:))))))<br /><br /><br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-8645228017400851649?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com72tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-68031700965472136392008-12-20T04:34:00.005+02:002008-12-21T18:11:28.921+02:00<span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Χθες βράδυ έπεσα για ύπνο αρκετά αργά... για άλλη μία μέρα.. Αυτό που μου συμβαίνει δε μπορώ να το εξηγήσω, μα ούτε μία μέρα να μην μπορώ να κοιμηθώ όπως ο φυσιολογικός κόσμος... Αν δεν πάει τέσσερις δεν κλείνει το μάτι.</span>.<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Σήμερα όμως έπρεπε να σηκωθώ αρκετά νωρίς.. Χτυπούσε το ξυπνητήρι σαν δαιμονισμένο και μου έσπασε το νευρικό σύστημα...Και ήθελα να το σπάσω..Έχω σπάσει αρκετά ξυπνητήρια στο παρελθόν..Πάντα κατέληγαν στον απέναντι τοίχο.. Το πιο απίστευτο σκηνικό είχε συμβεί όταν σπούδαζα.. Μία φίλη μου, είχε τη φαεινή ιδέα να μου χαρίσει ένα ξυπνητήρι παπαγάλο, που κάθε μέρα στην προκαθορισμένη ώρα έλεγε: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204);">Wake up, wake uuuuuuup, Good Morning </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">με μία στριγγλιστή αγριοφωνάρα.. Τι Good Morning να έχω μετά από αυτό χρυσό μου?? Τελικά μία ωραία μέρα κατέληξε και αυτό στον απέναντι τοίχο, αλλά δεν σταμάτησε...Συνέχιζε να λέει </span></span></span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);"><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204);">Wake up, wake uuuuuuup, Good Morning, </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">αλλά με delay, πως ακούγονταν οι κασέτες όταν τις μασούσε το κασετόφωνο?? Έτσι ακριβώς!! Ακόμη γελάω με αυτό!</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Τι έλεγα?? (Πάλι εκτός θέματος βγήκα, πολύ κακό ελάττωμα οι αναλαμπές μου!) Για το σημερινό ξύπνημα.. Το ξυπνητήρι χτυπούσε, πάω να το κλείσω και ...Αοοοοουτς! Είχα πιαστεί.. Σηκώνομαι όπως - όπως μιας και σερνόμουν ούτως ή άλλως από το ξενύχτι..και συνειδητοποιώ ότι έχει πιαστεί όλη η πλάτη μου και πονάω απίστευτα! Καλωσήρθες ψύξη! Αυτό μου έλειπε.. Μπαίνω στο ντουζ μήπως συνέλθω με ένα καυτό μπανάκι..αλλά μπααα, μάλλον δεν ήταν γραφτό.. Όχι μόνο δεν είχε καυτό νερό, αλλά ήταν πιο κρύο και από τα νερά της Πάργας τον Αύγουστο!Μπρρρρ...</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Αλλάζω τροπάρι, ας πάω να φτιάξω ένα φυσικό χυμό πορτοκάλι, μήπως και με τονώσει λιγάκι, μιας και με περίμενε μία πολύωρη συνάντηση, μην κοιμηθώ στην καρέκλα (tres sic)..</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Kαι να ' μαι στην κουζίνα..Διαλέγω τρία ζουμερά πορτοκάλια και ξανά Αουυυτς... Κόβω το χέρι μου.. Τι τον θέλεις κυριούλα μου τον φυσικό χυμό αφού κοιμάσαι όρθια.. Ευτυχώς το κόψιμο, αν και μεγαλούτσικο δεν ήταν βαθύ, οπότε σταμάτησε το αίμα αμέσως...</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Δεν είναι η μέρα μου σήμερα, ξανασκέφτομαι, και πάω να ετοιμαστώ για να φύγω.. και άντε πάλι ΑΟΥΤΣ! Κάποιος είχε την καταπληκτική ιδέα να παρατήσει το μικρό σκαμπώ (που η θέση του είναι δίπλα από το τζάκι!) μπροστά στην πόρτα της κουζίνας! Και πάρτην κάτω την κυρία! Οκ, σήμερα κατάλαβα πως νιώθει ο Σκουντούφλης!!</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Αλλά επειδή όπως έχω ξαναπεί είμαι πολύ θετικός άνθρωπος, δεν νευρίασα, ούτε έκανα μούτρα στο σκαμπώ, ούτε στο πολυαγαπημένο μου χρυσόψαρο που το άφησε εκεί, αλλά έβαλα τα γέλια - εκεί φαρδιά πλατιά στο πάτωμα!!</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Πως να κρατήσεις μούτρα σε ένα τόοοοσο σούπερ χρυσόψαρο, που έφερε και τον Άγιο Βασίλη με τους Καλικάτζαρους κάποιες μέρες νωρίτερα στο σπίτι... Διότι προχθές μετά το φαγητό και ενώ πήγαινα από την κουζίνα στο σαλόνι μου λέει: </span><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204);">Κάποιος έφερε κάτι για σένα, κάτω από το δέντρο είναι!!!<br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Κοιτάζω στο δέντρο και βλέπω ένα τεραστίων διαστάσεων πακέτο...Το ανοίγω και παθαίνω ΣΟΚ!! Ένα καινούριο laptop, που ήθελα τόοοοοσο πολύ, ενα ΡΟΖ - ΡΟΖ - ΡΟΖ vaio!! E, καλά δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά μου, χοροπηδούσα σαν πεντάχρονο παιδάκι... (Χμ, όχι ότι απέχω και πολύ από αυτή την ηλικία!)..Έχω ξετρελαθεί!! Είναι τόοοοσο τέλειο και τόσο ΡΟΖ!</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Α, ξέχασα..! Ξε - αναδρόμιασε ο Ερμής και όλο του το σόι και κατάφερα τελικά χθες να πάω στην παράσταση της Δήμητρας Παπαδοπούλου, στο θέατρο Κιβωτός! Ξετρελάθηκα, μου άρεσε πάρα πολύ και γέλασα απίστευτα! Σε επόμενο ποστ θα σας γράψω αναλυτικά τις εντυπώσεις μου!</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Πάλι ό, τι να ' ναι βγήκε η ανάρτηση.. Μήπως πρέπει να το κοιτάξω αυτό??</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!</span><span style="font-style: italic;"><br /></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-6803170096547213639?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com75tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-1536909179286261072008-12-15T17:58:00.008+02:002008-12-21T18:18:02.423+02:00<a style="color: rgb(204, 51, 204);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_ZDAqV1I/AAAAAAAAAD8/IMfZ0r1p6Gw/s1600-h/Ermis_Ad_2159.jpg"></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(204, 51, 204);" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:2011368954; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:1289020236 1572771596 67633155 67633157 67633153 67633155 67633157 67633153 67633155 67633157;} @list l0:level1 {mso-level-start-at:0; mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:-; mso-level-tab-stop:36.0pt; mso-level-number-position:left; text-indent:-18.0pt; font-family:Tahoma; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} ol {margin-bottom:0cm;} ul {margin-bottom:0cm;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Μια φορά και ένα καιρό ήμουν μία ροζ πιτσιρίκα, ξανθιά με κοτσίδια.. Η μικρή μπουμπού - όπως με φώναζε η μαμά μου (ακόμη έτσι με φωνάζει). Όπως και πολλοί στενοί μου φίλοι (Ακόμη θυμάμαι το σκηνικό όπου έχω πάει σε ένα καφέ να συναντήσω την παρέα μου, ως γνωστό στραβάδι δεν μπορώ να εντοπίσω που κάθονται και ξαφνικά ακούω μία αγριοφωνάρα...<i style="">ΜΠΟΥΜΠΟΥΥΥΥ!!</i> Ήταν η κολλητή μου, που είχε τη φαεινή ιδέα να με αποκαλέσει με το υποκοριστικό μου σε ένα ασφυκτικά γεμάτο </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">caf</span><span style="font-family:Tahoma;">é.. Φυσικά μαζί με μένα, γύρισε και όλο το μαγαζί, το οποίο αντί να αντικρύσει μία πιτσιρίκα, είδε μια ολόκληρη γαιδούρα, δύο μέτρα.. Φυσικά όλοι γελούσαν!! Ε, αφού προσέφερα στην τέρψη του κοινωνικού συνόλου, είπα να μην νευριάσω!! <o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Τι έλεγα.. (πως καταφέρνω πάαααντα και βγαίνω εκτός θέματος!) <br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Α ναι, ότι ήμουν μία ροζ πιτσιρίκα..η οποία είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό.. Ενώ ο φυσιολογικός κόσμος εκνευρίζεται με τις διαφημίσεις και κάνει </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">zapping</span><span style="font-family:Tahoma;"> για να βρει κάποιο άλλο πρόγραμμα, εγώ έκανα </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">zapping</span><span style="font-family:Tahoma;"> για να βρω διαφημίσεις... Η μαμά μου έβρισκε την ησυχία της κάθε φορά που παρακολουθούσα με θρησκευτική σχεδόν ευλάβεια τα διαφημιστικά σποτ.. Και όταν τελείωναν άρχισα τις σκανταλιές μέχρι το επόμενο διάλειμμα για διαφημίσεις... Αργότερα που μπήκαν στο προσκήνιο και τα ιδιωτικά κανάλια, ήταν η καλύτερη μου.. Διαφημίσεις – διαφημίσεις – διαφημίσεις..!<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Έτσι μεγάλωσα, τελείωσα το λύκειο, έδωσα πανελλήνιες και φυσικά επέλεξα να ασχοληθώ με το </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">marketing</span><span style="font-family:Tahoma;"> και τη διαφήμιση!<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Είχα την τύχη να δουλέψω για αρκετά χρόνια σε μία από τις μεγάλες διαφημιστικές εταιρίες ως </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">account</span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">manager</span><span style="font-family:Tahoma;">.. Έμαθα πολλά, γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους και συνεργάστηκα με πολύ ταλαντούχους </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">Art</span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">Director</span><span style="font-family:Tahoma;"> και </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">Copywriters</span><span style="font-family:Tahoma;">. </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">E</span><span style="font-family:Tahoma;">ίδα πως γεννιέται ένα σποτ, από μία ιδέα, πως μεγαλώνει και τελικά γίνεται αυτή η διαφημισοχώρα που βλεπουμε στις τηλεοράσεις μας...<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Όλα καλά ως εδώ.. Όμως τελικά δεν ήταν αυτό που περίμενα, η απομυθοποίηση του λαμπερού χώρου της διαφήμισης δεν άργησε να έρθει...<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Γιατί όταν είσαι </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">account</span><span style="font-family:Tahoma;"> παλεύεις μεταξύ του δημιουργικού και του πελάτη...<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Και μεταξύ μας οι δημιουργικοί είχαν δίκιο... Αυτό το moto - ο,τι - θέλει - ο - Πελάτης- με απογοήτευσε.. Είδα δουλειές που θα άξιζαν βραβεία να κατακερματίζονται και να τσιρκοποιούνται (δική μου λέξη - οι κειμενογράφοι σκίστε τα πτυχία σας)<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Η καθημερινότητα έπαψε να είναι δημιουργική, υπήρχε τρελό άγχος, νεύρα, γκρίνιες, απίστευτα </span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">deadlines</span><span style="font-family:Tahoma;">, ξενύχτια στο γραφείο και μηδαμινή προσωπική ζωή... <o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Οι πλειοψηφία των πελατών δεν έχει ιδέα πως δουλεύει μία διαφημιστική εταιρία.. Δεν γνωρίζουν τις διαδικασίες... Δεν φταίνε μόνο εκείνοι γι ‘ αυτό, θα έπρεπε να υπάρχει μία παράλληλη εκπαίδευση και από τις δύο πλευρές για να μπορούν να δουλέψουν αρμονικά και να βγουν στον αέρα σωστές δουλειές και όχι κάτι «τσίρκα» που βλέπω καθημερινά και μου σηκώνεται η τρίχα! Οπότε οι πελάτες μην γνωρίζοντας τη διαδικασία συνήθως απαιτούσαν</span><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;">:<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><!--[if !supportLists]--><span style="font-family:Tahoma;"><span style=""> -<span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:&quot;;font-size:7;" > </span></span></span><!--[endif]--><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >Θέλω ένα τρίπτυχο και το θέλω χθες (Καημένε μου, για να στηθεί ένα – έστω και απλό – έντυπο θέλει Α. Ένα σωστό και πλήρες </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">brief</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >Β. Την ιδέα Γ. Το δημιουργικό Δ. Το </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">copy</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >μπλα...μπλα δηλαδή μια μεγάλη διαδικασία...και το χθες μας τελείωσε, κυριούλη μου!) <br />- Μεγάλωσε μου το λογότυπο στην καταχώριση (Αναρωτιέμαι, γιατί δεν κάνουμε μία καταχώριση ΜΟΝΟ με το λογότυπο?? Ήμαρτον!) <br />- Δεν μου αρέσει η γραμματοσειρά (Αλί, αλί και τρισαλί! Για να την χρησιμοποίησε ο </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">Art</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >κάτι παραπάνω ξέρει, δεν ξύπνησε ένα πρωί και είπε <i style="">αυτή τη γραμματοσειρά θα χρησιμοποιήσω</i>!) <br />- Να μεγαλώσει το κείμενο (Να έχει και λαμπιόνια κιόλας? Να αναβοσβήνει μήπως?? Τι άκουγα Θεέ μου η ταλαίπωρη!) <br />- Είναι πολύ ακριβό (Χμ, μάλιστα – περάστε στις εκπτώσεις!) <br />- Και γιατί να βγάλουμε δοκίμιο και να μην τυπωθεί κατευθείαν? (γιατί τσιφουτάκο μου, αν δεν δεις την απεικόνιση του αρχείου στο δοκίμιο, μπορεί και να τυπωθεί αλλα ντάλα της Παρασκευής το γάλα! Γκέγκε?) <br />- Δεν μου αρέσει το slide, βάλτε άλλο (Έτσι απλά χωρίς καμία διευκρίνηση, εγώ γουστάρω να βάλω το μπαμπούλα και την παρέα του, πως σου φαίνεται?? <br />- Τόσο μεγάλο κόστος??Ααααα, χρησιμοποιήστε royalty free.. (Γκουχ,γκουχ! Και άμα δεις το ίδιο </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">slide</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:Tahoma;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204);">σε ανταγωνιστή σου τι θα πεις μετά?)</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><!--[if !supportLists]--><span style="font-family:Tahoma;"><span style=""> -<span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:&quot;;font-size:7;" > </span></span></span><!--[endif]--><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >Μου ζήτησαν από το τάδε περιοδικό την καταχώριση σε διάσταση<span style=""> </span>τάδε ξαφριμένη (ΝΑΙ, ναι το άκουσα και αυτό! Μα ξαφρισμένη!! Κρίμα και εγώ που νόμιζα ότι μόνο το μοσχαράκι ξαφρίζουν!!)</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt; color: rgb(204, 51, 204);"> <br /></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 36pt; text-indent: -18pt; color: rgb(204, 51, 204);"> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:Tahoma;">Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά κρίμα που αυτό είναι ο κανόνας, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον και βάσει των δικών μου εμπειριών..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:Tahoma;">Και για να σταματήσω την γκρίνια, παρόλο που έχω φύγει πλέον από αυτόν τον τομέα, ακόμη χαζεύω διαφημίσεις και χαίρομαι όταν βλέπω πολύ καλές δουλειές..! Χαίρομαι ακόμη περισσότερο όταν αυτές οι δουλειές βγαίνουν από παλιούς και καλούς συνεργάτες, εξαιρετικά ταλαντούχους.. Διότι η διαφήμιση είναι ένα χωριό.. και οι μετακινήσεις σε διαφημιστικές εταιρίες συχνό φαινόμενο!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >Έτσι λοιπόν δείτε άλλη μία φορά την εξαιρετική κατ’ εμέ διαφήμιση της </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">Aegean</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >, που σάρωσε στα βραβεία </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">Ermis</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">φέτος, δια χειρός του Μάνου Μ., ενός πραγματικά εξαιρετικού κειμενογράφου, που είχα την τύχη να δουλέψω μαζί του στο παρελθόν</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">!</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 18pt; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span lang="EN-GB" style="font-family:Tahoma;"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/x_zsaJT45-E&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/x_zsaJT45-E&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></span><span style="font-family:Tahoma;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/x_zsaJT45-E&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/x_zsaJT45-E&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"> <br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"> <br /></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Δείτε επίσης μια σειρά τριών έργων με τίτλο "Stoned" που κέρδισε χρυσό Ερμή πέρσι.<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" >Αφορούσε την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και η ιδέα, αλλά και η υλοποίηση ήταν του Μάνου Λ. (λέτε να το έχει το όνομα?) ενός απίστευτου καλλιτέχνη, ο οποίος είναι </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">Art</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US">Director</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-family:Tahoma;" lang="EN-US"> </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">και παλιός συνάδελφος</span>!</span><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_ae34JyI/AAAAAAAAAEM/40ettTTv8Fw/s1600-h/Ermis_Ad_2159_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_ae34JyI/AAAAAAAAAEM/40ettTTv8Fw/s320/Ermis_Ad_2159_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280047706079242018" border="0" /></a></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_Z1SFPXI/AAAAAAAAAEE/1nIUkp6pZuw/s1600-h/Ermis_Ad_2159_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_Z1SFPXI/AAAAAAAAAEE/1nIUkp6pZuw/s320/Ermis_Ad_2159_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280047694914862450" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_ZDAqV1I/AAAAAAAAAD8/IMfZ0r1p6Gw/s1600-h/Ermis_Ad_2159.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SUZ_ZDAqV1I/AAAAAAAAAD8/IMfZ0r1p6Gw/s320/Ermis_Ad_2159.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280047681420023634" border="0" /></a> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><o:p></o:p></span></p><p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> <br /></o:p></span></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(153, 51, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Υπήρχαν όμως και καλές στιγμές.. Καλό κλίμα με τους συναδέλφους, γέλια, πειράγματα.. Η αλήθεια είναι πως μου έλειψαν κάποιες φατσούλες.. Και για να μην φανώ αχάριστη, έχω να πω πως πραγματικά αποκόμισα πολλά..σε όλους τους τομείς..<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Αλλά ρε παιδιά ευχαριστώ δεν θα πάρω!! Προτιμώ να γυρίζω στο σπιτάκι μου νωρίς, να αράζω στο τζάκι, να μαγειρεύω που τόοοοσο γουστάρω, να βλέπω τους φίλους μου, να προλαβαίνω να ψωνίσω, να πηγαίνω θέατρο και άλλα τόοοοοσα πολλά!<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Και τώρα που είπα θέατρο...Ακόμη δεν αξιώθηκα να πάω στην παράσταση της Δήμητρας Παπαδοπούλου.. Κάθε μέρα το κανονίζω και όλο και κάτι τυχαίνει και τελικά δεν τα καταφέρνω.. Μήπως να το δω ως σημάδι?? Μήπως με έχει πιάσει γκαντεμίαση? Μήπως είναι ανάδρομος πάλι ο Ερμής? Μήπως δεν γουστάρει η Δήμητρα να πάω στην παράσταση της?? Μήπως έχω πολύ φαντασία?? Ή μήπως φταίει η έλλειψη σοκολάτας? (Αχ, να είχα ένα τσουρεκάκι από τον Τερκενλή..!!)<o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;">Τελικά, άλλη μία φορά συνειδητοποιώ πως ό,τι θυμάμαι, χαίρομαι!!</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-family:Tahoma;"><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Καλή εβδομάδα σε όλους!!!</span><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-153690917928626107?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com69tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-51301417430996923162008-12-05T22:47:00.009+02:002008-12-14T06:38:30.431+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;" ><span style="font-size:100%;">Παρασκευή βραδάκι σήμερα και υπό Κ.Σ. (κανονικές συνθήκες) τώρα θα ήμουν στο θέατρο και θα χαχάνιζα με τις ατάκες της θεάς Δήμητρας Παπαδοπούλου.. Αλλά φαίνεται οι πλανήτες μου δεν με γουστάρουν και πολύ, αναδρόμιασε (πως λέμε περιδρόμιασε?? - εδώ η Λίτσα Πατέρα σκίζει όλα τα πτυχία της!!!) ο Ερμής, ο Δίας και οι λοιποί και είμαι σπίτι με ολίγα νευράκια, αλλά μου πέρασαν γρήγορα, καθότι περιδρόμιασα ένα ωραιότατο καταΐφι με παγωτό - ΑΠΙΘΑΝΟ!<br />Τι έλεγα? Α, ναι για την Δήμητρα Παπαδοπούλου! Πολύ την πάω αυτή την κυριούλα.. Την παρακολουθώ χρόνια στην τηλεόραση και στο θέατρο..<br />Στους <span style="font-style: italic;">Απαράδεκτους </span>έδινε ρέστα.. Στο <span style="font-style: italic;">Σ' αγαπώ - Μ ' αγαπάς</span> απίστευτη! Τελευταίως ακούω στο ραδιόφωνο μία διαφήμιση με αξεσουάρ.. Πρωταγωνιστές Παπαδοπούλου - Αθερίδης! Κλασικά στην κοσμάρα της.. Έχει πάει να του ψωνίσει δώρο για τα γενέθλια του.. Τελικά, σηκώνει όλο το μαγαζί για πάρτη της..<br />Και ακολουθεί ο εξής διάλογος: (κάπως έτσι, διότι δεν τον θυμάμαι αυτολεξί)<br /><br />Δήμητρα: Αγάπη μου σου αγόρασα αυτό το κασκόλ, τον σκούφο και τα γάντια..Αχχ τι κούκλος που είσαι πολύ σου πάνε..<br />Θοδωρής: Ναι, ναι!<br />Δήμητρα: Και για μένα πήρα τρία φουλάρια, έξι τσάντες, τέσσερα ζευγάρια παπούτσια, δυο κασκόλ....Αχ, το ωραία πράγματα που έχει εδώ.<br />Θοδωρής: Καλά ρε Δήμητρα τι τα θέλεις όλα αυτά?<br />Δήμητρα: Θέλω να είμαι όμορφη, θέλω να σου αρέσω, Θοδωρή μου σαν σήμερα γεννήθηκες..<br />Θοδωρής: Nαι, αλλά εγώ γεννήθηκα, όχι εσύ<br />Δήμητρα: (Στην κοσμάρα της τραγουδάει μόνη της) Σήμερα γιορτάζει όληηηη η γη<br /><br />Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου αρέσει πολύ αυτή η διαφήμιση.. Πολύ έξυπνο copy, πολύ φρέσκο, αστείο.. Και φυσικά άψογη επιλογή εκφωνητών!<br />Αχ, παλιά μου τέχνη κόσκινο!! (ΣΟΚ! Τι έγινε ρε παιδιά μου έλειψε η ενασχόληση στο advertising?? Για να σκεφτώ.. Memories mode on...Δεκατετράωρα κάθε μέρα, άγχος, πίεση, νεύρα, εκνευρισμός, deadlines, το θέλω χθες - όχι σήμερα, παράλογες απαιτήσεις...Nα μου ΛΕΙΠΕΙ το βύσσινο! Memories mode off! Mία κρισούλα ήταν και πέρασε..!Καμιά φορά χαζεύω διαφημίσεις και προσπαθώ να μαντέψω ποιος έχει γράψει το σενάριο, πως γεννήθηκε η ιδέα.. Αν είσαι καιρό σε αυτόν τον τομέα, λίγο - πολύ ξέρεις ποιους πελάτες χειρίζεται η εκάστοτε διαφημιστική όπως και το ύφος της κάθε εταιρίας και των κειμενογράφων της!<br />Τελοσπάντων, ελπίζω από βδομάδα να πάω να δω την παράσταση...<br /><br />Α, ξέχασα!! Στόλισα δεντράκι χθες.. Όχι το περσινό, διότι είχα πάρει ένα ελατάκι (ψεύτικο φυσικά) τεραστίων διαστάσεων, αλλά δεν είχα υπολογίσει ότι στο λιτό μεν, αλλά μεγάλο δε - σαλόνι μου θα τοποθετούσαμε τόσα έπιπλα και παρελκόμενα (την Άρτα και τα Γιάννενα δηλαδή!) που τελικά δεν θα χωρούσε με τίποτα φέτος..<br />Έτσι σκέφτηκα μία πατέντα, έψαξα πολύ και βρήκα το ιδανικό δέντρο για το σαλόνι! Το στόλισα πολύ λιτά με χρυσές και κόκκινες μπάλες και αστέρια.. Έβαλα και λαμπάκια - στόλισα και ένα καθρέπτη και το σύνθετο..Άναψα τα λαμπάκια, έσβησα τα φώτα και έπαθα ΣΟΚ! Το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο.. Ουτε που φανταζόμουν πόσο όμορφο θα γινόταν! Εβγαλα και φωτό με το κινητό και χάρηκα! Και τώρα ετοιμαζόμουν να την ανεβάσω - αλλά φευ!<br />Πριν κάποιο καιρό έκανα αναβάθμιση στο λαπτοπ και ο κολλητός - ΙΤ μου ξέχασε να μου περάσει το πρόγραμμα που περνάω φωτό από το κινητό μου στο λαπτοπ! Κλαψ! Δεν πειράζει, θα την ανεβάσω όταν εδεήσω να περάσω το προγραμματάκι!!<br />Καλές γιορτές και καλά στολίσματα σε όλους! (Καλά ότι θα με χτυπούσε το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα δεν το περίμενα - μέχρι πέρσι ήμουν ούτε κρύο - ούτε ζέστη!) Τελικά ότι θυμάμαι - χαίρομαι!!ΜΚΠΣ και απάλευτη που θα έλεγε και η φίλη μου - sis Ειρήνη!<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-5130141743099692316?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-33067873729486037682008-12-02T14:04:00.014+02:002008-12-14T06:56:48.709+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUwj8kGUpI/AAAAAAAAACA/5svfz3gsHpY/s1600-h/vovousasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUwj8kGUpI/AAAAAAAAACA/5svfz3gsHpY/s320/vovousasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275175932645495442" border="0" /></a><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;font-size:100%;" ><br /><br />Μπήκε ο Δεκέμβριος και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Καλό μήνα σε όλους και καλές γιορτές να έχουμε..<br />Κάποιοι θα αναρωτιούνται..<span style="font-style: italic;">Μα καλά πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι αυτή η κουλή που μέσα στο χειμώνα αναρτά κείμενα και φωτογραφίες από το καλοκαίρι?</span><br />Είμαι λίγο στον κόσμο μου, η αλήθεια είναι.. Όμως μιας και τακτοποιώ το τεραστίων διαστάσεων φωτογραφικό υλικό μου, ταξιδεύω πίσω στο καλοκαιράκι και είπα να σας πάρω μαζί μου σε αυτό το ταξίδι...<br />Όπως έχω ξαναπεί δεν είμαι και πολύ φαν των συμβατικών διακοπών.. Για τη μάζα καλοκαίρι = θάλασσα και μπανάκια, για μένα όχι απαραίτητα..<br />Έτσι λοιπόν το καλοκαίρι που μας πέρασε είπα να επισκεπτώ το Ανατολικό Ζαγόρι και συγκεκριμένα ένα χωριό της Βάλια Κάλντα, τη Βωβούσα...<br />Πανέμορφο χωριό, το οποίο διασχίζεται από ένα ποταμάκι με</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;font-size:100%;" > ένα πανέμορφο πέτρινο τοξοτό γεφύρι! Στο ποτάμι</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;font-size:100%;" > μπορείς να κολυμπήσεις αν αντέχεις το κρύο νερό.. Διότι μπορεί να πήγα Αύγουστο - όμως το βραδάκι είχε 16 βαθμούς (ενώ όλη η χώρα είχε 40 βαθμούς και άνω) και χρειαζόζουν οπωσδήποτε ζακετούλα για να κάνεις βόλτα..<br />Το χωριό πολύ μικρό, με ελάχιστους μόνιμους κάτοικους, ένα ταβερνάκι και ένα καφενείο.. Τα απαραίτητα δηλαδή..Η πρώτη ευχάριστη ανακάλυψη μου ήταν ότι το κινητό μου δεν είχε σήμα!! Απέραντη ευτυχία!!<br />Όμως τιποτα δεν συγκρίνεται με το πρωινό καφεδάκι στη βεράντα, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση.. Πολύ πράσινο, πολλά δέντρα, όλα στο πολύ..!<br />Την επόμενη μέρα, τα παιδιά που είχαμε πάει μαζί για τετραήμερο με ενημέρωσαν ότι η σημερινή μέρα περιελάμβανε βόλτα στη Βάλια Κάλντα, πεζοπορία και μπάνιο σε ένα εκπληκτικό σημείο.. Φόρεσα τα αθλητικά μου παπούτσια και ήμουν πανέτοιμη...<br />Καμιά περιγραφή όμως δεν ήταν αρκετή, μπροστά σε αυτό που αντίκρυσα...Πανέμορφη φύση, πανύψηλα δέντρα, με ολόισιους κορμούς που έφταναν και τα 30 μέτρα.. Κοιτούσα σαστισμένη και εκστασιασμένη.. Τέτοιο θέαμα δεν είχα ξαναδεί..Μετά από δύο ώρες φτάσαμε στο σημείο που θα κάναμε μπάνιο, έπρεπε να περάσουμε πρώτα όμως από το ποτάμι, που σε αυτό το σημείο έφτανε περίπου στη μέση της γάμπας... Έκανα δυο βήματα, εβαλα τα πόδια μου στο νερό και ΣΟΚ..Το νερό ήταν καταπαγωμένο.. Το θέαμα όμως που αντίκρυσα με έκανε να προχωρήσω.. Στο σημείο που ονομάζεται αρκουδόρεμα, υπάρχει ένας μικρός καταρράκτης ο οποίος πέφτει με ορμή και σχηματίζει μία φυσική πισινούλα...Απίστευτη ομορφιά...<br />Φτάσαμε και καθίσαμε στα βράχια.. Οι υπόλοιποι με παρότρυναν να μπω στο νερό.. Η μικρή μου βαπτηστήρα που ήταν μαζί μας (έκανε 2 ωρες πεζοπορία το θηρίο, χωρίς να πει κουβέντα - γιατί ήθελε να είναι με τη νονά, αρνούνταν πεισματικά να μείνει πίσω στο σπίτι με τη μαμά της), μόλις έβαλε το ποδαράκι της στο νερό άρχισε να τσιρίζει ...<span style="font-style: italic;">Μπρρλλλ, κλύυυυο</span>...αλλά μετά της άρεσε και έκανε βουτιά και φυσικά επακολούθησε πιτσίλισμα με νερό προς εμένα και γελάκια..<br />Βούτηξα, και κόντεψα να πάθω 30 ανακοπές μαζί, αλλά ήταν υπέροχα.. Όταν συνήθιζες τη θερμοκρασία, δεν μπορούσες - δεν σου έκανε καρδιά να βγεις από το κρυστάλλινο νερό.. έμεινα πολύ ώρα μέσα εκεί δίπλα στον καταρράκτη...<br />Λίγο πριν αρχίζει να βραδιάζει, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.. Κουρασμένοι αλλά γεμάτοι όμορφες εικόνες, ήχους και χρώματα!<br />Όσοι δεν έχετε πάει, σας το συστήνω ανεπιφύλακτα!<br /><br />Δείτε και μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες...<br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Πέτρινο τοξοτό γεφύρι πάνω από<br />το ποτάμι στη Βωβούσα<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4ynpWbI/AAAAAAAAACg/b1difa_jjLk/s1600-h/gefyrivovousasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4ynpWbI/AAAAAAAAACg/b1difa_jjLk/s320/gefyrivovousasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275177390264900018" border="0" /></a><br />Σκατζοχοιράκος πάνω στο γεφύρι<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4lOJ7SI/AAAAAAAAACY/1yZebHtXFs4/s1600-h/skatzoxoirossmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4lOJ7SI/AAAAAAAAACY/1yZebHtXFs4/s320/skatzoxoirossmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275177386668322082" border="0" /></a><br />Παράθυρο στο χωριό<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4h7Da_I/AAAAAAAAACQ/9SNpYg2XRA8/s1600-h/vovousanaossmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4h7Da_I/AAAAAAAAACQ/9SNpYg2XRA8/s320/vovousanaossmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275177385782897650" border="0" /></a><br />Βόλτα στο χωριό<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4V5bTJI/AAAAAAAAACI/tWG_qa3EpHE/s1600-h/xwriosmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUx4V5bTJI/AAAAAAAAACI/tWG_qa3EpHE/s320/xwriosmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275177382554848402" border="0" /></a><br />Μεταλλική γέφυρα που περνά<br />πάνω από το ποτάμι<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUzcXULP4I/AAAAAAAAADY/mSOvX-X8b74/s1600-h/metallikifefyrasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUzcXULP4I/AAAAAAAAADY/mSOvX-X8b74/s320/metallikifefyrasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275179100922396546" border="0" /></a></span><span style="text-decoration: underline;font-size:100%;" ><br />Μονοπάτι στη Βάλια Κάλντα<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3-xvAeI/AAAAAAAAADI/k4Y-eHJpU0M/s1600-h/forestsmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3-xvAeI/AAAAAAAAADI/k4Y-eHJpU0M/s320/forestsmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178475860197858" border="0" /></a><br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Πανύψηλα δέντρα<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3TZFBnI/AAAAAAAAAC4/fHILoNaHkKo/s1600-h/valiakalntasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3TZFBnI/AAAAAAAAAC4/fHILoNaHkKo/s320/valiakalntasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178464214058610" border="0" /></a><br />Απέραντη φύση<br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3CcE-SI/AAAAAAAAACw/dzxjmjweFzk/s1600-h/treeslarge.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3CcE-SI/AAAAAAAAACw/dzxjmjweFzk/s320/treeslarge.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178459663235362" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Μονοπάτι ανάμεσα στα δέντρα<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 51, 153);font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy2vadAcI/AAAAAAAAACo/4fMHg_8Yntw/s1600-h/treessmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy2vadAcI/AAAAAAAAACo/4fMHg_8Yntw/s320/treessmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178454556148162" border="0" /></a><br />Φυσικές λιμνούλες<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3mCCziI/AAAAAAAAADA/BNPP4KIKac8/s1600-h/deltapotamousmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUy3mCCziI/AAAAAAAAADA/BNPP4KIKac8/s320/deltapotamousmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178469217717794" border="0" /></a><br />Μικρός καταράκτης και φυσική πισινούλα<br />για κρύο μπανάκι<br /></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUzIC0Q2xI/AAAAAAAAADQ/kcrH_iRCU-Q/s1600-h/kataraktissmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/STUzIC0Q2xI/AAAAAAAAADQ/kcrH_iRCU-Q/s320/kataraktissmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275178751822453522" border="0" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-3306787372948603768?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-6762458733128512012008-11-25T18:44:00.012+02:002008-12-14T06:58:03.287+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4cqiKHfI/AAAAAAAAAB4/8OrUu-1lN4k/s1600-h/mikropapigkosmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4cqiKHfI/AAAAAAAAAB4/8OrUu-1lN4k/s320/mikropapigkosmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272651328849059314" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;">Σήμερα αφού τελείωσα με όλες τις δουλειές μου, αποφάσισα να φτιάξω λίγο το αρχείο με τις φωτογραφίες μου...Η αλήθεια είναι πως αυτό το αρχείο είναι τεράστιο για δύο λόγους..</span><br /><span style="font-family:verdana;">Α. Τρελαίνομαι για ταξιδάκια (έχω τάσεις φυγής γενικώς!) και προσπαθώ να φεύγω όσο πιο συχνά γίνεται από την Αθήνα, την κίνηση, τις κόρνες κ.τ.λ</span><br /><span style="font-family:verdana;">Β. Έχω μανία με τις φωτογραφίες και είμαι ολημερίς με την φωτογραφική ανά χείρας..</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Βρήκα λοιπόν φωτό από τις καλοκαιρινές διακοπές μου.. Ένα μικρό μέρος των διακοπών μου το πέρασα στο Πάπιγκο (Ζαγοροχώρια).. Σε όσους έλεγα ότι θα πάω εκεί για λίγες μέρες με ξεφώνιζαν κανονικότατα!!</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >Πάαααααπιγκο?? Καλοκαιριάτικα? Και δεν θα κάνεις μπάνια δηλαδήηηηη? Και τι θα κάνεις εκεί πέρα χωρίς club, τρεις και ο κούκος θα είστε!</span><span style="font-family:verdana;"> (Έλεος, υπάρχει κάπου γραμμένο, ότι στο Πάπιγκο, και γενικά στα βουνά πρέπει να πηγαίνουμε μόνο το χειμώνα, μαζί με όλους τους υπόλοιπους και να στοιβαζόμαστε ωσάν τις σαρδέλες σε ένα τόσο δα μέρος??) Άλλωστε ήθελα να χαλαρώσω και να μην βλέπω κόσμο...</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Και πήγα στο Πάπιγκο και ήταν πανέμορφα.. Είχε βέβαια κόσμο, περισσότερο από όσο περίμενα, αλλά την ηρεμία, τη χαλάρωση και τη δροσιά σε εκείνη την αυλή του παραδοσιακού Ξενώνα δεν την σύγκρινα με καμία παραλία, ειδικά μέσα στο Δεκαπενταύγουστο! Ξυπνούσες, έτρωγες το φρεσκότατο πρωινό από τα χεράκια της κυριούλας, κάτω από το άγρυπνο και επιβλητικό βλέμμα του όρους Καμήλα!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Βέβαια η ηρεμία μου δεν κράτησε και πολύ.. Και αυτό γιατί ως Έλληνες είμαστε ανικανοποίητοι και γκρινιάρηδες...Πρώτο βραδάκι στο μικρό Πάπιγκο, κάνουμε βόλτες με το φίλο μου στα πλακόστρωτα σοκάκια με σκοπό να πάμε να φάμε στο ένα και μοναδικό ταβερνάκι που έχει εκεί.. Στο δρόμο συναντάμε ένα ζευγάρι κοντά στα 35.. Μας σταματούν και μας ρωτούν: <span style="font-style: italic;">Παιδιά παίζει κανα clubaki εδώ ή κανά bar να πιούμε ποτό?</span> Κόκκαλο εμείς.. Τους εξηγούμε πως το χωριό είναι μικροσκοπικό και δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.. Και αρχίζουν την γκρίνια τύπου - <span style="font-style: italic;">Πωπω και τι θα κάνουμε τώρα , πωπω βαριόμαστε, μα να μην έχει ούτε ένα club?? </span>(NAI, ρε κυριούλα, έχει εδώ πιο πάνω, είναι το opening του Guzel σήμερα αλλά δεν στο λέω, έτσι για σπάσιμο!!! ΕΛΕΟΣ!!)</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Συνεχίζουμε τη βόλτα και καταλήγουμε στον ξενώνα για φαγητάκι! (Το πιο τέλειο κοκκινιστό μοσχαράκι ever!!!:)) Και ενώ πίνουμε ήρεμα και χαλαρά το κρασάκι μας, βγαίνουν 3 ζευγάρια από τα δωμάτια τους και κάθονται στο διπλανό τραπέζι.. Και ξεκινάει ο όλεθρος.. Η μία από τις κοπέλες γενικώς γκρίνιαζε... </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >Γιώργοοο, Κρυώνωωωω - βαριέμαιιιι - πότε θα φύγουμεεεεε?</span> <span style="font-family:verdana;">(Πως να μην κρυώνεις κοπελιά, στο βουνό ήρθες, που πας με το παρεό???)</span><br /><span style="font-family:verdana;">Ας μην δώσω σημασία, σκέφτομαι..και συνεχίζω να πίνω το κρασάκι μου.. Αλλά όχι η κυριούλα είχε βαλθεί να μου χαλάσει το zen μου! Αρχίζει να χτυπάει το κινητό της κάθε 3 λεπτά.. Αυτή να γκαρίζει σαν κότα...</span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >ΝΑΙΙΙΙ???Έλα Τζελλάκι μουυυυυ, αχ , δεν σε ακούωωω, δεν έχω καλό σήμα εδώωωω...Κωλοχώριιιιι!!</span><br /><span style="font-family:verdana;">(Κωλοχώρι και στα μούτρα σου, κλώσσα, να μην ερχόσουν αν δεν ήθελες..) Τελικά βρίσκει σήμα σε μία γωνίτσα και αρχίζει να λέει φωναχτά τον πόνο της στην κολλητή της</span><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-style: italic;">Αχχ, Τζελλάκι μου, άσε έχω σκυλοβαρεθεί και δεν έχει τίποτα εδώ, ούτε μαγαζιά, ούτε παραλίες..Τιιιιι?? Θα πας στην πρεμιέρα του Γονίδηηη?? Αχχ και εγώ θέλω, γαμώτο, αυτός ο Γιώργος φταίει </span>(βλ. δύσμοιρος γκόμενος)<span style="font-style: italic;"> που με έφερε στα κατσάβραχα καλοκαιριάτικα...Στη Μύκονο έπρεπε να είχαμε πάει, αλλά ήθελε ρομαντισμούς!!</span> (Ούστ ζώο!!) Τελικά ο γκομενος της τα πήρε στο κρανίο, της τα έχωσε κανονικά και αυτή πήγε δήθεν τσαντισμένη στο δωμάτιο της..</span><br /><span style="font-family:verdana;">Πάλι καλά δηλαδή, γιατί μας είχε πάρει τα αυτιά! Στείλαμε και μία κανάτα κρασί στην παρέα κέρασμα! (Στο γκόμενο πήγαινε το κέρασμα, γιατί μας απάλλαξε από την κότα του - με την γαιδουροφωνάρα!)</span><br /><span style="font-family:verdana;">Κατά τ' άλλα οι μέρες στο Πάπιγκο κύλησαν πολύ όμορφα και χαλαρά και γύρισα στας Αθήνας ήρεμη και ανανεωμένη και έτοιμη να συνεχίσω τις διακοπούλες μου σε ήρεμες παραλιούλες αυτή τη φορά!!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">ΥΓ. Άν πάτε ποτέ στο Πάπιγκο, περάστε και μία βόλτα από το Μεγάλο Πάπιγκο..και συγκεκριμένα από το Γλυκοπωλείο.. Έχει τα ωραιότερα γλυκά που 'εχω φάει ποτέ.. (και έχω φάει πολλάαα!) Απίθανο εκμέκ καταΐφι με παγωτό, όλα από τα χεράκια τριών γλυκύτατων κυριών που σε σκλαβώνουν με την ευγένεια και την εξυπηρέτηση τους!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Φωτογραφικές αναμνήσεις</span><br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-family: verdana;">Ο κήπος του ξενώνα<br /></div><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4POpG8JI/AAAAAAAAABw/k6sdgck5c_I/s1600-h/trapezikipossmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4POpG8JI/AAAAAAAAABw/k6sdgck5c_I/s320/trapezikipossmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272651098023719058" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4O8pOMLI/AAAAAAAAABo/P73BOCxSqd8/s1600-h/gardensmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4O8pOMLI/AAAAAAAAABo/P73BOCxSqd8/s320/gardensmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272651093192356018" border="0" /></a>Μία παλιά πόρτα απέναντι από τον ξενώνα..<br />Αυτό το ξεθωριασμένο γαλάζιο σε συνδιασμό<br />με την πέτρα, είναι μαγευτικό..!<br /></div><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4OqjU8_I/AAAAAAAAABg/BE_P9ujdAws/s1600-h/portasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw4OqjU8_I/AAAAAAAAABg/BE_P9ujdAws/s320/portasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272651088335795186" border="0" /></a>Η πλατεία του Μικρού Πάπιγκου<br /></div><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw311IKmbI/AAAAAAAAABY/qvFd7JckWVQ/s1600-h/papigkoplateiasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw311IKmbI/AAAAAAAAABY/qvFd7JckWVQ/s320/papigkoplateiasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272650661677930930" border="0" /></a>Το όρος Καμήλα<br /></div><a style="font-family: verdana;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw3mGs6gFI/AAAAAAAAABQ/N-mxxXNk_tI/s1600-h/kamilasmall.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SZNiTUvLaQY/SSw3mGs6gFI/AAAAAAAAABQ/N-mxxXNk_tI/s320/kamilasmall.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272650391517560914" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-676245873312851201?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-26738035714403656722008-11-24T00:21:00.006+02:002008-11-24T01:04:01.069+02:00<span style="font-family: verdana;font-family:verdana;" >Πριν περίπου δυο τρία χρονάκια βίωνα μια περίεργη κατάσταση...Όλα μου πήγαιναν στραβά και όπως είναι γνωστό ενός κακού, μύρια έπονται... <br />Έτσι λοιπόν αντί να κόψω τις φλέβες μου, να κλαίγομαι, να πρίζω τις φίλες μου και γενικά να είμαι μέσα στην μαύρη θλίψη αποφάσισα να το ρίξω έξω..και να τα σπάω κάθε μέρα, μα ΚΑΘΕ μέρα.. Έτσι από rockού, αποφάσισα να γίνω μπουζουξού (έτσι το λένε??) Έκανα το Posidonio δεύτερο σπίτι μου και τον επιχειρηματία ακόμη πλουσιότερο... Αυτή η περίοδος κράτησε σχεδόν 10 μήνες.. <br />Το καθημερινό μου πρόγραμμα ήταν δουλειά μέχρι τις 9 με 10 το βράδυ, σπίτι, μπάνιο, Posidonio, ξανά σπίτι (στις 6 το πρωί και αφού είχε τελειώσει το πρόγραμμα και μας είχε πει καληνύχτα ο Νικολάκης), μπάνιο, αν προλάβαινα καμιά ώρα ύπνο και ξανά γραφείο..Για δέκα ολόκληρους μήνες.. <br />Και για να σας προλάβω, δεν γούσταρα κανένα γκομενάκι από κει, ούτε έκοβα τις φλέβες μου για το Βέρτη, αλλά ήταν το μόνο πρόγραμμα το οποίο με έκανε να περνάω καλά - παρά τα καψουροτράγουδα του δεύτερου προγράμματος... <br />Είχε γίνει το στέκι μου - ακριβό στέκι - αλλά τι να κάνουμε έτσι την είχα δει τότε! Εννοείται ότι ήξερα ακόμη και τις πέτρες εκεί μέσα..Παρκαδόρους, πορτιέρηδες (γεια σου ρε Αντώνη!), σερβιτόρους, λουλουδούδες, την ορχήστρα (γαμώ τα παιδιά όλοι τους!!!), μέχρι και τις κυριούλες στις τουαλέτες...Δευτέρα και Τρίτη θυμάμαι είχαν ρεπό ήταν για μένα νεκρές μέρες... <br />Εννοείται ότι είχα μάθει όλο το πρόγραμμα απ' έξω ακόμη και τα αστειάκια που συχνά κάνουν on stage.. <br />Ακόμη θυμάμαι το κλείσιμο του πρώτου προγράμματος του Νικολάκη: <br /> <br /><span style="font-style: italic;">Και σε αυτό το σημείο, θα σας αφήσουμε για πολύ λίγο και θα επιστρέψουμε με πολύ κέφι, πολύ γλέντι και πολύ χορό..Γι ΄αυτό μη φύγει κανείς.. Το πιο θερμό σας χειροκρότημα στην καταπληκτική ορχηστράρα μας παρακαλώ...!</span> <br /> <br />Θα μου πείτε γιατί δεν πήγαινα και αλλού... Δεν ξέρω, γιατί έτσι..!Μια φορά με κάλεσαν κάτι φίλοι στο διπλανό μαγαζί και την ώρα που έφτασα στο parking (είναι κοινό το parking σε αυτά τα δύο μαγαζιά), άλλαξα γνώμη και τελικά πήγα στο κλασικό μου στέκι!! <br /> <br />Έτσι λοιπόν μιας και σήμερα διάβασα ή μάλλον άκουσα στο Blog<span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span><a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://http//theiadonna.blogspot.com">Θεία Ντόνα </a> <br /><a style="color: rgb(153, 153, 255);" href="http://http//theiadonna.blogspot.com/2008/11/blog-post_7444.html">αυτό</a> θυμήθηκα τα παλιά και άρχισα να ψάχνω για video από εκείνη την εποχή... <br /> <br />Δικά σας λοιπόν... δυστυχώς η ποιότητα σε αρκετά από αυτά δεν είναι καλή, κάποια δεν έχουν και ολόκληρα τα κομμάτια, έτσι τα βρήκα στο net, απλά ήθελα να βάλω live video από το μαγαζί, γιατί αυτά με κάνουν να αναπολώ... <br /> <br />Κάποια άλλη στιγμή θα ανεβάσω και τα κομμάτια ολόκληρα, όχι από live...! <br /> <br />Καταρχήν ξεκινώ με την τέλεια κομματάρα του Παναγιώτη Ραφαηλίδη που τραγουδούσε τότε στο Posidinio.. Λέγεται " Η Συνάντηση" και απλά είναι τρελά αγαπημένο μου!!! <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/op9twxx0y44&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/op9twxx0y44&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br /> <br />Έναρξη σεζόν το 2005... <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PfBP2XIIM-c&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PfBP2XIIM-c&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Έναρξη σεζόν 2006 <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UFOAQa8wmWk&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UFOAQa8wmWk&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Εκεί που ρίχνει βροχούλα...Σταθερά στις 1.30 π.μ. <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AydHoObTXOk&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AydHoObTXOk&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Ποια εσύυυυυ...Στο που πατας τόσους όρκους ζωής έλιωνε και ολα τα γαρύφαλα στην πίστα!:P <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Nwvuy_CSE-4&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Nwvuy_CSE-4&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Μόνο για σένα κάνω όνειρα ξανά!! <br /> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="font-family: verdana;" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C14%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-size: 12pt; font-family: verdana;" lang="EN-US"><span style="text-decoration: underline;"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wF3vJMD1SpU&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wF3vJMD1SpU&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></span></span> <br /> <span style="font-family: verdana;font-family:verdana;" > <br />Δεν φταις εσύ...Και στα πατώματα εμείς... <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kwLm7br9T4E&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kwLm7br9T4E&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Πολύ απότομα βραδιάζει...Ξανά στα πατώματα!! <br /> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="font-family: verdana;" rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C09%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-size: 12pt; font-family: verdana;" lang="EN-US"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TkQGycJ_4TU&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/TkQGycJ_4TU&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Αστέεεεερι μου...Σε αυτό το σημείο, γίνεται λουλουδοπόλεμος!! <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-2suidlvmhc&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-2suidlvmhc&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Δεν έχεις φύγει... (Ναι καλά, έχει φύγει κυρία μου, εσύ δεν το βλέπεις!!) <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Y9CoI-zN0PM&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Y9CoI-zN0PM&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Δως μου λιγάκι σημασία (μόνο στα όνειρα σου κούκλαααααα!!) <br />ΥΓ. ¨Εχει και ένα τύπο που σχολιάζει 560 ευρώωωω!:-P <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/B2FIokzuaPo&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/B2FIokzuaPo&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Κάποτε θα δεις...Δεν είναι live, αλλά δεν γίνεται Posidonio ανευ αυτού... <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ze1vkYSTMgE&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ze1vkYSTMgE&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Δεν φταις εσύ...(Ούτε αυτό είναι live, αλλά επίσης είναι αναπόσπαστο κομμάτι, εκείνου του καιρού...) <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iLDQVuU-wug&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/iLDQVuU-wug&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br />Εδώ ο Νικολάκης πιάνει το μπουζούκι και εμείς απλά κάνουμε κόβουμε κι άλλο τις φλέβες, αλλά γουστάρουμε τα μάλα!!! <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RaZUzbWtWSs&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/RaZUzbWtWSs&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br /> <br />Όλα σ' αγαπάνε και Πως να το εξηγήσω...Είναι το κλασικό κλείσιμο...Άλλο ένα βράδυ τελείωσε...Και κλασικά μας λέει...πόσο σας αγαπώωωωω και δείχνει όλο το μαγαζί δεξιά και αριστερά...Και φυσικά τον γεμίζουμε γαρύφαλα, ωσάν επιτάφιο! <br /> <br /><span style="font-style:italic;">Και όπως πάρα πολύ καλά καταλάβατε κυρίες και κύριοι η βραδιά μας και απόψε έχει φτάσει στο τέλος της..Ελπίζουμε να περάσατε όσο καλά περάσαμε και εμείς...Αλλά πριν φύγετε θα ήθελα να δώσετε πιο πιο θερμό σας χειροκρότημα σε όλους αυτούς τους καταπληκτικούς ανθρώπους που δούλεψαν για να περάσετε εσείς καλά σήμερα...Θα είμαστε και πάλι εδώ αύριο, προσεκτικά σπιτάκια σας...</span> <br /> <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OEF-DtOTIXo&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/OEF-DtOTIXo&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <br /> <br /> <br />Και πηγαίναμε σπιτάκια μας...ή για καμιά κρέπα, ή βρώμικο..αλλά πάντα παίρναμε κουλουράκι από τον κυριούλη έξω..! <br /> <br />Πέρασε ο καιρός, μου πέρασε και εμένα και η μαυρίλα και το κόλλημα με αυτό το στέκι.. <br />Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον ήταν μια δικαιολογία να απασχολώ το μυαλό μου και να μην σκέφτομαι τα υπόλοιπα.. Πάντως στα υπόλοιπα μπουζουκομάγαζα σπανια πατάω, αλλά ακόμη και σήμερα δεν λέω όχι για μία επίσκεψη στο Νικολάκη! <br /> <br />Ελπίζω να μην σας μαύρισα την ψυχή, καμιά φορά καλό είναι και αυτό... Υπόσχομαι το επόμενο post να είναι κλασικά χιουμοριστικό... <br /> <br />ΥΓ. Αν ο Νικολάκης δεν είχε φύγει για περιοδείες, εκεί θα ήμουν σήμερα ΣΙΓΟΥΡΑ, αλλά στην αναβροχιά καλό είναι και το youtube... <br /> <br />ΥΓ.2 Όσο και να προσπάθησα εκείνο το 10μηνο και βάλε, να πείσω την φίλη μου τη <a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://http//eimai-edw.blogspot.com/">Σόνια</a> να έρθει έστω και ένα βράδυ, δεν τα κατάφερα... Όλες οι υπόλοιπες ερχονταν συχνά μέχρι που τις κόλλησα και αυτές Ποσειδωνίαση, η Σόνια τίποτα!! Αλλά στο κρατάω κυρία μου, δεν θα κατέβεις - θα κατέβεις, θα σε πάω με το ζόρι!!!:-P</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-2673803571440365672?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-88448226423018637082008-11-21T13:25:00.007+02:002008-12-14T07:01:13.180+02:00<span style="font-family:verdana;">Ως πρώην φανερή καγκουρίνα (και νυν κρυφή - οι συνήθειες δεν κόβονται -) έμπαινα σε κάποια forum σχετικά με την αυτοκίνηση, τις βελτιώσεις, τις κόντρες κ.λ.π. Εκεί λοιπόν είχα παρατηρήσει πως οι περισσότεροι άντρες είχαν στο μυαλό τους (στο ποιο?? - ΟΚ, πλάκα κάνουμε μην μας περάσετε και για εμπαθείς) πως το αυτοκίνητο τους είναι προέκταση του κάτω εγκεφάλου τους και πως όλοι μα όλοι είχαν υπερ-αυτοκίνητα με τρελές ιπποδυνάμεις...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Κάποτε, (και μιλώ για λίγα χρόνια πριν) το να έχει κάποιος στην κατοχή του ένα αυτοκίνητο 200 ίππων ήταν επίτευγμα.. Πλέον τα 400 και τα 500 άλογα είναι ψωμοτύρι στο στόμα πολλών... Και επειδή κάποιοι έμεναν πάντα στα λόγια, αλλά στο δρόμο κοτούλες, μπήκα και εγώ στο forum και σε ένα τεχνικό θέμα για τα χταπόδια και τις τρελές ιπποδυνάμεις που βγάζει στα αυτοκίνητα τους έγραψα το παρακάτω πόστ!</span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Τεχνικό άρθρο για το χταπόδι</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Επιλέγοντας ένα σωστό after market χταπόδι μπορείτε να αυξήσετε σημαντικά την ιπποδύναμη του αυτοκινήτου σας. Για να απελευθερώσετε όλη τη δύναμη του κινητήρα σας, απαιτείται η προσθήκη του κατάλληλου χειροποίητου χταποδιού. </span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Τι είναι όμως το χταπόδι??</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Το χταπόδι είναι μαλάκιο, κεφαλόποδο με 8 πλοκάμια, δίχως καθόλου όστρακο. Στο κέντρο των πλοκαμιών υπάρχει το στόμα το οποίο φέρει σιαγόνες από κερατίνη για τον τεμαχισμό της τροφής, όπως επίσης και μασητική συσκευή (Radula). Φέρει επίσης εγκέφαλο, πολύ ανεπτυγμένο νευρικό σύστημα και πολύ ανεπτυγμένα μεγάλα μάτια πολύπλοκης δομής και η όραση τους είναι οξεία.Το κυκλοφορικό σύστημα αποτελείται από 3 καρδιές οι δυό ωθούν το αίμα στα βράγχια και η τρίτη στο υπόλοιπο σώμα. Η μεταφορά οξυγόνου εξυπηρετείται από την πρωτείνη αιμοκυανίνη η οποία περιέχει χαλκό και έχει γαλάζιο χρώμα.Κατά μήκος των πλοκαμιών,το χταπόδι φέρει μικρές βεντούζες που το βοηθούν να παγιδεύει την τροφή του,να κινείται με ευκολία σε όλων των ειδών τις υποβρύχιες επιφάνειες,αλλά και να προσελκύει μικρά όστρακα και πετραδάκια,προκειμένου να καλύψει τη φωλία (θαλάμι) του.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Διάφορα είδη χταποδιού και πόσο αυξάνουν την ιπποδύναμη μας</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Χταπόδι ψητό<br /></span><span style="font-family:verdana;">Αύξηση ιπποδύναμης ως 1322hp (Για αγωνιστική χρήση προτείνουμε να το συνοδεύσετε με Τσίπουρο ή </span><b style="color: rgb(255, 90, 0); font-family: verdana;">ούζο</b><span style="font-family:verdana;"> ή Ρετσίνα)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" > Χταπόδι ξυδάτο<br /></span><span style="font-family:verdana;">Αύξηση ιπποδύναμης ως 1121 hp (Για μεγιστοποίηση της ιπποδύναμης σας προτείνουμε να το συνοδεύσετε με Τσίπουρο ή </span><b style="color: rgb(255, 90, 0); font-family: verdana;">ούζο</b><span style="font-family:verdana;"> ή Λευκό ξηρό οίνο)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Χταπόδι με Μακαρονάκι κοφτό<br /></span><span style="font-family:verdana;">Αύξηση ιπποδύναμης ως 843hp (Για περισσότερη αντοχή στο μοτερ σας προτείνουμε να συνοδεύεται με Λευκό ξηρο οίνο ή Ροζέ ημίξηρο)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Χταπόδι κρασάτο<br /></span><span style="font-family:verdana;">Αύξηση ιπποδύναμης ως 1214hp (Για περισσότερη αξιοπιστία προτείνουμε να συνοδεύεται με Λευκό ημίξηρο οίνο ή Ροζέ ημίξηρο)</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">πηγή: Ζαγόρι - φυσικό μεταλλικό νερό</span><br /><a style="font-family: verdana;" href="http://www.tipineiskaidenmasdineis.ntoing/" target="_blank">www.tipineiskaidenmasdineis.ntoing</a><br /><a style="font-family: verdana;" href="http://www.naxameenaxtapodaki.yummy/" target="_blank">www.naxameenaxtapodaki.yummy</a><br /><a style="font-family: verdana;" href="http://www.thelwdiakopes.twra/" target="_blank">www.thelwdiakopes.twra</a><br /><a href="http://www.toamaksimoueinai1000aloga.naikala/"><span style="font-family:verdana;">www.toamaksimoueinai1000aloga.naikala</span></a><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Δεν ξέρω αν κάποιοι από κει έλαβαν το μήνυμα αυτού του post... Όσο μας δουλεύουν εκείνοι, θα τους δουλεύω κι εγώ... Και ψιτ, κυριούληδες, κλείστε καλά το καπό, μην σας φύγει κανα άλογο και το ψάχνετε...:-P</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-8844822642301863708?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-38923632234775981332008-11-17T10:39:00.001+02:002008-12-14T07:02:35.074+02:00<span style="font-family:verdana;">Με αφορμή τα πόστ της <a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://http//lexotanila.blogspot.com/2008/11/1981.html">Τανίλα</a> και του <a style="color: rgb(153, 51, 153);" href="http://http//topatsiouri.blogspot.com/2008/11/vs.html">Πατσιουρίου </a><br />θυμήθηκα ένα σκηνικό που είχε γίνει πριν από τρία καλοκαίρια, το οποίο ακόμη το θυμάμαι και γελάω!!<br />Αφορά ένα Β.Π αποστειρωμένο τύπο (έχω και κότερο πάμε μια βόλτα) που έτυχε ένα βράδυ να κατσικωθεί στην παρέα μου...<br />Το σκηνικό ξεκίνησε όταν ένα μεσημεράκι Κυριακής, όπου όλη η Αθήνα είχε στοιβαχτεί στις εξωτικές παραλίες του Ν. Αττικής.. Με την φίλη μου τη Σόνια, αποφασίσαμε να μην πάμε για μπάνιο, αλλά μια βόλτα μέχρι τα Λεγραινά για ψαράκι - γαρίδες - χταποδάκι και ουζάκια...<br />Σε ένα φανάρι στην παραλιακή και ενώ χάζευα από το παράθυρο βλέπω τον εν λόγω τύπο στο αυτοκίνητο του. Άρχισε τις χαιρετούρες και τελικά αποφάσισε να μας ακολουθήσει στην ταβέρνα...(Άνευ πρόσκλησης βεβαίως - βεβαίως!)<br />Όταν φτάσαμε και στρογγυλοκαθίσαμε αρχίσαμε να παραγγέλνουμε την Άρτα και τα Γιάννενα.. Ο τύπος δεν ήθελε - λέει - να φάει (τότε τι μας κουβαλήθηκες ρε φιλαράκι?) ισχυριζόμενος πως κάνει διατροφή διότι έπρεπε λέει να είναι σε φόρμα καθότι οδηγός σε αγωνιστικά αυτοκίνητα...<br />Μιας και έχω μία μανία με τα γρήγορα αυτοκίνητα (πρώην καγκουρίνα) είπα να ρωτήσω σε τι αγώνες τρέχει...Τι το ' θελα!<br /><br />Ξεκίνησε ένας ατελείωτος μονόλογος.. Τρέχω στο Dustball με την Porsche μου.. Μην κοιτάς που τώρα κυκλοφορώ με το Wragler, είναι το δεύτερο αυτοκίνητο μου, την Porsche την έχω στο συνεργείο (παράλληλα μας έδειξε και μια φωτό στο κινητό του - έτσι για να πειστούμε ρε αδερφέ - Ναι οκ, και εγώ έχω φωτό στο κινητό μου από μια Lampo που πέτυχα στο δρόμο παρκαρισμένη, μπορώ να το λανσάρω ως δικό μου άνετα!!) Και συνεχίζει ακάθεκτος.. Το Wragler το έφερα Αθήνα αναγκαστικά επειδή έχω την Porsche στο συνεργείο (τρεις φορές αναφορά στην μάρκα του αυτοκινήτου μπας και ξεχάσουμε τι αμάξι έχει).. Το τζιπ το έχω έξι μήνες στο εξοχικό μου στην Αράχωβα, μιας και είμαι δεινός σκιέρ και τους άλλους έξι στο εξοχικό μου στην Μύκονο (Τι λες ρε παιδί μουυυυ).. Σε αυτό το σημείο προσπαθούσα να κρατηθώ και να μην γελάσω στα μούτρα του, ενώ έβλεπα τη φίλη μου να έχει ήδη σκάσει γελάκι..<br />Σκεφτόμουν πόσο γραφικοί μπορεί να γίνουν κάποιοι τύποι.. Αν υποθέσουμε ότι έλεγε αλήθεια, μάλλον δεν του έχει πει κανείς ότι οι πλειοψηφία των γυναικών βγάζει καντίλες με κάτι τέτοια... Παρόλα αυτά σε μία πολύ απλή ερώτηση για μία πίστα του Παρνασσού δεν είχε ιδέα... Loser!!!<br />Εμείς συνεχίσαμε να χλαπακιάζουμε ότι είχαμε παραγγείλει (très chic), ο τυπάκος ούτε μπουκιά και φυσικά ούτε ουζάκι μόνο φυσικό ανθρακούχο μεταλλικό νερό...( Ένεκα η διατροφή, βρε!) Επίσης αρχίσαμε και το δούλεμα, διότι τα ήθελε ο οργανισμός του, αλλά αυτός ακάθεκτος...Συνέχισε να μας απαριθμεί τα περιουσιακά του στοιχεία και το Ε9 του...<br />Κάποια στιγμή αφού μας είχε ζαλίσει τον έρωτα, αποφασίσαμε να φύγουμε..Την ώρα που μπαίναμε στο αυτοκίνητο είπε την θανατηφόρα ατάκα.." Κορίτσια, γιατί δεν έρχεστε μια βόλτα στο εξοχικό μου στο Λαγονήσι για μπάνιο, έχω και πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων με θαλασσινό νερό" για να πάρει την απάλευτη απάντηση " Αχ, με θαλασσινό νερό ε?? Ε, αν ήταν με χλώριο θα ερχόμασταν".<br />Σίιιιιιιιιιιγουρα!:-P<br /><br /><br />Αφιερωμένο στη φιλενάδα μου τη Σόνια, έτσι για να θυμηθεί λίγο τα παλιά!:-)<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-3892363223477598133?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-1010297028607112652008-11-12T20:57:00.001+02:002008-12-14T07:04:10.103+02:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;">Τον τελευταίο καιρό έχω χαλαρά ωράρια (Yuppiiiii), όπερ και σημαίνει ότι έχω τη δυνατότητα να ξυπνώ λίγο πιο αργά (λίγο όμως όχι κατευθείαν για μεσημεριανό φαγητό!)<br />Αυτό θα </span><span style="font-family:verdana;">συνέβαινε </span><span style="font-family:verdana;">όμως </span><span style="font-family:verdana;">σε μία ιδανική ζωή όπου δεν θα υπήρχαν σταθερά τηλέφωνα! Για να εξηγούμαι στο σπίτι υπάρχει σταθερό τηλέφωνο, μόνο για τις ανάγκες του internet..Δεν έχω δώσει σε κανένα τον αριθμό μου - ούτε καν στους γονείς μου...Όποιος θέλει ας με βρίσκει στο κινητό, το οποίο όταν κοιμάμαι το βάζω στην αθόρυβη λειτουργία, την οποία ευγενικότατα έχω ονομάσει ΣΚΑΣΜΟΣ!<br />Ζώντας άλλη μια φορά τις επιδράσεις του ανάδρομου Ερμή και της μάνας του στο ζώδιο μου, ανακάλυψα πως ο τηλεφωνικός αριθμός που μου έδωσαν στο νέο μου σπίτι ανήκε σε μία εταιρία Software στο παρελθόν, την οποία ας πούμε ότι την λένε Cloudhard! (:P :P)<br />Πως το ανακάλυψα..Διαβάστε και θα καταλάβετε..<br />Ξημερώνει Δευτέρα και βρίσκομαι στο έκτο όνειρο και ξαφνικά ακούω το ένα ενοχλητικό κουδούνισμα.. Ντριιιιιιν..Κοιτάζω το κινητό μου - όχι δεν είναι αυτό - και βλέπω πως η ώρα είναι 07.15! Σέρνομαι μέχρι το σαλόνι για να ανακαλύψω πως χτυπάει το σταθερό. Το σηκώνω μέσα στα νεύρα και την περιέργεια μιας και δεν είχα δώσει κάπου τον αριθμό μου...Ακολουθεί ο διάλογος (όπου Ο: εγώ και Ν: o - Να σου καεί το DVD - συνομιλητής μου)<br /><br />Ο: Παρακαλώ? (Βασικά άλλο ήθελα να πω, αλλά ας όψεται η ανατροφή μου, τα γαλλικά και το πιάνο!)<br />Ν: Ναι Cloudhard εκεί?<br />Ο: Λάθος κάνετε!<br />Ν: Αφού εγώ εκεί πήρα<br />Ο: Σας είπα κάνετε λάθος, εδώ δεν είναι εταιρία, είναι σπίτι (Ηλίθια)<br />Ν: Ναι αλλά εμένα μου έχει χαλάσει το λογισμικό μου και θέλω να μου το φτιάξετε!<br />Ο: Αφού σας είπα κυρία μου, ότι εδώ είναι ΣΠΙΤΙ, κάνετε λάθος<br />Ν: Καλά ντε! (Εγώ φταίω που δεν την στόλισα από την αρχή!)<br />Ο: Καλάμια (και της το κλείνω στα μούτρα)<br />Ξαναπάω στο κρεβάτι μου και κλείνω τα μάτια μου, ώσπου ΝΤΡΙΝΝΝΝΝ...Δεν πίστευα στα αυτιά μου...<br /><br />Ξανασέρνομαι στο σαλόνι, ξανασηκώνω το τηλέφωνο και ακολουθεί ο διάλογος:<br /></span><span style="font-family:verdana;">Ο: Παρακαλώ?<br />Ν: Ναι Cloudhard εκεί?<br />Ο: Λάθος κάνετε!<br />Ν: Αφού εγώ εκεί πήρα<br />(Σε αυτό το σημείο σκέφτομαι ότι κάπου το έχω ξαναζήσει αυτό - τρελό </span></span>Déjà vu<span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;">)<br />O: Κυρία μου σας είπα και στο προηγούμενο τηλεφώνημα ότι κάνετε λάθος<br />N: Εγώ πήρα 210 1234567<br />O: Κοιτάξτε αυτό το τηλέφωνο ανήκει πλέον σε μένα οπότε σας παρακαλώ μην τηλεφωνήσετε κι άλλη φορά είναι και 7 το πρωί έλεος!<br />Ν: A, κατάλαβα από αυτές τις τεμπέλες που κοιμούνται όλη μέρα είσαι και του λόγου σου (Εχω μείνει με το στόμα ανοιχτό!!!)<br />O: Λογαριασμό θα σας δώσω?<br />Ν: Kι εμένα που μου έχει χαλάσει το Software?<br />O: Τουτ..Τουτ..Τουτ..( Ε, ναι το έκλεισα, είμαι γαιδούρα!)<br /><br />Μου έχει φύγει όλη η διάθεση για ύπνο πλέον και πάω να φτιάξω καφέ..ώσπου ΝΤΡΙΙΙΙΝ<br />Ακολουθεί ο διάλογος:</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;">Ο: Παρακαλώ? (Σχεδόν ουρλιάζοντας)<br />Ν: Γιατί μου κλείσατε το τηλέφωνο, εγώ τι να κάνω με το Software?<br />Ο: Κυρία μου, μου κάνετε πλάκα έτσι? Δεν μπορεί κάποιος σας έβαλε..!<br />Ν: Όχι σας λέω, έχω πρόβλημα με το software και θέλω να μιλήσω με το service!<br />Ο:Ελληνικά σας μιλάω τόση ΩΡΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΤΑΙΡΙΑ HARDCLOUD ΕΔΩ! Προφανώς έχουν αλλάξει τηλέφωνο!!!Τουτ τουτ τουτ!!<br />Και το έβγαλα από την πρίζα!</span></span><span style="font-size:100%;"><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Κατά την διάρκεια της ημέρας έλαβα κι άλλα τηλεφωνήματα που ζητούσαν την συγκεκριμένη εταιρία, η οποία προφανώς ενώ έχει αλλάξει αριθμό, δεν το έχει επικοινωνήσει στους πελάτες της... Σκέφτηκα να πάρω και να τους κράξω, αντ' αυτού πήρα στον πάροχο μου, και ενημέρωσα για το πρόβλημα.. Σκασίλα τους μεγάλη και δέκα παπαγάλοι! Άν ήθελα λέει μπορούσα να αλλάξω αριθμό, αλλά η διαδικασία περιείχε τόση γραφειοκρατεία και αναμονή που ούτε το χίλια πρόπερσι δεν θα γινόταν...</span><br /><span style="font-family:verdana;">Οπότε αποφάσισα να το αφήσω ως έχει...Μέχρι και σήμερα συχνά πυκνά παίρνουν τηλέφωνο και ζητούν την εν λόγω εταιρία... Νας σας καεί το DVD ρεεεεε...Και ο φούρνος μικροκυμάτων!</span><br /><br /></span><span style="font-family:verdana;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-101029702860711265?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2504556551974601160.post-18701287996095636852008-11-11T14:01:00.001+02:002008-12-14T07:05:17.913+02:00<span style="font-family:verdana;">Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται λένε κάποιοι και μάλλον έχουν δίκιο...Ακούω το ξυπνητήρι να χτυπά σαν δαιμονισμένο..Σκέφτομαι ότι μπορώ να πατήσω παύση και να λιώσω κανα τεταρτάκι ακόμη μιας και είχα φροντίσει να το βάλω να χτυπήσει 15 λεπτά νωρίτερα...<br />Βλέποντας όμως ότι η ώρα ήταν 08.45 και όχι 07.45 πετάχτηκα λες και με είχε χτυπήσει ρεύμα...Όχι μόνο δεν το είχα βάλει νωρίτερα, αλλά κατά λάθος το είχα ενεργοποιήσει να χτυπήσει μια ώρα αργότερα...<br />Ντύνομαι, βάφομαι και ετοιμάζομαι σε χρόνο dt, καπνίζοντας παράλληλα και ένα τσιγάρο από το άγχος... Χωρίς καφέ και με τα νεύρα κοτσίδες βγαίνω για να πάρω ταξί, διότι στην Ευελπίδων δεν υπάρχει περίπτωση να πας με αυτοκίνητο, εκτός και αν έχεις κατεβάσει καμιά δεκαριά λεξοτανιλ...<br />Η ώρα είναι ήδη 09.00 και στις 09.15 θα έπρεπε θεωρητικά να βρίσκομαι στην Ευελπίδων...Ναι καλά!!!<br />Στέκομαι στον κεντρικό δρόμο, και σταματάω όποιο ταξί περνάει..Φυσικά αν ο φίλτατος τάριφ, δεν γουστάρει το σημείο που πηγαίνεις περιμένεις εκεί μέχρι τον αιώνα τον άπαντα!<br />Ως εκ θαύματος ένα κυριούλης σταματά και μου λέει να μπω..Αλλά όοοοοχι...Δίπλα μου στέκεται ένας ηλικιωμένος ο οποίος με σπρώχνει, μπαίνει μέσα στο ταξί που είχα σταματήσει ΕΓΩ, λέγοντας κάτι κουλά τύπου, εγώ περιμένω πιο πολύ ώρα μαντάμ (μανταμ και στα μουτρα σου ρε 28 χρονών κοπέλα είμαι!) και είμαι και μεγάλος άνθρωπος (Σέβομαι τα χρόνια σου και την παιδεία μου ρε αλλιώς θα σε στόλιζα) Σε άλλη ανάρτηση θα ασχοληθώ και με αυτή την φυλή!<br />Η ώρα περνούσε, είχα ήδη καθυστερήσει..Τελικά κατάφερα να βρω ένα ελεύθερο ταξί..Μπαίνω μέσα..Ο φίλτατος τάριφ, μεσήλικος με γκρι - άσπρο μαλλί ανακατεμένο, χρυσή αλυσίδα στο χέρι και Καρρά στη διαπασών στο cd player...<br />Ευελπίδων του λέω και ξεκινά..<br />Μετά από τρία λεπτά ξεκινά την κλασική και αδιάκριτη ανάκριση..Γιατί τέτοια μούτρα ρε κοπελιά? Ποιος σε πείραξε? Αχ εσείς οι νεολαία όλο τουπέ...<br />Όχι κύριε απαντώ ευγενικότατα, απλά έχω καθυστηρήσει και βιάζομαι..Τι ήθελα και το είπα...Κάθε 5 λεπτά σταματούσε για να βάλει κι άλλους επιβάτες και κατά προτίμηση γυναίκες (νεαρής ηλικίας διότι όταν σήκωσε το χέρι μια μεσήλικη κυρία ντυμένη με τα ρούχα του ερυθρού σταυρού έφτυσε τον κόρφο του και είπε, ουυυ μωρή λινάτσα ή μπαλότσα δεν θυμάμαι - στους αντρες δεν έκανε καν τον κόπο να δει που πάνε και αν βολεύει...<br />Αφού μας στρίμωξε σαν παστές σαρδέλες έκανε απόπειρα να βάλει κι άλλη μια επιβάτη...Ε, εκεί δεν άντεξα και του είπα: "Συγνώμη κύριε αλλά αν ήθελα να στριμωχτώ και να σταματώ κάθε τρεις και λίγο θα έπαιρνα λεωφορείο" για να εκλάβω την ευγενέστατη απάντηση ότι μάλλον δεν κοιμήθηκα καλά το βράδυ...Του κατεβάζεις κανά καντήλι μετά??<br />Επιτέλους έφτασα στον προορισμό μου με 45 λεπτά καθυστέρηση, έχοντας ακούσει τα άπαντα του Καρρά και του Μάκη (βλ. Χριστοδουλόπουλος) και τον ταρίφα να καπνίζει με κλειστά τζάμια (από σαρδέλα παστή πήρα προαγωγή σε ρέγγα καπνιστή) και να κοιτάζει τα μπούτια της διπλανής του...<br />Πόσα στραβά να αντέξει κανείς σε ένα μόνο πρωινό??<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2504556551974601160-1870128799609563685?l=fragments-of-life-olga.blogspot.com' alt='' /></div>Olgahttp://www.blogger.com/profile/13650841573318562475noreply@blogger.com7